dec 12, 2017 - In Vlaanderen    No Comments

Het ga je goed, Peter Dedecker

Verrassend nieuws deze week: Peter Dedecker, lid van de N-VA kamerfractie, stopt met actieve politiek. Niemand, buiten waarschijnlijk enkele ingewijden, zagen dit aankomen. Aangezien ik Peter al ken voor hij volksvertegenwoordiger werd, wil ik hem ter afscheid een brief schrijven.

 

Beste Peter,

Ik heb met verrassing kennis genomen van je afscheid, hoewel pas over anderhalf jaar in 2019, van de actieve politiek. Dat je nog je mandaat uitdoet enerzijds en anderzijds nu al geen twijfel wil laten bestaan over je toekomst en dus ook categoriek niet opkomt “ter steun van de partij”, is voor mij echter geen verrassing. Anderen mogen speculeren dat het not done is om je partij zo de rug toe te keren en niet eens meer wil steunen door enigszins hypocriet je verkiesbaar te stellen terwijl je weet dat je niet zal zetelen, voor mij is het gewoon typerend voor de eerlijke mens die je bent.

 

Ik heb het voorrecht gehad je weg naar het parlement van op de eerste rij mee te maken. Door allerlei spelingen van het lot, zat ik in het arrondissementeel partijbestuur als secretaris (en zelfs even als de facto voorzitter) en heb ik de vergaderingen meegemaakt waarin je naar voren werd geschoven als verkiesbare kandidaat voor de Kamer.

Ik herinner me nog dat dit niet zonder slag of stoot is verlopen. ik zelf had mijn bezwaren, ingegeven door het feit dat in ons arrondissement alle postjes naar Gent gingen en het Meetjesland, traditioneel op vele vlakken een wingewest voor de oude Volksunie, in de steek werd gelaten. Anderen opperden het bezwaar over je onervarenheid en je jeugd. Die twee dingen waren voor mij echter pluspunten, waarvan ik hoopte dat ze je onbevangen naar het parlement zou meenemen.

 

Dat heb je gelukkig ook gedaan en je hebt bewezen een goede keuze te zijn. diverse media hebben je uitgeroepen tot één van de betere kamerleden. Zeker niet onterecht, want ik ken je als een harde werker, iemand die vol engagement zit. Zo is trouwens ook de ondertitel van je blog “uit engagement voor Vlaanderen en Gent” (spijtig genoeg niet voor het Meetjesland, voeg ik daar fijntjes monkelend aan toe).

 

Er circuleren nu vele speculaties over het waarom van je beslissing en ik kan er enkel maar eentje aan toevoegen. Ik kan dus ook grandioos mis zijn, maar ik heb zo mijn vermoeden dat je engagement de reden is waarom je deze rol hebt opgenomen én ook de reden waarom je er mee stopt. Je bent een idealist, je wil dingen veranderen om het voor iedereen beter te maken. Dat is nog steeds de meest zuivere reden om in de politiek te gaan en zou eigenlijk de enige reden mogen zijn.

Jammer genoeg is de politiek niet gemaakt voor idealisten. Onze soort, ik reken me er ook bij, is ook de eerste om door diezelfde politiek teleurgesteld te worden. Als idealist loop je vaak met je hoofd tegen de muur. Idealisten zijn ook vaak de meest teleurgestelden in de politiek. De Belgische ziekte, die trouwens ook al lang Vlaanderen heeft besmet, in de politiek is een microbe die teert op voorzichtige evenwichten. Idealisten tonen vaak een sturm und drang die gevaarlijk is voor deze evenwichten. Ik spreek uit ervaring.

 

De N-VA is dan ook niet de makkelijkste partij voor idealisten. Het is een beest met twee hoofden. Enerzijds is ze gedroomde speelvijver voor idealisten. Het ontstaan van deze Vlaamse partij is enkel en alleen gevoed door idealisme. Zonder idealisme had deze partij nooit bestaan. Maar met idealisme alleen was ze een randfenomeen gebleven. Gelukkig telde de vlaams-nationalistische partij een Bart De Wever onder haar zonen.

 

Bart De Wever is zonder meer de beste politicus van deze eeuw en misschien zelfs van de naoorlogse decennia. Hij is een meester-strateeg én idealist. Een bijzondere combinatie, maar soms ook gevaarlijk. Ik verdenk Bart op geen enkele manier dan dat hij gedreven wordt om van Vlaanderen een betere plaats te maken. Zijn drijfveer is wat mij betreft gebaseerd op puur idealisme.

De manier waarop echter is bij hem ontdaan van de zeemzoete sfeer die er meestal hangt rond idealisme. Op dat punt is hij de nieuwe Godfather en is politiek niks meer dan “it’s strictly business”. Wie zijn voorbeelden uit de Romeinse oudheid bestudeert, weet dat pragmatisme, populisme en opportunisme geen drijfveren zijn, maar middelen om het doel te bereiken.

 

Dat maakt natuurlijk dat politiek voor hem is wat een schaakspel is voor een grootmeester. Een veldslag met slechts één koning en koningin, enkele belangrijke stukken en een heleboel pionnen, die soms met pijn in het hart weliswaar geofferd moeten worden om het groter doel te bereiken. Dat hij dit alles zo kan bekijken en er kan naar handelen, is wat hem de politicus maakt die hij is. De leider die we eigenlijk heel hard nodig hebben om ons naar ons doel te leiden. Hard en pijnlijk als je echter een pion bent.

 

De N-VA toont ook elders twee hoofden. Ze heeft een stevige basis, met partijmilitanten die een sterke greep houden op de partijraad, het hoogste partijorgaan. Maar soms zou je hen eerder bestempelen als konijnen die naar de lichtbak, genaamd BDW, staren. Hoewel, de verkiezing van Eddy Vermoesen als penningmeester was toch een vuist naar hen die rond de lichtbak zaten.

Zij die denken dat de partijraad alles van Bart De Wever slikt als zoete koek, hebben tegelijk gelijk en ongelijk. Ja, de voorstellen van het partijbestuur en BDW worden bijna altijd geslikt. Maar dan vooral omdat ze beseffen dat de grote leider gewoon gelijk heeft. Het is moeilijk een alternatief kiezen als je idealist bent en beseft dat de aangeboden weg de juiste weg is.

Ik ben er zeker van dat de dag waarop de houdbaarheidsdatum van Bart overschreden wordt, ook de dag is waarop hij door de partijraad die hem nu aanbidt, kalt gestelt zal worden door hem erevoorzitter te maken en te mummificeren of iets dergelijks.

 

Ik weet op dit moment dus niet goed of je keuze voort komt uit een besef dat je maar een pion bent op het speelbord die ondanks alle inzet er niet is in geslaagd te upgraden naar een toren of loper of dat er ergens een teleurstelling is van sturm und drang met de kop tegen de muur.

Ik weet wel dat je gevoelens naar de partij gemeend zijn. Walter Pauli mag insinueren dat je afscheid strikt gedirigeerd is als positief verhaal (even terzijde, de partij kennende zal men wel degelijk de communicatie begeleid hebben), maar misschien zijn de woorden wel gewikt en gewogen, maar de gevoelens niet. Je bent immers een oprechte partijmilitant en ik twijfel niet of je hart ligt nog steeds bij de partij. Misschien gebeten door het ene hoofd, maar nog steeds verliefd op het andere. De keuze die je nu gemaakt hebt, zal hoe dan ook een verscheurende keuze geweest zijn en je gedrevenheid om drie maand geleden te stellen dat je nog schepen wilde worden, is enkel een bewijs van je inzet en engagement. Ongekend in de politiek en daarom onherkenbaar voor verslaggevers zoals Pauli.

 

Peter dedecker, Jeroen Lemaitre, David GeensIk schreef je op twitter reeds dat het steeds de besten zijn die eerst gaan. Dat compliment meende ik. Je doorzicht en je motivatie heb ik van dichtbij meegemaakt. We hebben samen stappen gezet in de N-VA. Ik koester nog deze foto: drie jonkies binnen de partij in 2009. Inmiddels hebben we alle drie vaarwel gezegd aan de actieve politiek. Misschien omdat we alle drie idealisten zijn die verandering wilden, maar tegelijk realist genoeg om te beseffen dat politiek alleen niet gelukkig maakt.

 

Dat de politiek iets verliest, dat de N-VA een sterk parlementslid verliest met jouw vertrek, staat buiten kijf. Ik herinner me ooit nog een zinnetje dat ik wisselde met een partijkopstuk na de grote sprong voorwaarts van de partij: “iedereen die verkozen moest worden, is verkozen; spijtig genoeg zijn er nog meer verkozen”. Jij zat duidelijk bij de groep die verkozen moest worden omdat je een meerwaarde was.

 

Ik hoop dat we onze traditie van ons jaarlijkse lunch verder zullen zetten. Het thema de volgende keer “waarom zijn we gestopt?”. Daar gaan boeiende verhalen uit komen die ooit misschien verteld kunnen worden. Intussen mag de politiek misschien rouwig zijn om je vertrek, de ICT wereld kan zich enkel maar verheugen. Ik heb het zo niet op burgerlijk ingenieurs omdat ze vaak wel de klok horen luiden maar de klepel niet kunnen bedienen, maar ook op dat vlak ben je, net zoals in de politiek, a-typisch naar mijn mening.

 

Je hebt wel mijn leven moeilijker gemaakt. Ik denk nog steeds dat de N-VA het beste toekomstbeeld heeft voor onze maatschappij. Een inclusieve maatschappij voor wie onze waarden naar waarde weet te schatten, maar niet blind voor hen die deze waarden verwerpen. Economisch nog steeds de beste structuren weet op te bouwen en vertrouwen heeft in de ondernemers in ons land. Misschien spijtig genoeg wel een verlies heeft opgetekend in haar Europese reflex. En hoewel BDW de richting van het conservatisme heeft gekozen, op ethische kwesties wat mij betreft soms te geforceerd progressief.

Maar gecombineerd met een persoon zoals jij, was het voor mij nog altijd makkelijk om jouw naam aan te stippen op het computerscherm. Stilaan wordt het echter moeilijk om nog zonder meer te weten op wie ik nu moet stemmen. Daarvoor kan ik je dus niet bedanken.

 

Maar wel voor je inzet, je gedrevenheid, je passie, kortom je engagement. Doe voort zoals je bezig was in je laatste maanden en dan kan je zeker met fierheid terugkijken op deze periode. In politiek kent men geen vrienden en ik matig me niet de titel van je vriend aan, maar wel van geëngageerde kennis.

Vanuit die genegenheid wens ik je nog een mooie toekomst toe in de wondere wereld van de techniek.

 

Met werkelijk hoogachtende groeten,

 

 

 

Knesselare koopt met aardgaswagens verkeerde nieuwe technologie

Wagen op aardgasDe gemeente Knesselare heeft pas twee nieuwe wagens aangekocht: een lichte vrachtwagen en een lichte bestelwagen. Speciaal aan deze wagens is dat ze gebruik maken van CNG, aardgas dus. Aangezien er nog nergens in de buurt tankstations zijn, heeft de gemeente ook geïnvesteerd in een eigen vulinstallatie, met subsidies van Eandis.

 

Volgens mij heeft de gemeente hier een verkeerde keuze gemaakt. CNG wagens zijn, hoewel groener dan diesel, nog steeds verbrandingswagens. Dus uiteindelijk tegen 2030 moeten ze in België verdwijnen. Nu ja, deze wagens zullen het wel geen 14 jaar uithouden.

 

Binnenkort 30% aardgas minder

 

Maar dan nog blijft het een verkeerde keuze voor onze lokale overheid. Let op, ik juich het toe dat ze nadenken over betere, groenere mobiliteit, maar nu net CNG kiezen nadat de laatste maanden het duidelijk werd dat Nederland de gaswinning wil afbouwen. Nederland kiest er voor om in eigen land niet langer aardgasnetten aan te leggen omdat ze deze, zelfs voor hen spotgoedkope energie, niet meer als toekomst zien.

 

En dat zou wel eens heel snel kunnen gaan. Nederland heeft lang een verband ontkent tussen de aardbevingen in de regio Groningen en de aardgaswinning. De laatste tien jaar valt dat echter niet meer te ontkennen en neemt het fenomeen toe, zoals je op deze animatie zelf kan zien. Daarom dat Nederland sinds vorig jaar overweegt de winning sterk terug te dringen en in de eerste plaats natuurlijk de export af te bouwen. Ter info: 30% van de gebruikte aardgas in België komt uit Nederland.

 

Met andere woorden, aardgas zal dus snel schaarser worden en dus duurder. Het is dus niet alleen niet zo milieuvriendelijk, maar ook een keuze die geen toekomst heeft op langere termijn.

 

Elektrische voertuigen zijn de toekomst

 

Laadpaal voor elektrisch voertuigWas het dan niet beter om een goed signaal te geven en te kiezen voor elektrische voertuigen. Het grootste probleem van EV blijft nog enigszins de actie radius, maar voor een gemeente als Knesselare vormt dat geen probleem. OK, ik geef toe dat er ook nog niet veel keuze is, maar daar komt snel verandering in. Daarom dat ik denk dat een andere keuze beter was geweest.

 

Of indien CNG nu een tijdelijke keuze is, zou onze gemeente tegelijk een signaal kunnen geven door enkele openbare laadpunten te voorzien voor elektrische voertuigen. Dan zouden we kunnen zeggen dat onze gemeente echt naar de toekomst kijkt.

 

jan 2, 2017 - In Vlaanderen    7 Comments

Dringende reanimatie gevraagd voor de MUG-helikopter

MUG helikopterKijkt u tegenwoordig naar “Helden van hier: In de lucht” en de enige MUG-helikopter uit Vlaanderen? Dan zal u al met eigen ogen gezien hebben hoe belangrijk deze helikopter is. Maar wist u dat deze MUG-dienst overleeft dankzij sponsoring en giften? En dat overleven letterlijk te nemen is want deze dienst draait met verlies? En dat niet iedereen die geniet van het systeem wil bijdragen aan het systeem?

Read more »

okt 21, 2016 - In Vlaanderen    No Comments

Belasting op vooruitgang

De PS heeft blijkbaar ontdekt wat het intrinsiek probleem is van het socialisme. Haar taak is te strijden voor de lagere klassen, voor hen op te komen en hen te vereffenen. Het probleem is dat als de arbeiders het beter hebben, ze een middenklasse worden met geld en ze niet langer socialistisch zijn, maar eerder economisch liberaal gaan denken. De SP.a heeft dat al lang opgevangen door aan kaviaarsocialisme te gaan doen. Hun kiezers laten hun hart links kloppen, maar hun portefeuille zit rechts.
In Wallonië echter denkt men de oplossing te vinden door de vooruitgang tegen te gaan door ze zwaar te gaan belasten. De PS-minister van begroting Christophe Lacroix denkt een logische redenering gevonden te hebben. Digitalisering kost (laaggeschoolde) jobs. Jobs brengen belastingsgeld op, verloren gegane jobs kosten geld. Dus waarom dan geen belastingen heffen op datgene wat die jobs doet verdwijnen. Nieuw is het niet: hoeveel lokale gemeentebesturen heffen nog steeds belasting op drijfkracht?

Vooruitgang laat zich niet tegenhouden

Minister Lacroix lijkt één ding te vergeten: je kan de vooruitgang niet tegenhouden. Misschien lukt dat lokaal nog, maar dan gaat de toekomst wel met rasse schreden vooruit in andere landen. Als we de digitalisering tegen houden in ons land of wanneer we zelfs niet het nodige doen om ze te stimuleren, dan gaat ze wel daar waar ze welkom is.

Vooruitgang creëert nieuwe jobs voor iedereen

We mogen niet vergeten dat de digitale economie ook veel jobs creëert. Andere jobs, maar wel waardevolle jobs. En neen, niet alleen jobs voor IT’ers en andere nerds. Alle pakjes die je via e-commerce bestelt, worden niet door IT’ers ingepakt en ter plaatse gebracht.
De federale regering heeft, eindelijk, de eerste stappen gezet om nachtarbeid voor e-commerce toe te laten. De vakbonden hebben al te kennen gegeven het niet te zien zitten. Maar kunnen we de realiteit ontkennen? Is deze nieuwe wet al geen doekje tegen het bloeden? De jobs zitten immers niet bij ons, maar net over de grens, in de buurt van Tilburg. Is dat wat we willen? De jobs hier laten verdwijnen en verhinderen dat de nieuwe jobs hier een plek krijgen?De tijd vliegt
Van de vier dimensies waarin we nu waarneembaar leven, is er eentje die we zelf nog niet controleren qua richting en snelheid en dat is de tijd. De tijd gaat voort en brengt iedere seconde een nieuwe tik toekomst met zich mee. De toekomst laat zich niet stoppen, ook niet door een belasting.

Omarm en stimuleer de toekomst

De vakbonden en hun politieke volgelingen (want ik vind niet dat je in deze hen politieke leiders kunt noemen) zouden moeten in zien dat we de toekomst moeten omarmen en proberen te stimuleren zodat ze ons het beste past. Vasthouden aan verworvenheden doet leven in het verleden en kijken met angst naar de toekomst. Zo snelt de toekomst ons voorbij en stopt ze bij anderen.
In Roemenië bijvoorbeeld heeft men jaren geleden al begrepen dat men moet inzetten op onderwijs aangepast aan de digitale wereld. Nu beseft men dat men de digitale breinwaarde beter in eigen land houdt en in plaats van ze te belasten, krijgen ze belastingsvoordelen. Het is niet voor niets dat op vijf jaar tijd de offshoring naar India vanuit Europees IT-land razendsnel vervangen is door nearshoring naar Roemenië.

Knuffel start-ups niet dood, maar laat ze groeien

Knuffel startups niet doodDe brave new world staat aan de deur en heeft zelfs al een voet tussen de deur. We moeten de deur openen en ze welkom heten. Daar is nog een pak werk voor aan de winkel. Er moet aangepaste wetgeving komen en fiscale regels, liefst met een langdurige visie en geen wijzingen telkens de regering verandert. Regels die niet enkel de start-ups doodknuffelt met subsidies en ze al lam maakt voor ze begonnen zijn, maar regels die succes belonen en mogelijkheden openen om start-ups te laten doorgroeien naar succesvolle ondernemingen.
Vernuft zit er genoeg in onze contreien. Er zijn genoeg voorbeelden van startende bedrijven in de digitale sector die snel doorgroeien tot een omzet van vijf miljoen euro maar dan blijven steken tenzij ze verkassen naar Silicon Valley en daar op korte tijd een bedrijf worden van vijftig miljoen euro omzet.
De tijd tikt en er is al veel kostbare tijd verloren gegaan. Een belasting op een tikkende klok is niets minder dan een tikkende tijdsbom zelve.
sep 29, 2016 - In Vlaanderen    No Comments

Draag de taken van intercommunales over aan de provincies

Het hele gedoe omtrent Eandis is voor mij het zoveelste bewijs dat intercommunales beter afgeschaft zouden worden. Ik begrijp de noodzaak om bepaalde zaken bovengemeentelijk te doen, maar dat wijst er in de eerste plaats op dat onze gemeenten gemiddeld te klein zijn. Als je gemeentes maakt met gemiddeld 30.000 inwoners, ga je al veel meer slagkracht hebben om dingen zelf te doen.

Bovengemeentelijk belang = provinciaal belang

provincies van BelgiëAl wat dan nog het gemeentelijk belang overstijgt, zou best overgeheveld worden naar de provincies. Dan hebben die nog een bestaansreden, want nu doen die gewoon vaak in het klein nog eens over wat Vlaanderen probeert te doen. Maar als provincies de schakel worden voor taken die te groot zijn voor een gemeente maar tevens te groot zouden zijn om ze voor het hele gewest aan te pakken, dan zijn provincies volgens mij de perfecte tussenlaag.

Read more »

mei 16, 2016 - Uncategorized    No Comments

Kort geheugen in Knesselaarse gemeenteraad

Ik moest toch effe slikken toen ik dit artikel las. Eigenlijk zelfs twee keer. In de eerste plaats vraag ik me af hoeveel deze herstelling aan onze gemeente kost. Niet dat ik tegen die herstelling ben, maar wel omdat toen onze gemeente deze weg overnam van de provincie, ik al argumenteerde dat onze gemeente, die toen enorme schulden had opgebouwd, veel te snel overstag ging om tevreden te zijn met 700.000 euro.

 

Omliggende gemeenten kregen toen veel meer. Maar ik joeg op spoken, zei Fredy Tanghe toen. Maar in 2015 toen de werken aan de Middelweg al werden aangekondigd (noot: wederom een jaar vertraging tussen planning en uitvoering), zei schepen Trenson zelf in al dit artikel:

We hebben de Middelweg enkele jaren geleden overgenomen van de provincie en hebben daar toen 700.000 euro voor gekregen. Veel te weinig, als je ziet dat we dat geld al nodig hebben bij de eerste vernieuwingswerken.

 

Maar nu zijn we dus weer wat verder en niemand die daar nog over rept. Hebben wij eigenlijk nog wel een oppositie in de gemeenteraad? Iemand die de moeite doet sommige dossiers eens na te kijken. Ik wou dat ik nu wist wat de kosten voor deze herstelling zullen zijn. Waarschijnlijk hoger dan 700.000 euro en dus zitten we meteen qua schuldgraad zeker terug erger dan zes jaar geleden.

 

Maar ik moest ook nog eens slikken als ik las dat schepen De Neve het heeft over het feit dat de Middelweg in het centrum van Ursel dringend moet aangepakt worden om het dorp niet langer door midden te snijden. Hij zegt:

Ondertussen onderzoeken we wat we nog meer kunnen doen.

 

Excuseer? Die discussie hebben we zes jaar geleden al gevoerd. Toen ik dat ter sprake bracht in de gemeenteraad, kreeg het antwoord dat men daar volop mee bezig was. Maar nu zes jaar later moet men het nog steeds onderzoeken. Beste schepenen, waarvoor hebben we jullie dan de afgelopen jaren betaald?

 

Er lijkt me dringend nood aan een degelijke oppositie die eens durft zulke dingen aan het daglicht te brengen. Het is al jaren geleden dat ik in de krant nog eens iets kritisch las over onze gemeenteraad. Als ik hoor dat schepenen opgelucht op pensioen gaan omdat het nu enkel gaat over bermen die dringend moeten gemaaid worden, maar niks echt inhoudelijks meer, dat schepenen zelf zeggen dat de gemeenteraad vroeger leuker was, … Komaan dames en heren van de oppositie: ook jullie worden betaald om jullie werk te doen. Steek eens een tandje bij.

 

 

sep 19, 2015 - In Vlaanderen    No Comments

Advies aan Turtelboom om milieuvriendelijke wagens te promoten

Annemie Turtelboom heeft namens de Vlaamse regering laten weten dat er tegen 2020 100.000 groene wagens te laten rondrijden, waaronder 60.500 elektrische wagens (bron: De Standaard).

Tesla Model SAangezien mijn nieuwe wagen een Tesla Model S wordt, interesseert dit bericht me enorm. Ik ervaar nu zelf dat het geen evidentie is om elektrisch te gaan rijden. De wagen kopen is één ding, hem opladen is een ander ding.

 

Bij gebrek aan een uitgebreide laadinfrastructuur in ons land, moet ik zelf zowel thuis als op kantoor een laadpaal voorzien. Zonder al te technisch te gaan, is voor zo’n laadpaal eigenlijk 3 fase 400 volt het meest interessante, zeker met 32 ampère aan vermogen. Dan kan je tenminste nog op een redelijke tijd terug bijladen. Probleem is dat je in ons land nog heel veel plaatsen hebt waar je slechts 1 fase 230 volt kan vinden en dan nog zonder neuter (wat voor auto’s zoals Tesla een probleem is omdat die elektronica een neuter vereist).

Daarbij komt nog dat als je wel geluk hebt dat er 3 fase 400 volt in je straat ligt, het nog niet evident is om dit aan te sluiten. Als de auto 32A in zijn kas slaat, doe je dat liefst op nachttarief. Ook het moment waarop je wasmachine en je droogkast draait. Kortom, op een standaard 40A aansluiting wordt het nogal eens krap, dus wil je verhogen. Maar dan betaal je in Vlaanderen al snel 1800€ aan Eandis, waarvan alleen al 600€ studiekosten. Want blijkbaar komt daar heel wat bij kijken om je te zeggen of je kan aansluiten, of er voldoende vermogen is enz… Als Turtelboom al iets wil aanpakken, is het misschien een idee om tussen te komen in deze kosten voor wie zijn installatie aanpast voor een elektrische wagen. Want je moet dan toch nog snel op nog eens 1500€ rekenen voor de installatie zelf: de kabels, laadpaal en installatiekosten.

 

Als je ons land vergelijkt met Nederland staan er nog maar betrekkelijk weinig publieke laadpalen. In Nederland vind je er makkelijk 10x meer dan in Vlaanderen. Maar daar heeft men in vele steden en gemeenten een aantrekkelijk subsidiebeleid gevoerd. In Amsterdam bijvoorbeeld kreeg je 1000€ subsidie voor wie een laadpaal plaatste die publiek toegankelijk was. Dat heeft er toe geleid dat de horeca massaal begon te installeren en de prijs zakte. Nu kan je in Nederland heel makkelijk bijladen terwijl je even iets drinkt of een hamburgertje eet.

In Nederland heb je ook zaken zoals FastNed: een netwerk van snelladers. Want de doorsnee laadpaal geeft je op een Tesla Model S zowat 50 km per uur opladen aan 16 ampère of dubbel zoveel bij 32A (die laadpalen vind je al minder makkelijk), maar met een snellader zit je aan een veelvoud ervan zodat een half uurtje “tanken” je toch makkelijk al weer 200 km verder brengt.

Ik zeg niet dat de overheid zo’n netwerk van snelladers moet opzetten, maar wel moet faciliteren. Net zoals met de zonnepanelen, is het een kwestie van kip en ei. Er rijden niet veel elektrische wagens rond omdat de laadinfrastructuur ontbreekt en commercieel begint niemand aan zo’n netwerk omdat er nog weinig afnemers zijn. Enkel een overheid kan zo’n vicieuze cirkel doorbreken.

 

Wat nog veel belangrijker is, is een fiscale zekerheid. Een elektrische auto is zuiniger dan een verbrandingsmotor, maar zelfs voor een veelrijder als ik betekent het ocharme bij de huidige dieselprijzen een besparing van amper 2000€ per jaar. Op 4 jaar tijd verdien je daarmee de meerprijs van je elektrische auto niet mee.

Als bedrijfsleider is het echter wel financieel interessant. De Total Cost of Ownership is wel een pak goedkoper door de talrijke fiscale maatregelen. Zonder die steun zou ik er nog niet eens aan denken om elektrisch te gaan rijden, want er zitten toch nog wat nadelen aan verbonden, vooral met de reikwijdtes en vooral de tijd om op te laden.

Net zoals met de zonnepanelen kan de overheid hier in sturen. Dankzij die maatregelen is het wel interessant om elektrisch te gaan rijden. Als er meer elektrisch gereden wordt, zal de sector meer inzetten om te verbeteren, zowel qua netwerk als qua techniek. De techniek zal alles goedkoper maken en ooit komt er dan wel een kantelpunt waarop subsidies niet langer nodig zijn.

Maar ik moet toegeven dat ik lang geaarzeld heb. Wat de Vlaamse overheid me geflikt heeft als early adaptor bij de zonnepanelen, wil ik niet opnieuw meemaken. Als bijvoorbeeld over twee jaar de fiscale maatregelen worden teruggeschroefd, heb ik lelijk mijn broek gescheurd. Die overheidsonzekerheid maakt dat vele mensen nu nog twijfelen. Op een overheid moet je kunnen rekenen (letterlijk)!

In Nederland heeft men het net weer eens bewezen dat dit toch moeilijk is voor een overheid. Daar heeft men de zogenaamde Tesla taks ingevoerd: plots wordt een degelijke elektrische wagen een stuk duurder. Een streep door de rekening van velen. Als Turtelboom meent wat ze zegt, moet ze durven vastleggen dat de ondersteuning minstens even lang zal duren als de termijn waarop velen nu rekenen: 4 tot 5 jaar. Misschien dat in 2020 de doelstellingen gehaald worden, of eerder, maar pas dan de subsidies aan voor nieuwe voertuigen en niet voor bestaande. Annemie Turtelboom: ondersteun uw early adaptors, want zij zijn het die uw plannen in werkelijkheid moeten omzetten.

 

aug 15, 2015 - In Vlaanderen    No Comments

Niet liegen, Johan

Ik viel bijna van mijn stoel toen ik in Het Laatste Nieuws van 13 augustus het volgende stukje las:
HLN_oostende-cameras

 

Ik heb een vraag voor burgemeester Vande Lanotte: bedoelt u hiermee de camera’s waarover sprake in het schitterende boek “De keizer van Oostende”? De camera’s waar onlangs in P-Magazine nog het volgende werd geschreven:

Oostende trekt veel illegalen aan. Om die in het oog te houden, plaatst de stad 54 camera’s met monitors in de haven. Prijskaartje: twee miljoen euro. Voor de plaatsing en uitbating van die camera’s heeft de Oostendse haven een stadsbedrijf opgericht: E-Port Communication Systems. De stad bezit de helft van de aandelen, de andere helft zit in de zak van Telindus, een bedrijf dat ook de Oostendse basketbalploeg sponsort en waar Vande Lanotte al jaren de grote man is. E-Port boert lekker, blijkt uit de jaarrekeningen. Met dank aan een lucratief contract dat havenvoorzitter Vande Lanotte afsloot met minister van Binnenlandse Zaken Patrick Dewael. Daardoor betaalt de politie sinds 2005 ieder jaar een half miljoen euro om gebruik te maken van de camerabeelden. Daarbovenop kreeg E-Port van de politie een eenmalige opstartpremie van 250.000 euro.

 

Bedoelt u dus de camera’s die u betaalt hebt (2 miljoen) en waarvoor u 10 x 0,5 miljoen (5 miljoen, dus 3 miljoen euro winst) hebt ontvangen?

Ik kan begrijpen dat het stopzetten van het contract dit jaar er nu voor zorgt dat u minder geld in uw (basket)kas kan hebben, maar om dan onmiddellijk zo afgunstig te reageren op Nieuwpoort… Tenzij u natuurlijk een afgunstsocialist bent…

 

Kritiekloze journalisten

Dat een socialistische politicus liegt, is iets waar je je aan verwacht. Maar dat een journalist die uitspraken zomaar afdrukt zonder die te confronteren met de achterliggende verhaal van die camera’s, da’s veel erger.

jul 27, 2015 - In Vlaanderen    2 Comments

Meer is minder voor een ondernemingsvriendelijk klimaat

Minder getouwtrek voor ondernemersDe afgelopen dagen is er heel wat te doen geweest omtrent de tax shift. Naar aanleiding van mijn opinie blog was er heel wat heen en weer geschrijf op sociale media met diverse mensen. Die hebben we me eens aan het denken gezet over wat ik als ondernemer belangrijk vind en waarom ik enigzins sceptisch sta tegenover de tax shift die voor meer jobs zou moeten zorgen.

Voor alle duidelijkheid: de verlaging van de loonlasten was en is nodig. De huidieg tax shift helpt, maar volgens mij zal ze onvoldoende doorwegen om echt een shift in de economie te betekenen.

Daarom heb ik zelf eens genoteerd wat ik als ondernemer van een overheid verwacht. Volgend lijstje staat min of meer in volgorde van belangrijkheid, het belangrijkste voorop.

 

1. Minder wispelturigheid

Als ondernemer wil je plannen maken. Op korte, middellange en lange termijn. Je kan je onderneming maar gezond maken (en dus de economie gezond maken) als je zekerheid hebt om investeringen te doen. Een ondernemer heeft Excel als één van zijn meest betrouwbare instrumenten nodig.

Het is dus echter ondoenbaar als de regels constant veranderen en cours de route. Wat voor nut hebben je berekeningen nog als ze toch constant moeten bijgestuurd worden? OK, als ondernemer moet je constant bijsturen, maar eigenlijk zou de overheid en haar regels een (quasi) constante moeten zijn en net niet één van de meest volatiele variabelen in je berekeningen.

Die wispelturigheid houdt ook in dat de overheid bij wijzigingen rekening moet houden met de termijnen waarop ze bepaalde zaken invoert. Bijvoorbeeld bedrijfswagens en alles wat daar rond hangt. Op de relatief korte termijn van vier jaar dat een auto meestal dienst doet in mijn bedrijf, heb ik al regelmatig gevloekt dat de fiscale regels plots zodanig veranderen dat een goede keuze plots een slechte keuze wordt.

Afgelopen week was het zelfs zo dat door de snelle en grote stijging van diesel een wagen die ik drie weken geleden heb besteld en volgende maand geleverd wordt, nu eigenlijk al een slechte investering is. In die mate dat een deel van de tax shift eigenlijk geshift wordt naar het compenseren van die slechte investering, quasi mijn gans wagenpark.

De wispelturigheid is zo groot geworden dat je als ondernemer bij bepaalde beslissingen zegt “als het volgend jaar nog maar zo is“. Zelfs nu bij de tax shift denk ik dat. In het beste geval gaat een beslissing een legislatuur mee. Zelfs al zou de tax shift me toelaten mensen aan te nemen, dan zou het nog kunnen gebeuren dat ik ze een paar jaar later bij gewijzigd beleid weer moet ontslaan.

Idem voor infrastructuur, subsidies enz… Een overheid zou een constante factor moeten zijn voor een goed ondernemersklimaat.

 

2. Gelijk speelveld

Ongeacht hoe of hoe hoog de belastingen en andere drukvormen voor een onderneming zijn maakt minder uit als we met gelijke wapens spelen. Mijn onderneming kan enkel maar gezond zijn, als ik tenminste van de overheid dezelfde wapens (lees: rechten en plichten) krijg als mijn concurrenten.

Uiteraard strijdt iedere onderneming met andere wapens. Als ondernemer wil je het verschil maken, maar dat doe je dan met wapens die je zelf kiest. Het wordt echter onhoudbaar als de overheid regels dusdanig opstelt die het hetzelfde speelveld anders maken voor de deelnemers. Stel je eens een voetbalwedstrijd voor waarbij iedere ploeg speelt volgens andere regels.

Toch gebeurt dit in ons land. Door de wirwar aan regels alleen al, is de relatieve last voor KMO’s groter dan voor grote ondernemingen. Een KMO raakt zelf geen wegwijs in alle fiscale regels, subsidiepotten, ondersteuningsplannen (als die al op maat van de KMO gemaakt zijn) en diens meer. Ofwel ga je externe (dure) consultants aan het werk zetten ofwel laat je liggen wat ooit eens zo mooi geklonken moet hebben op een ministerraad.

De enige oplossing hierin is een vermindering van de complexiteit aan regels. Verlicht de planlasten en administratieve lasten: die besparing zal al veel meer zuurstof geven dan het zoveelste banenplan dat toch geen soelaas biedt aan de KMO. Zorg voor een gelijk speelveld. Grote ondernemingen hebben zoveel middelen om in het kluwen van regels er in te slagen veel meer geld te krijgen van de overheid en minder te moeten afgeven. Probeer daar maar eens tegenin te gaan.

Tegelijk moeten we ook over de landsgrenzen kijken. De loonhandicap is een echte handicap. Maar ook de falende overheid is een handicap. Jaren moeten wachten op vergunningen is nefast. Zelfs een overeenkomst met de overheid betekent juridisch geen zekerheid meer (cfr het niet nader genoemd complex (sic) dossier in Machelen).

Het is niet zonder reden waarom grote spelers in de e-commerce sector net over de grens hun magazijnen bouwen. Het is evenmin zonder reden waarom in onze buurlanden datacenters en netwerken als paddestoelen uit de grond schieten, terwijl in ons land internationale firma’s niet eens meer willen nagaan of ze een datacenter bijbouwen (hoewel hun bestaande reeds vol zitten). Om maar eens voorbeelden te geven uit de sector die ik het best ken.

Ook al de regels omtrent aftrekposten en fiscale verschillen zouden best afgeschaft worden. Een onderneming krijgt geld binnen en geeft geld uit. Wat overblijft is de winst die belast moet worden. Daar ben ik het alleen maar mee eens. De hoogte van die belasting maakt me zelfs minder uit, als ze maar voor iedereen gelijk is. Controleer of de uitgaven overeenstemmen met het principe dat ze bedoeld zijn om (later) winst mee te maken, maar maak daar geen honderdduizend verschillende regels voor.

 

3. Lagere lasten, vooral op de nettolonen

Het hoge woord is er uit. Ja, lagere lasten zijn nodig. Zeker al omwille van het reeds genoemde gelijke speelveld met onze buurlanden. Lagere lasten zijn niet nodig om mij meer winst te laten maken (wel leuk meegenomen natuurlijk), maar ik wil in de eerste plaats dat er meer van het geld dat ik heb om mensen te betalen naar hen kan gaan. Ze zouden dus netto meer moeten overhouden. Dan dalen voor mij automatisch de loonkosten want dan moet ik minder bruto geven en heb ik automatisch meer ruimte om met hetzelfde potje geld als nu meer mensen aan te nemen.

Een tax shift is volgens mij onvoeldoende. Zelfs als ik meer mensen kan aannemen, dan zal ik dit enkel maar doen als mijn omzet kan groeien, als ik meer afzet vind voor mijn productie (ook als dat diensten betreft). Die afzetmarkt zal alleen maar groeien als de economie groeit en mensen meer overhouden om te spenderen. De tax shift waarbij de last op arbeid verschuift naar meer last op de arbeider, zou dus wel eens een tegengesteld effect kunnen hebben.

 

Conclusie: minder is meer

In combinatie met de vorige wensen, denk ik dat een efficiëntere en slankere overheid met minder regels voldoende budgettaire shift zou creëren om de netto lonen van zij die werken gevoelig te verhogen en de loonhandicap te verminderen.

Minder regels zorgen voor minder last, voor meer budgettaire ruimte en dus voor meer zuurstof voor de economie. Een economie die goed draait zorgt voor meer goesting om te ondernemen. Meer ondernemen zorgt voor meer jobs. Meer jobs zorgt voor meer afzet. Meer afzet zorgt voor een gezondere economie.

Een overheid die durft minderen is wat we nodig hebben. Een overheid die verder kijkt dan de volgende verkiezingen. Durf het mes zetten in wat overbodig is. Op korte termijn gaat dat pijn doen, maar op langere termijn gaat dat renderen. Iedere ondernemer weet dat hij vaak beter eerst wat van zijn winsten afgeeft om te investeren om op lange termijn meer terug te krijgen. Makkelijk is het niet, maar moeilijk gaat ook.

Pagina's:1234567...130»