David Geens – De kunst van het mogelijke

Ik geniet altijd van verfrissende ideeën in een campagne en ik hou mijn ogen altijd open naar wat andere kandidaten doen in andere gemeenten.

Deze week kreeg ik een berichtje in mijn mailbox over de campagnefilmpjes van Lien Braeckeveldt, kandidaat nummer 8 op de Genste SP.A-lijst. Best leuk om te bekijken en om te onthouden…

Bekijk de andere 2 filmpjes bij meer lezen…

Liens website: http://www.braeckevelt.be/

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: uiteraard kijk ik scherp naar wat andere partijen in andere gemeentes op poten zetten als campagne. Er is niets zo goed als bijleren van wat een ander doet.

Ik keek vanmorgen dan nogal op van een site met als titel “De naakte waarheid”, waarbij jonge politici (waaronder 2de eredame Miss België Barbara Steemans) deze metafoor heel letterlijk hebben genomen en uit de kleren gaan.

Het is een leuke verpakking: eerst 10 inhoudelijke vragen beantwoorden waarbij de groepsfoto alsmaar duidelijker wordt.

Als beloning kan je nadien dan op de hoofden klikken en zie je een individuele foto met weinig kleren om het lijf.

Ik vind het leuk gedaan – hoewel je de vraag kan stellen of de boodschap niet naar de achtergrond wordt verdrongen door de verpakking, maar dat vind ik mooi opgelost door eerst die 10 vragen te moeten doorstaan vooraleer je aan je “beloning” geraakt.

Zou dit ook werken in Knesselare? Een heel deel van het politiek establishment zal gegarandeerd neen zeggen en argumenteren dat “Knesselare niet is zoals de rest van Vlaanderen”…

Ik denk dat het net deze overtuiging er soms toe leidt dat Knesselare zichzelf buitenspel zet en platgewalst wordt door andere gemeenten die wel mee draaien in et grote geheel van onze maatschappij, inclusief de trends die daar ontstaan. Ik geloof niet dat een politicus nog altijd diegene is die de nodige afstand moet bewaren en door zijn of haar gereserveerdheid respect moet afdwingen.

Ik heb het al eerder gezegd: politici horen niet thuis in ivoren torens. De bevolking mag hen daar niet in plaatsen en ze mogen er zelf evenmin hun intrek in nemen.

En ja, onze maatschappij is enorm gemediatiseerd: TV, GSM en internet zijn veel directer geworden. Vroeger moest een politicus op café gaan om voeling te houden met zijn kiezers, welnu, ik ben van mening dat een moderne politicus ook via de nieuwe media er voor kan zorgen dat de drempel laag blijft.

Dat is toch nog altijd de bedoeling van mijn blog en zo lang ik mails en reacties krijg – positief én negatief – blijf ik er van overtuigd dat ook dit medium bijdraagt tot een betere interactie met alle inwoners (en toch blijf ik ook nog graag op café gaan).

Hoedanook, voor wie nog altijd staat te springen voor de “Naakte waarheid” van de Lokerse VLD-Jongeren, nog 1 lekkermakertje: Barbara Steemans, 2de eredame Miss België 2005, staat er ook bij in een wel heel, hm, hoe zou ik het zeggen, interessante pose…

Lang genoeg gewacht, de URL is http://www.denaaktewaarheid.be/

Een beetje foto’s uit de oude doos, met telkens wat achtergrondinformatie.

Ik heb al een paar keer de vraag gekregen wat dit symbooltje RSS betekent…

RSS staat voor Rich Site Summary. RSS is een toepassing van de opmaaktaal XML. Met RSS is het mogelijk om eenvoudig op de hoogte te blijven van updates op websites die RSS ondersteunen. Met behulp van een RSS-reader kan men zichzelf deze informatie toe laten sturen en lezen.

Met andere woorden: met een RSS-lezer kan je je “abonneren” op diverse RSS-feeds. Een RSS-feed levert in een kort formaat de nieuwe items aan van een bepaalde site.

Dit wordt dus vaak gebruikt op nieuwssites, zoals Het Laatste Nieuws, Het Nieuwsblad of VRTNieuws.

Maar dus ook op deze site.

Je kan bijvoorbeeld met Feedreader – http://www.feedreader.com/ – je abonneren op de RSS van deze site. Nadat je het programma hebt geinstalleerd, klik je gewoon op de knop “nieuws” en geef je als adres https://www.davidgeens.be in.

Vanaf dan zal je automatisch een klein venster op je bureaublad te zien krijgen van zodra iets nieuws verschijnt op mijn site.

En natuurlijk kan je dan ook andere (interessantere 😉 ) RSS-sites in je RSS-reader zetten; allemaal heel makkelijk om nieuws te volgen.

Zozie, en nu maar abonneren 🙂

Vorig jaar regende het enorm op 11 en 17 november met overstromingen tot gevolg.

Bij zulke ramp kan de burgemeester aan de gouverneur vragen om de gemeente als rampgebied te erkennen zodat er extra tussenkomsten zijn voor de schade die niet gedekt wordt door de (verplichte) verzekering tegen overstromingen.

Op 26 november 2010 was er reeds een Koninklijk Besluit dat een pak gemeenten in Oost-Vlaanderen erkende als rampgebied (Aalst, Assenede, Berlare, Beveren, Brakel, Buggenhout, Deinze, Denderleeuw, Dendermonde, De Pinte, Eeklo, Erpe-Mere, Evergem, Gent, Geraardsbergen, Haaltert, Hamme, Herzele, Horebeke, Kaprijke, Kluisbergen, Kruibeke, Kruishoutem, Laarne, Lebbeke, Lede, Lierde, Lochristi, Lokeren, Maarkedal, Melle, Merelbeke, Nazareth, Nevele, Ninove, Oosterzele, Oudenaarde, Ronse, Sint-Gillis-Waas, Sint-Laureins, Sint-Lievens-Houtem, Sint-Niklaas, Stekene, Temse, Waarschoot, Wetteren, Wichelen, Wortegem-Petegem, Zele, Zingem, Zomergem, Zottegem, Zulte en Zwalm).

Knesselare stond raar maar waar niet in die lijst, wat me altijd enigszins heeft verwonderd. Ik kan het niet met zekerheid zeggen, maar van wat ik hoor was er waarschijnlijk geen aanvraag gedaan.

Nu, zovele maanden later, heeft men dat rechtgezet. Deze week verscheen een tweede KB waar Knesselare wel op prijkt. Op de gemeentelijke website is nog niks te vinden, maar ik hoop dat de burgemeester snel aan de communicatieambtenaar vraagt om de nodige documenten beschikbaar te stellen en ook op het gemeentehuis het nodige te doen om mensen die alsnog schade willen melden verder te

We kennen allemaal de geschiedenis van de Verenigde Staten. Onder het mom van bescherming van de beschaving moesten enkele stammen indianen (de oorspronkelijke bewoners) noodgedwongen verhuizen naar toegewezen gebieden. Wat enkele stammen waren in het begin, werd nadien al een gans volk.

Als Europeaan kijken we nog altijd met afschuw naar die schandvlek op de Amerikaanse geschiedenis. We beschouwen ook tal van gedwongen volksverhuizingen in Afrika, China en nabije Oosten als het begin van “moderne genocides”.

Maar vandaag heb ik het meegemaakt dat een lokale meerderheid knal hetzelfde doet. Groep 9910 heeft zonet de goedkeuring gegeven aan de opmaak van een provinciaal ruimtelijk uitvoeringsplan om nieuwe woongebieden aan te snijden in Knesselare en Ursel.

Doel?

De verplichte verhuizing van de inwoners van Groen Ursel.

Is dit niet evenzeer een schande? Het verschil zit enkel in het aantal. Net als de amerikanen verplichten de witte userpators van Groep9910 om mensen hun huis af te breken en met pak en zak gedwongen in een reservaat te gaan wonen.

Het college blaast warm en koud tegelijk. Vorige maand hadden ze deze aanvraag al in handen terwijl ze mijn resolutie goedkeurden. Toch hebben ze onmiddellijk de plannen van de provincie goedgekeurd.

Nu spelen ze niet enkel amerikaanse veroveraars, maar evenzeer gaan ze nog verder in de tijd: ze gedragen zich als Pontius P

De laatste weken heb ik een rust gevonden die ik in jaren niet heb gehad. Na een reeks emailtjes van “dit kan je toch niet doen, denk aan ons dorp” na mijn bekendmaking over de lijstvorming, is mijn mailbox opgedroogd, zijn de telefoontjes gestopt, maar heb ik vooral mijn hoofd kunnen leegmaken.

Ik ben al sinds mijn achttiende politiek actief, voor en achter de schermen. Na 20 jaar is het misschien het wel eens goed wat afstand te kunnen nemen.

Ik kan niet ontkennen dat het gewoon eens deugd doet me een pak minder zorgen te maken en grinnikend rond te kijken naar de rest van de campagnes. Ook binnen de N-VA doet het deugd. I

De laatste weken heb ik een rust gevonden die ik in jaren niet heb gehad. Na een reeks emailtjes van “dit kan je toch niet doen, denk aan ons dorp” na mijn bekendmaking over de lijstvorming, is mijn mailbox opgedroogd, zijn de telefoontjes gestopt, maar heb ik vooral mijn hoofd kunnen leegmaken.

Ik ben al sinds mijn achttiende politiek actief, voor en achter de schermen. Na 20 jaar is het misschien het wel eens goed wat afstand te kunnen nemen.

Ik kan niet ontkennen dat het gewoon eens deugd doet me een pak minder zorgen te maken en grinnikend rond te kijken naar de rest van de campagnes. Ook binnen de N-VA doet het deugd. Ik draai al een tijd mee en er zijn nu een pak nieuwkomers. Veel daarvan moeten de stiel nog leren en maken veel fouten. Ik ben niet het type van de schoonmoeder die kijvend met het vingertje wil staan zwaaien. Beschouw me eerder als de vader die goede raad zal geven als hij daar om gevraagd wordt.

Ik heb deze week dan ook mijn ontslag gegeven als arrondissementeel secretaris van N-VA Gent-Eeklo. Ook daar is het beter dat iemand anders de fakkel overneemt. Het kost me te veel moeite om me nog in te zetten met de inzet die men van mij gewoon was.

Ik geef toe dat er nog een reden meespeelt. Sinds enkele maanden ben ik geroepen als raadgever in het presidium van de gemeente Gent in de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Onze kerk – ook wel de mormoonse kerk genoemd – heeft geen betaalde clerus. Het zijn allemaal leken die taken vervullen ten dienste van hun medegelovigen.

De taak die ik nu heb opgenomen is een belangrijke stap in mijn leven die gewoon een verder zetting is van het dienstbetoon dat ik als idealist ook in de politiek heb willen volbrengen. Ik vind dat ik zoveel gekregen heb in mijn leven, dat het mijn taak is om iets terug te geven. 20 jaar heb ik dat gedaan via de politiek, hoewel dat soms heel moeilijk was. Als idealist loop je vaak met je hoofd tegen de muur.

Nu ga ik mijn energie steken in mijn roeping. Net zoals ik normen en waarden in de politiek verdedigde, zal ik mij daarvoor inzetten vanuit mijn taken binnen de kerk. Nog meer dan vroeger zal ik mijn medemens kunnen dienen. Ik geloof immers dat we met een reden hier op aarde zijn en dat het onze taak is iedereen de kans te geven dit te leren kennen.

Ik geniet momenteel van volle teugen van de avonden dat ik bezig ben met huisonderwijs bij mijn broeders en zusters, om mee op bezoek te gaan met de missionarissen die actief zijn in onze regio of gewoon te helpen bij allerlei activiteiten in onze kerk.

Voor mij verandert er wezenlijk niet zo veel. Mijn inzet in de politiek en in de kerk hebben dezelfde oorsprong: mijn geloof dat me aanzet tot het dragen van verantwoordelijkheid. Dat zijn geen tegengestelden, hoewel het soms moeilijk is om aan politiek te doen op een moreel aanvaardbare wijze. In ons land is de tegenstelling religie-politiek vrij groot. In de VS is dat duidelijk anders.

Voor mij stopt hier dus de actieve politiek. Passief zal ik altijd betrokken blijven bij het welvaren van onze maatschappij, op eender welk niveau. Ik kan me dus heel goed inbeelden dat ik net zoals voor ik verkozen was in de gemeenteraad, gewoon vrank en vrij mij gedacht zal zeggen over bepaalde zaken. He, wie weet zal ik zelfs af en toe gebruik maken van het spreekrecht op de gemeente. Of zal ik later misschien een groep mensen begeleiden om een nieuwe politieke beweging op te starten met goede raad. Of… misschien dat ooit vanuit mijn gedrevenheid de mensen te helpen ik wel weer politiek actief word. Zeg nooit nooit…

Maar nu moest ik keuzes maken. Mijn dagen tellen ook maar 24u en er is altijd eerst mijn gezin en mijn bedrijf geweest. Politiek stond op de derde plaats en die plaats is nu ingenomen door dienstbaarheid in de kerk waartoe ik behoor. Ik weet ook niet welke taken me daar nog liggen op te wachten de komende jaren.

Onze kerk hecht (net als ik) veel belang aan gezinnen. We doen dan ook heel veel om mekaar te helpen om het gezin als hoeksteen van de maatschappij te vestigen.

Er gaat ook veel tijd om elke zondag in goede banen te leiden. We komen gedurende drie uur samen om mekaar te sterken, te leren en om van het avondmaal te nemen. We hebben ook heel wat hulporganisaties om niemand in de steek te laten en om mekaar sterker te maken in ons geloof. Als je dat wil doen met vrijwilligers, dan is dat een taak waar wekelijks enkele avonden aan gewijd dienen te worden.

Maar ik doe dat met plezier. Ik tel elke dag de zegeningen die ik daarvoor ontvang.

Ik wil iedereen ook bedanken. Het zijn acht waanzinnige jaren geweest in de Knesselaarse politiek, met ups en downs. Het was vaak gewoon fun. Ik heb plezier gehad met mensen binnen en buiten mijn eigen partij. Omdat we mekaar respecteerden, konden we allemaal werk maken van een beter Knesselare.

Als laatste doe ik ook een oproep. Al wie op mij wilde stemmen: stem aub blanco. Ik ben het nog altijd niet eens met hoe Groep 9910 het beleid voert en ik denk nog steeds dat het beter kan. Maak hen dat duidelijk door massaal blanco te stemmen.

Ik heb altijd al een natuurlijke afkeer gehad van socialisme in zijn huidige vorm, hoewel ik principieel socialisme een mooie richting vind. Delen met mekaar, de zwakkeren helpen, dat zit in mijn bloed.

Maar toch heb ik net weer eens ontdekt waar de huidige SP.a mis in zit en waarom ik veel meer geloof in het verhaal van N-VA. Gewoon door een vergelijking van de kiesprogramma’s van beide partijen in de grootsteden.

Ik kan het heel eenvoudig samenvatten: N-VA praat over dingen die moeten en SP.a heeft het voortdurend over kunnen.

Socialisme is tegenwoordig een vrijblijvende supermarkt zonder kassa: je kan dit nemen, je kan dat gebruiken, je kan consumeren zoals je wil, en dan op het einde kan je ook betalen. Hoeveel zouden dat doen, denk je? Ik vind het prachtig dat onze maatschappij veel kansen biedt aan zwakkeren, maar je houdt hen zwak als je hen niet aanzet tot dingen.

Eigenlijk vind ik het pervers van de SP.a. Ik geloof in het spreekwoord “geef een hongerige een vis, en hij heeft morgen weer honger; leer hem vissen en hij heeft nooit meer honger”. Socialisten zitten tegenwoordig zelf in pluche zetels, en geven van daar af en toe een sprotje uit eigen zak en verplichten de anderen hun grote vissen af te geven.

N

Wie Het Nieuwsblad leest, heeft gemerkt wat het standpunt is van Groen omtrent huiseigenaars. In Maldegem, waar Groen mee bestuurt, gaat men de opcentiemen (de grondbelasting, zeg maar) opdrijven.

Mij verwondert het niet. Op de vorige gemeenteraad opperde Roland Bonami van Groen al krek hetzelfde idee: scha