Browsing "Algemeen"
jan 1, 1970 - Algemeen    No Comments

Knesselare gedagvaard voor 15 miljoen euro

Ons gemeentebestuur heeft ondanks het feit dat ik ze al jaren heb aangemaand om iets te doen voor Groen Ursel, nog nooit iets werkelijks ondernomen. Integendeel, ze hebben in het recente verleden vaak de inwoners van Groen Ursel bedrogen en tegengewerkt. Een paar maand geleden nog moesten ze een kortgeding inspannen om een document dat over hen ging, te mogen inkijken.

De reden waarom de gemeente dit document achterhield, is inmiddels duidelijk. Inmiddels is gebleken dat de burgemeester (en vroeger schepen, hij kan zich niet wegsteken achter het vorig bestuur) heel wat boter op het hoofd heeft door illegale bouwvergunningen uit te reiken en als vermoord te zwijgen dat de verkaveling in Groen Ursel vervallen was.

Resultaat: de huizen in Groen Ursel, zelfs als vakantiehuis, zijn niks meer waard want ze kunnen niet verkocht worden. Ondanks het feit dat het gemeentebestuur tot voor kort nog altijd aan de instrumenterende notarissen liet weten dat alles in orde was – quod non – kan nu niemand meer verkopen nu dit aan het licht is gekomen.

De gemeente heeft dus met volle medeweten illegale gronden laten verkopen en bebouwen. Logisch dat de bewoners hun geld terug willen en schadevergoeding eisen. De claim die nu ingediend is, bedraagt 15 miljoen euro. Als de gemeente dit ooit moet betalen, dan zijn we de facto failliet tenzij we de lasten naar de burgers doorschuiven.

Laat ik op één punt duidelijk zijn: de bewoners van Groen Ursel hebben de burgemeester en schepenen ook persoonlijk gedagvaard, want het gaat hier om herhaalde bewuste fouten. Zelf vind ik het al verkeerd dat wij als inwoners van Knesselare moeten opdraaien voor de kosten die zullen volgen (want hoewel men verzekerd is voor de gemeente, vind ik het niet kunnen dat de boosdoeners ook persoonlijk op kosten van de verzekering van de g

jan 1, 1970 - Algemeen    No Comments

Het verschil tussen rood en geel/zwart

Ik heb altijd al een natuurlijke afkeer gehad van socialisme in zijn huidige vorm, hoewel ik principieel socialisme een mooie richting vind. Delen met mekaar, de zwakkeren helpen, dat zit in mijn bloed.

Maar toch heb ik net weer eens ontdekt waar d

jan 1, 1970 - Algemeen    No Comments

Vakbonden blazen koud en warm tegelijk bij Carrefour

Ik wil eerst zeggen dat ik begrijp dat het voor geen enkel individu leuk is om ontslagen te worden. Persoonlijk is zoiets altijd een drama.

Maar economisch gezien moeten we aanvaarden dat bedrijven het soms goed doen en soms slecht doen. Vakbonden lijken daar geen rekening mee te houden. In goede tijden eisen ze hun “deel van de winst” op, want de werknemer heeft daarvoor gezorgd. In slechte tijden eisen ze “ondersteuning van de koopkracht” van de werknemers die het moeilijk krijgen.

Kortom, voor de vakbonden moeten bedrijven alsmaar uitgeperst worden. Ik wil het nog eens meemaken dat een vakbond oprecht zegt “ok, nu het wat minder gaat, gaan wij onze leden overtuigen om ook hun steentje bij te dragen”…

In het geval van Carrefour kwam mijn haar al helemaal recht toen ik vorige week op Radio 1 de vakbonden hoorden zeggen dat de directie loog in de vele antwoorden die ze gaven op de tweede ondernemingsraad. Meer bepaald ging het over het feit dat Carrefour gebonden is aan hogere loonkosten dan de concurrenten zoals C

jan 1, 1970 - Algemeen    No Comments

Knesselare blijft schandalig duur

De gemeenteraad heeft vanavond, meerderheid tegen minderheid, de belastingstarieven voor 2011 goedgekeurd.

De aanvullende personenbelasting blijft op 8%, de opcentiemen blijven op 1650.

Daarmee blijven we bij de duurste gemeenten van het Meetjesland. Ik blijf het spijtig vinden dat dit vooral jonge gezinnen treft.

Oudere gezinnen hebben meestal een woning die er al langer staat en aangezien kadastrale inkomens voor bestaande woningen toch nooit wordt aangepast, zijn deze steevast lager.

Omgekeerd kunnen hypothecaire kredieten en dergelijke door jonge gezinnen in mindering gebracht worden van de personenbelasting, waardoor een procent gemeenteheffing ook daar relatief minder doorweegt voor jonge gezinnen, mocht men daarvoor kiezen.

Ons gemeentebestuur blijft dus de kaart trekken om vooral de ouderen te sparen.

Dit blijkt ook uit het feit dat men de algemene leefbaarheidsbelasting op 87,50€ houdt. Een forfaitaire belasting die dus zwaarder doorweegt op de fragielere budgetten van jonge gezinnen.

Men zou beter dit reglement aanpassen zodat gezinnen met kinderen deze ALB niet of quasi niet zouden moeten betalen.

Als argument schermt men altijd met de budgettaire toestand van de gemeente, maar men zou beter eens werk maken van besparingen. Op deze gemeenteraad was er weer sprake van nog een coördinator er bij voor kinderopvang. Zorg als gemeente dat jonge gezinnen vlot toegang hebben tot de informatie waar er plaats is. Dit kan vlot via het internet. Jonge gezinnen kunnen makkelijk met zulke media werken.

Daar heb je geen dure coördinator voor nodig, wel eenmalig wat eenvoudige

jan 1, 1970 - Algemeen    No Comments

Glenn Audenaert: Vlaanderen is bekrompen

Vanavond ben ik gaan luisteren naar de voordracht van een flamboyante politiechef: Glenn Audenaert, chef van de federale recherche in Brussel.

Vooreerst wil ik zeggen dat het een aangename spreker is. Hij vertelt op een gezapige manier, smijt er al eens een woord tussen van “daarvoor moet ge kloten hebben” en is niet op zijn mondje gevallen.

Zijn standpunten zijn echter wel controversiëler. Ik heb enkele zaken genoteerd die me opvielen.

“Het Vlaamse denken is bekrompen. We zouden beter Sarkozy volgen die de ring rond Parijs met 25 km uitbreidt. We leven niet in een kleine regio, wel in een mondiale aaneenschakeling van metropolen. Brussel slikt elke maand 15000 nieuwe inwoners en kan niet groeien. […] Brussel moet trouwens niet meer geld op. Al dat Europees gedoe zorgt voor genoeg welvaart. Maar Brussel moet wel kunnen groeien.”

Ook op andere momenten maakte Audenaert duidelijk dat hij kiest voor een terugkeer naar een sterker België. De rijkswachter in hem is zeker niet dood. Het zal ook niet voor niks zijn dat hij in Knokke woont en zich elke dag door een chauffeur naar en van Brussel laat vervoeren.

Hij noemde de houding van de Vlamingen momenteel hypocriet. “Wij doen nu wat we ze vijftig jaar hebben verweten. Bij de politie worden bewust vergaderingen gehouden ‘ieder in zijn eigen taal’ zodat de Franstaligen het niet begrijpen en stilzwijgend akkoord gaan. Vijftig jaar hebben we geleerd dat alle Walen lui zijn. Massale conditionering, noem ik dat.”

“Politie is nazorg. Met politie kan je geen structurele preventie van criminaliteit verzorgen. Daarvoor dient het onderwijs. Allochtonen moeten in kleine klasjes hun taalachterstand inhalen en goed onderwijs krijgen. Anders zitten ze op een glijbaan richting criminaliteit of richting fundamentele religie. Kies maar wat het ergste is. Ze mogen gerust een heel stuk van het politiebudget afnemen, op voorwaarde dat het integraal naar onderwijs gaat.”

Daarbij moet er veel aandacht gaan naar vrouwen, zeker van allochtone afkomst. Zij kunnen er volgens hem voor zorgen dat de allochtonen vijftig jaar vooruit gaan in de tijd. “Want we moeten ook durven achterom kijken: België was het laatste Europese land dat stemrecht voor vrouwen invoerden. In 1975 was overspel voor een vrouw nog een misdrijf. En in de kerk moesten vrouwen links en met een sluier. Wat is het verschil met vrouwen achteraan in de moskeeën met een hoofddoek?”

Volgens hem is de criminaliteit bij allochtonen niet hoger dan bij autochtonen. Hij vindt dus ook niet dat daar bijzondere aandacht moet naar toe gaan. Wel naar meer onderwijs en arbeidskansen voor allochtone jongeren.

Verder is hij vragende partij om meer regelgeving te creëren voor wat de politie zou mogen doen: mogen er meer camera’s komen die alles registreren? Mag er actiever afgeluisterd worden, emailverkeer gevolgd worden? Hij zegt het niet me

jan 1, 1970 - Algemeen    No Comments

Vliegende dreigementen

Voor mij is de maat vol. Er is blijkbaar een mail rondgestuurd met de oproep mij eens stevig aan te pakken omtrent het vliegveld in Ursel.

Ik kan begrijpen dat de gemoederen oplaaien nu de sluiting nakend is, maar tegelijk hadden enkele piloten mij reeds goede argumenten bezorgd waardoor ik begon te begrijpen waar de problemen zaten.

Ik wilde dan ook met die mensen verder praten, maar als men (andere piloten/leden van de clubs) mij fysisch gaat bedreigen, dan heeft dit maar 1 effect: dan stoppen de gesprekken en dan wint diegene die me met valabele argumenten heeft kunnen overtuigen mijn stem.

Ik trek me dus vanaf nu geen kloten meer aan van dat vliegveld, voor mijn part komt er subtropisch zwemparadijs in de plek of pakken de militairen het terug in dienst.

En nog dit aan alle leden: ik had documentatie in handen die jullie hadden kunnen helpen. Die gaat nu achter slot en grendel. Als jullie vliegveld gesloten wordt, kijk dan eens boos naar de ruziestokers die het nodig vinden om mensen te gaan bedreigen. Als ze dat met mij doen, hebben ze dat ook bij anderen gedaan. Misschien zelfs bij milieuambtenaren.

Moeten jullie dan nog verwonderd staan dat milieuvergunningen die eerst toegekend worden, nadien in beroep vernietigd worden?

Doe zo voort mensen,

jan 1, 1970 - Algemeen    No Comments

Bezoek aan de vliegclub Ursel

Vandaag was dan de grote dag: een persoonlijke rondleiding op het vliegveld van Ursel (met dank aan Tom, die open was en veel uitleg gaf).

Heel veel dingen geleerd. Sommige zaken zijn duidelijk het gevolg van slechte communicatie.

Een voorbeeld?

Er wordt het gerucht rondgestrooid dat de piloten zich zichtbaar niet aan de regels houden door boven verboden gebied te vliegen, met name de dorpskernen van Ursel en Knesselare.

In werkelijkheid zijn beide kernen “te vermijden”, maar niet verboden. De aanvliegroutes zijn van die aard dat ze niet boven de kernen komen.

Maar het is niet verboden om boven onze dorpen te vliegen, het wordt gevraagd te beperken. En als ze boven de dorpen vliegen, moeten ze een minimale hoogte aanhouden.

Dus ze overtreden geen regels en dat suggereren is enkel olie op het vuur gooien, moet ik nu toegeven.

Ik heb ook een mogelijke verklaring voor het stuntvliegen: er moet ook af en toe geoefend worden op landen op een niet-vliegveld en dat oefent men dan op de velden in de buurt.

Let op, ik wind er ook geen doekjes om. Waar mensen zijn, worden fouten gemaakt en worden regels overtreden. Zo zal het ook zijn bij de vliegclubs, maar er wordt zoveel gecontroleerd dat het eerder beperkt zal zijn.

Levensgevaarlijke fietsers

Ik heb vandaag wel iets gezien wat me geschokt heeft. Fietsers en wandelaars die zonder rondkijken de landingsbaan oversteken.

Ik zou het niet aandurven. Wat gaan die idioten doen de dag dat er een ongeval van komt? Het aangrijpen als een extra reden dat vliegen daar niet past?

Laat ik daarin duidelijk zijn. Wat niet past op een vliegveld is fietsen en wandelen.

Als dit het gevolg is van groene jongens die oproepen om één of ander zeldzaam distelplantje te gaan bewonderen, dan zouden die beter eens goed nadenken hierover.

Fundamentele keuze

Wat betreft het vliegveld zelf en alle gedoe hieromtrent?

Dat gedoe met vergunningen is een juridisch steekspel waar men zaken uit de kantlijn gebruikt, terwijl men veel beter eens zou stilstaan bij de fundamentele keuze.

Met name, waar willen we naartoe met het Drongengoed?

Willen we een groot natuurgebied van maken? Liefst zelfs een stiltegebied.

Fijn, maar dan moeten alle consequenties getrokken. Geen luchtvaart meer, geen parkings in het bos, de Drongengoedhoeve niet als trekpleister en geen (recreatieve) bewoning meer in Groen Ursel.

Is dit wat we willen? Een natuurreservaat dat we omheinen en enkel onder strikte begeleiding mag betreden worden?

Het kan een keuze zijn om natuur puur natuur te laten zijn. Het zou gedurfd zijn in onze contreiën.

Of willen we eerder een gebied met enkele toeristisch aantrekkelijke troeven. Een stukje groen, maar waar de mens centraal staat?

Willen we genieten van de Drongengoedhoeve als trekpleister? Als een plek waar het leuk vertoeven is? Waar we zondags iets kunnen gaan drinken en wat wandelen?

Dan moet men aanvaarden dat er ook parkings moeten komen, en geen twee kilometer verder. De dag van vandaag willen we genieten van de natuur door er in te rijden met onze auto, uit te stappen, wat rond te wandelen, iets te kunnen drinken en weer in te stappen.

Kunnen we dan ook niet aanvaarden d

Aanvaarden we het vliegveld? Moet kunnen, maar dan moeten we dat ook volledig aanvaarden. Je kan geen vliegactiviteiten aanvaarden, maar verbieden dat men loodsen en een clubhuis zet. Men kan niet zeggen dat het Drongengoed in aanmerking komt als stiltegebied, maar vliegen dan makkelijkheidshalve een laagdynamische dagrecreatie noemen.

jan 1, 1970 - Algemeen    No Comments

Quick: et pour les flamands la meem sause

Terwijl Di Rupo plannen smeedt om een anti-Vlaamse regering op de been te brengen die godbetert enkel BHV zal splitsen (op een voor hen redelijke manier) en de financiering van Brussel zal regelen (lees: een blanco cheque), heb ik vandaag nog maar eens gezien hoe sterk men probeert overal een Franse voet aan de grond te krijgen.

Op weg naar huis ben ik gestopt in een tankstation in Ruisbroek, om een colaatje te kopen. Standaard werd ik in het Frans aangesproken en ik moest aandringen om toch het bedrag in het Nederlands te horen te krijgen.

En voor wie zegt “och ja, het ligt vlak bij Brussel”… heb ik de volgende vraag: ligt Brugge dicht bij Brussel?

Daar ben ik daarnet gaan eten in de Quick om de verjaardag van Lucas te vieren.

Je moet eens de rekening bekijken die ik daar kreeg:

Het zijn telkens opnieuw kleine bewijsjes van de foto die ik al eerder publiceerde:

Zo denken de franstaligen over onze cultuur: een totale minachting. En in dat licht moet je dus de huidige stand van zaken zien: “on est demandeur de rien”… behalve weer van een zak Vlaams geld.

Vlaams geld dat hen voor de rest gestolen kan worden. Lees maar eens in dit artikel en lees vooral de zin “want dat het toch vooral Vlaams spaargeld is dat daardoor in het gedrang komt“.

Ik lees een pak reacties op twitter en facebook dat men niet zou gaan stemmen als het weer verkiezingen zijn: aub

jan 1, 1970 - Algemeen    No Comments

Politiek tot ziens

De laatste weken heb ik een rust gevonden die ik in jaren niet heb gehad. Na een reeks emailtjes van “dit kan je toch niet doen, denk aan ons dorp” na mijn bekendmaking over de lijstvorming, is mijn mailbox opgedroogd, zijn de telefoontjes gestopt, maar heb ik vooral mijn hoofd kunnen leegmaken.

Ik ben al sinds mijn achttiende politiek actief, voor en achter de schermen. Na 20 jaar is het misschien het wel eens goed wat afstand te kunnen nemen.

Ik kan niet ontkennen dat het gewoon eens deugd doet me een pak minder zorgen te maken en grinnikend rond te kijken naar de rest van de campagnes. Ook binnen de N-VA doet het deugd. Ik draai al een tijd mee en er zijn nu een pak nieuwkomers. Veel daarvan moeten de stiel nog leren en maken veel fouten. Ik ben niet het type van de schoonmoeder die kijvend met het vingertje wil staan zwaaien. Beschouw me eerder als de vader die goede raad zal geven als hij daar om gevraagd wordt.

Ik heb deze week dan ook mijn ontslag gegeven als arrondissementeel secretaris van N-VA Gent-Eeklo. Ook daar is het beter dat iemand anders de fakkel overneemt. Het kost me te veel moeite om me nog in te zetten met de inzet die men van mij gewoon was.

Ik geef toe dat er nog een reden meespeelt. Sinds enkele maanden ben ik geroepen als raadgever in het presidium van de gemeente Gent in de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Onze kerk – ook wel de mormoonse kerk genoemd – heeft geen betaalde clerus. Het zijn allemaal leken die taken vervullen ten dienste van hun medegelovigen.

De taak die ik nu heb opgenomen is een belangrijke stap in mijn leven die gewoon een verder zetting is van het dienstbetoon dat ik als idealist ook in de politiek heb willen volbrengen. Ik vind dat ik zoveel gekregen heb in mijn leven, dat het mijn taak is om iets terug te geven. 20 jaar heb ik dat gedaan via de politiek, hoewel dat soms heel moeilijk was. Als idealist loop je vaak met je hoofd tegen de muur.

Nu ga ik mijn energie steken in mijn roeping. Net zoals ik normen en waarden in de politiek verdedigde, zal ik mij daarvoor inzetten vanuit mijn taken binnen de kerk. Nog meer dan vroeger zal ik mijn medemens kunnen dienen. Ik geloof immers dat we met een reden hier op aarde zijn en dat het onze taak is iedereen de kans te geven dit te leren kennen.

Ik geniet momenteel van volle teugen van de avonden dat ik bezig ben met huisonderwijs bij mijn broeders en zusters, om mee op bezoek te gaan met de missionarissen die actief zijn in onze regio of gewoon te helpen bij allerlei activiteiten in onze kerk.

Voor mij verandert er wezenlijk niet zo veel. Mijn inzet in de politiek en in de kerk hebben dezelfde oorsprong: mijn geloof dat me aanzet tot het dragen van verantwoordelijkheid. Dat zijn geen tegengestelden, hoewel het soms moeilijk is om aan politiek te doen op een moreel aanvaardbare wijze. In ons land is de tegenstelling religie-politiek vrij groot. In de VS is dat duidelijk anders.

Voor mij stopt hier d

Pagina's:«12345678910...30»