David Geens - De kunst van het mogelijke

       Mijn persoonlijke visie over Knesselare, Ursel, Vlaanderen en de wereld




 

zaterdag 13 oktober 2012 (10:23)

Het verschil tussen rood en geel/zwart

Categorie: In Vlaanderen
Tags:


Ik heb altijd al een natuurlijke afkeer gehad van socialisme in zijn huidige vorm, hoewel ik principieel socialisme een mooie richting vind. Delen met mekaar, de zwakkeren helpen, dat zit in mijn bloed.

Maar toch heb ik net weer eens ontdekt waar de huidige SP.a mis in zit en waarom ik veel meer geloof in het verhaal van N-VA. Gewoon door een vergelijking van de kiesprogramma's van beide partijen in de grootsteden.

Ik kan het heel eenvoudig samenvatten: N-VA praat over dingen die moeten en SP.a heeft het voortdurend over kunnen.
Socialisme is tegenwoordig een vrijblijvende supermarkt zonder kassa: je kan dit nemen, je kan dat gebruiken, je kan consumeren zoals je wil, en dan op het einde kan je ook betalen. Hoeveel zouden dat doen, denk je? Ik vind het prachtig dat onze maatschappij veel kansen biedt aan zwakkeren, maar je houdt hen zwak als je hen niet aanzet tot dingen.

Eigenlijk vind ik het pervers van de SP.a. Ik geloof in het spreekwoord "geef een hongerige een vis, en hij heeft morgen weer honger; leer hem vissen en hij heeft nooit meer honger". Socialisten zitten tegenwoordig zelf in pluche zetels, en geven van daar af en toe een sprotje uit eigen zak en verplichten de anderen hun grote vissen af te geven.

N-VA durft ten minste het werkwoord moeten gebruiken. Dat noem ik een werkwoord. Kunnen is dat niet.

Geen rechten zonder plichten. Het klinkt simpel maar zo moet het zijn. Je kan maar krijgen van de maatschappij als je haar respecteert en bijdraagt. Ja, zelfs een zwakkere kan bijdragen. Niet financieel als het niet gaat, niet als je gehandicapt bent, maar altijd zijn er manieren om bij te dragen. Al was het maar door de regels van die maatschappij te respecteren.

"Don't ask what your country can do for you, but what you can do for your country". Om die oude uitspraak draait het nu in deze verkiezingen. We weten dat als we nog langer aan de rode uier willen hangen, dat deze leeggezogen toeklapt en er nooit nog een druppel melk zal uitkomen. Is het eens geen tijd dat we beseffen dat we de koe ook eten moeten geven?

De verkiezingen morgen zal in de grootsteden wat mij betreft aantonen welke groep de grootste is: de verstandige Vlaming met verantwoordelijkheidsbesef of het linkse profitariaat.


Reacties

blog comments powered by Disqus