Een sterker Vlaanderen is gestart in Hasselt
Categorie: In Vlaanderen
Tags: n-va, congres
Ik was vandaag op mijn eerste N-VA congres, in de grenslandhallen in Hasselt.
Gelukkig is de N-VA ook een gezinspartij en was de locatie goed gekozen: vlak naast Plopsaland Indoor. Dus terwijl vrouw en oudste zoon konden spelen, kon papa luisteren naar de belangrijkste punten van het verkiezingsprogramma.
Ik pik er een aantal uit die me markant voorkwamen.
Eerst een statistiekje. Het afgelopen jaar groeide het ledenaantal met 8%. In een kort gesprekje dat ik nog had met Bart De Wever bleek dat er nog wel wat CD&V militanten hun gegeven woord niet wilden breken en de overstap gemaakt hebben.
De N-VA wil een tweede keer de Telenet-operatie herhalen. Hiermee bedoelen ze dat ze onder impuls van de Vlaamse overheid, de academische en zakenwereld willen samenbrengen om een Vlaamse energiespeler op te richten en zo een einde te maken aan het monopolie.
Zelf maak ik hierbij de kanttekening dat ik de komst van Telenet nog altijd een pluspunt vind, maar niet dat het zonder meer kan gebruikt worden als voorbeeld voor het doorbreken van een monopolie waar gouden bergen zouden klaarliggen voor de consument. Een monopolie doorbreken met een tweede speler wordt een duopolie, en ook daarin staat de consument niet altijd even sterk.
Wat niet wegneemt, dat zelfs een grote reis met een eerste stap begint en dat een Vlaamse verankering welkom zou zijn (maar wederom in de verwijzing naar Telenet: dat bedrijf is ook niet echt Vlaams meer als je naar de eigenaars kijkt).
Pluspunt vind ik dat men hierbij zou streven naar een energiemaatschappij die met hernieuwbare energie bezig is: dus zou er een boost komen voor al het onderzoek en moeizaam op gang komen van economische alternatieve voor onze huidige brandstofsamenleving.
De online media hebben vandaag voornamelijk opgepikt dat de N-VA pleit voor een extra Vlaamse kinderbijslag van 500 euro per jaar per kind dat minder dan 3 jaar is. Gelet op het feit dat de vergrijzing nog lang en hard zal toeslaan in Vlaanderen, is iedere poging om een bevolking te verjongen welkom (hoewel een beetje aan de late kant).
Mijn kinderen zijn nu ouder dan 3 jaar en enerzijds besef ik dat kleine kinderen geld kosten, anderzijds merk ik ook dat dat echt niet mindert als ze ouder worden. Laat ik dus hopen dat algemeen gesteld het beter zou zijn dat de totale pot die aan kindergeld gespendeerd wordt, niet zou verkleinen. Aangezien er alsmaar minder kinderen zijn, zou daardoor het bedrag per kind doorheen de jaren moeten toenemen.
De N-VA pleit ook voor meer middelen naar het onderwijs. Een manier om dit te bewerkstelligen is om het onderwijs te bekostigen en niet de structuren. N-VA wil dan ook de onderwijsnetten afslanken tot slechts twee: voor het basisonderwijs selecteert de partij daarvoor het gemeente/stedelijk onderwijs en het vrij gesubsidieerd (lees: katholiek) onderwijs; voor het middelbaar en hoger onderwijs kiest ze voor het gemeenschapsonderwijs enerzijds en anderzijds wederom voor het katholiek onderwijs.
Binnen dit luikje werd ook aandacht gegeven aan het onderwijs aan nieuwkomers in onze samenleving: een duidelijke meeraandacht om anderstaligen zo snel mogelijk het Nederlands machtig te maken. Voor diegene met een ernstige taalachterstand zelfs door een verplicht taalbadjaar.
Op zich vind ik de onderwijspunten niet zo slecht. Draai en keer het zoals je wil, maar het katholieke onderwijsnet is nog steeds het net dat het kwalitatiefste onderwijs voorschotelt. Dat afschaffen zou ons de kop kosten. Anderzijds is het de taak van de overheid om in een pluriform onderwijsnet te voorzien en ik vind het logisch dat het voor het lager onderwijs best op lokaal vlak gebeurt en daar boven door de Vlaamse Gemeenschap.
Idem voor de taalinburgering: integratie is het sleutelwoord tot een succesvolle samen-leving en integratie lukt niet zonder mekaar te begrijpen.
Noot: opvallende uitspraak: "één op twee studenten zou moeten in aanraking komen met een buitenlandse studie-ervaring."
Daarop aansluitend werden er ook meer middelen vrijgemaakt voor de Vlaamse rand rond Brussel. Brussel is en blijft onze hoofdstad en moet ondersteund worden in haar rol als ons venster op de wereld.
Er moet dan ook substantieel meer geld naar het Nederlandstalige onderwijs in de hoofdstad. En de rand moet over meer middelen beschikken om aantrekkelijk te blijven voor Vlamingen.
Opvallende uitspraak: als Wallonië blijft weigeren voor te betalen voor het Nederlandstalige schooltje in Komen, dan moet Vlaanderen maar de kraan dichtdraaien in de faciliteitengemeenten rond Brussel.
And last but not least: een punt waar ik volledig achtersta is het opzeggen van het stabiliteitspact. Vlaanderen is sinds 2008 schuldenvrij, maar door het Belgisch intern stabiliteitspact kan Vlaanderen geen nieuwe schulden aangaan om grote investeringsprojecten aan te vatten. Het Belgisch stabiliteitspact veroordeelt Vlaanderen tot creatieve technieken zoals PPS-constructies.
Opvallende uitspraak: 4 op de 10 PPS-constructies opgezet door Vlaanderen zijn al mislukt en het ziet er niet goed uit voor de andere 6.
Het is een feit dat het moeilijk investeren is als je telkens grote bedragen cash op tafel moet gooien. Quasi iedere Vlaming leent om een huis te bouwen, maar Vlaanderen mag niet lenen voor nieuwe scholen, wegen of andere infrastructuurwerken.
Waarom? Omdat de federale overheid een leeggemolken koe is maar op Europees vlak alle begrotingen van ons land worden samengeteld en dat België Vlaanderen dus heeft gedwongen schuldenvrij te worden zodat vanuit die kant geen rode cijfers meetellen in de rampzalige schuldgraadcijfers van België.
Het is net nu in tijden van crisis zo belangrijk dat een overheid versnelt investeert in infrastructuur en duurzame oplossingen. Dat kan enkel als de Vlaamse overheid opnieuw zou kunnen lenen op doordachte manier. We hebben de budgettaire ruimte om nieuwe schulden aan te gaan. Daarom zou het een goede zaak zijn als de volgende Vlaamse regering het interne stabiliteitspact zou opzeggen.
En een fijn klassiek einde: het zingen van het volkslied. Wie het filmpje ziet, merkt dat ik heel even half in beeld kom. Waarschijnlijk dacht de filmer "dat is nog maar een halve n-va'er"...
Gelukkig is de N-VA ook een gezinspartij en was de locatie goed gekozen: vlak naast Plopsaland Indoor. Dus terwijl vrouw en oudste zoon konden spelen, kon papa luisteren naar de belangrijkste punten van het verkiezingsprogramma.
Ik pik er een aantal uit die me markant voorkwamen.
De N-VA wil een tweede keer de Telenet-operatie herhalen. Hiermee bedoelen ze dat ze onder impuls van de Vlaamse overheid, de academische en zakenwereld willen samenbrengen om een Vlaamse energiespeler op te richten en zo een einde te maken aan het monopolie.
Zelf maak ik hierbij de kanttekening dat ik de komst van Telenet nog altijd een pluspunt vind, maar niet dat het zonder meer kan gebruikt worden als voorbeeld voor het doorbreken van een monopolie waar gouden bergen zouden klaarliggen voor de consument. Een monopolie doorbreken met een tweede speler wordt een duopolie, en ook daarin staat de consument niet altijd even sterk.
Wat niet wegneemt, dat zelfs een grote reis met een eerste stap begint en dat een Vlaamse verankering welkom zou zijn (maar wederom in de verwijzing naar Telenet: dat bedrijf is ook niet echt Vlaams meer als je naar de eigenaars kijkt).
Pluspunt vind ik dat men hierbij zou streven naar een energiemaatschappij die met hernieuwbare energie bezig is: dus zou er een boost komen voor al het onderzoek en moeizaam op gang komen van economische alternatieve voor onze huidige brandstofsamenleving.
De online media hebben vandaag voornamelijk opgepikt dat de N-VA pleit voor een extra Vlaamse kinderbijslag van 500 euro per jaar per kind dat minder dan 3 jaar is. Gelet op het feit dat de vergrijzing nog lang en hard zal toeslaan in Vlaanderen, is iedere poging om een bevolking te verjongen welkom (hoewel een beetje aan de late kant).
Mijn kinderen zijn nu ouder dan 3 jaar en enerzijds besef ik dat kleine kinderen geld kosten, anderzijds merk ik ook dat dat echt niet mindert als ze ouder worden. Laat ik dus hopen dat algemeen gesteld het beter zou zijn dat de totale pot die aan kindergeld gespendeerd wordt, niet zou verkleinen. Aangezien er alsmaar minder kinderen zijn, zou daardoor het bedrag per kind doorheen de jaren moeten toenemen.
De N-VA pleit ook voor meer middelen naar het onderwijs. Een manier om dit te bewerkstelligen is om het onderwijs te bekostigen en niet de structuren. N-VA wil dan ook de onderwijsnetten afslanken tot slechts twee: voor het basisonderwijs selecteert de partij daarvoor het gemeente/stedelijk onderwijs en het vrij gesubsidieerd (lees: katholiek) onderwijs; voor het middelbaar en hoger onderwijs kiest ze voor het gemeenschapsonderwijs enerzijds en anderzijds wederom voor het katholiek onderwijs.
Binnen dit luikje werd ook aandacht gegeven aan het onderwijs aan nieuwkomers in onze samenleving: een duidelijke meeraandacht om anderstaligen zo snel mogelijk het Nederlands machtig te maken. Voor diegene met een ernstige taalachterstand zelfs door een verplicht taalbadjaar.
Op zich vind ik de onderwijspunten niet zo slecht. Draai en keer het zoals je wil, maar het katholieke onderwijsnet is nog steeds het net dat het kwalitatiefste onderwijs voorschotelt. Dat afschaffen zou ons de kop kosten. Anderzijds is het de taak van de overheid om in een pluriform onderwijsnet te voorzien en ik vind het logisch dat het voor het lager onderwijs best op lokaal vlak gebeurt en daar boven door de Vlaamse Gemeenschap.
Idem voor de taalinburgering: integratie is het sleutelwoord tot een succesvolle samen-leving en integratie lukt niet zonder mekaar te begrijpen.
Noot: opvallende uitspraak: "één op twee studenten zou moeten in aanraking komen met een buitenlandse studie-ervaring."
Daarop aansluitend werden er ook meer middelen vrijgemaakt voor de Vlaamse rand rond Brussel. Brussel is en blijft onze hoofdstad en moet ondersteund worden in haar rol als ons venster op de wereld.
Er moet dan ook substantieel meer geld naar het Nederlandstalige onderwijs in de hoofdstad. En de rand moet over meer middelen beschikken om aantrekkelijk te blijven voor Vlamingen.
Opvallende uitspraak: als Wallonië blijft weigeren voor te betalen voor het Nederlandstalige schooltje in Komen, dan moet Vlaanderen maar de kraan dichtdraaien in de faciliteitengemeenten rond Brussel.
And last but not least: een punt waar ik volledig achtersta is het opzeggen van het stabiliteitspact. Vlaanderen is sinds 2008 schuldenvrij, maar door het Belgisch intern stabiliteitspact kan Vlaanderen geen nieuwe schulden aangaan om grote investeringsprojecten aan te vatten. Het Belgisch stabiliteitspact veroordeelt Vlaanderen tot creatieve technieken zoals PPS-constructies.
Opvallende uitspraak: 4 op de 10 PPS-constructies opgezet door Vlaanderen zijn al mislukt en het ziet er niet goed uit voor de andere 6.
Het is een feit dat het moeilijk investeren is als je telkens grote bedragen cash op tafel moet gooien. Quasi iedere Vlaming leent om een huis te bouwen, maar Vlaanderen mag niet lenen voor nieuwe scholen, wegen of andere infrastructuurwerken.
Waarom? Omdat de federale overheid een leeggemolken koe is maar op Europees vlak alle begrotingen van ons land worden samengeteld en dat België Vlaanderen dus heeft gedwongen schuldenvrij te worden zodat vanuit die kant geen rode cijfers meetellen in de rampzalige schuldgraadcijfers van België.
Het is net nu in tijden van crisis zo belangrijk dat een overheid versnelt investeert in infrastructuur en duurzame oplossingen. Dat kan enkel als de Vlaamse overheid opnieuw zou kunnen lenen op doordachte manier. We hebben de budgettaire ruimte om nieuwe schulden aan te gaan. Daarom zou het een goede zaak zijn als de volgende Vlaamse regering het interne stabiliteitspact zou opzeggen.
En een fijn klassiek einde: het zingen van het volkslied. Wie het filmpje ziet, merkt dat ik heel even half in beeld kom. Waarschijnlijk dacht de filmer "dat is nog maar een halve n-va'er"...
gepost door David | Permalink | Mail dit naar een kennis
Categorie: In Vlaanderen
Tags: n-va, congres
Reacties
Schone dinges, zeker het energieverhaal is iets waar we echt keihard aan moeten sleuren. Met Telenet is het ook gelukt: ineens konden de tarieven van Belgacom meer dan gehalveerd worden en werd er eindelijk geïnvesteerd in breedbandinternet. Op dat vlak een succesverhaal. Ondertussen zijn we echter de volgende trein aan het missen qua concurrentie en breedbandpenetratie door de hoge prijzen. Idd, dat is te wijten aan het duopolie: telecom is (helaas) nog in handen van de federale overheid, die de hoge prijzen van Belgacom niet zo negatief vindt gezien daar ook een hoog dividend aan vasthangt. Dat Belgacom haar enige noemenswaardige ADSL-uitdager Scarlet mag overnemen, spreekt dan ook tot de verbeelding.
Het afslanken van de onderwijsstructuren is eveneens iets waarvan ik me al lang afvraag waarom dat er maar niet van komt. De gemaakte keuzes lijken me ook niet slecht, al ga ik helemaal niet akkoord met je stelling dat het katholiek onderwijs voor een hogere kwaliteit staat. Dat is iets wat elke katholieke school graag verkondigt, maar niet (door doorlichtingsrapporten) bewezen is. (noot: ik zat zelf tot einde middelbaar op een katholieke school, heb daar geen klachten over, waardoor je mijn betoog niet moet zien als een reactie op eigen ervaringen met specifieke katholieke scholen)
Idem voor het stabiliteitspact.
De Vlaamse Leeuw is idd een klassieker, zeker normaal voor een door en door Vlaamse partij, maar toch erger ik mij daar wat aan. Zeker nu met dit filmpje dat op vrijwel elke N-VA blog opduikt, meestal zonder bijhorend inhoudelijk verslag van het congres (zoals jij gelukkig wel doet), krijgen we volgens mij te veel de perceptie alsof we ons vooral bezighouden met vlaggenzwaaien en leeuwenzingen, al dan niet in korte broek, terwijl dit slechts 1 minuut van een voor 99% inhoudelijk sterk congres voorstelt.
Ik begrijp je opmerking over het Vlaamse Leeuw zingen en zo... Als alleen dat belicht wordt, staat het in een verkeerd licht.
Anderzijds vind ik het jammer dat het zingen van ons volkslied zo vaak stiekem moet gebeuren...
Ik heb het meegemaakt dat in een kamer van de Vlaamse Strijdbroeders het zingen van de Leeuw op het einde van de vergadering werd afgeschaft "omdat zoveel sprekers daar maar raar van opkeken"...
Ik vind dat we een gezonde portie patriotisme mogen aankweken in Vlaanderen. In Amerika worden in scholen nog gegroet aan de vlag, kent iedere kleuter zijn volkslied.
In Vlaanderen moet het stiekem gebeuren of je bent "een vuile seperatist".
Ook op het congres gezien dat sommigen aarzelden om de hand op het hart te leggen. Als de buur het deed, zag je soms meerderen naast mekaar dat ook doen...
We zijn als Vlaming zo vaak gekleineerd dat we nog steeds een collectief minderwaardigheidscomplex hebben over ons natiegevoel.
Welja, ik voel mezelf eerder een "Vlaams republikein", die de waarden van de republiek wil uitdragen in een zelfstandig Vlaanderen, maar ben niet zo verknocht aan het natiegevoel. Van mij hoeven kinderen heus niet de tekst van eender welk 19e eeuws volkslied te leren, het is belangrijker hen de waarden aan te brengen. Ik vind het Amerikaanse patriottisme met blind geloof in hun land niet altijd een voorbeeld. Ik ben niet trots op het land waarin ik geboren ben, wel op wat ik doe en wat ik wil bereiken, op wat dat land voor goeds doet, en zal me evenzeer schamen voor wat voor stommiteiten de leiders van dat land zouden uitsteken. Een zekere verbondenheid, ja, maar geen blind patriottisme.
Blind pattriotisme is nergens goed voor, dat ben ik met je eens.
Maar ik ben wel fier dat ik Vlaming ben. Ik vind dat we een leuk land hebben, een aangename bevolking en we doen het niet slecht. Daarom kan ik er ook fier op zijn.
maandag 09 maart 2009 om 16:01
Peter Dedecker schreef:
blog comments powered by DisqusJa, dat laatste is waar.
Misschien kan je het vergelijken met iemand uit de familie die een goede (sport)prestatie neerzet: je hebt er zelf geen verdienste aan, maar toch deel je vanalles en ook de fierheid.