Het leven komt niet met een handleiding, wel met een moeder
Wie geluk heeft, heeft een moeder zoals in dit filmpje.
Dit is een dikke dankjewel aan alle moeders, maar heel bijzonder voor de mama die ik het meest bewonder: Isabel. Jij bent de beste moeder die onze kinderen maar kunnen hebben en jij bent het mooiste geschenk dat ik ooit kon geven aan mijn kinderen. Dank je voor alles wat je doet in ons gezin, dank je omdat je de steunpilaar bent in onze familie.
We danken jou vandaag in het bijzonder en we danken onze Hemelse Vader omdat Hij jou elke dag kracht en inzicht geeft om een goeie mama en echtgenote te zijn.
loading...
De kracht van symboliek
Ik kan men geen religie indenken zonder symboliek. Wie immers gelooft in een almachtige God, moet meteen erkennen dat wij als mens niet de capaciteiten beschikken om alle mysteries van de hemelen te ontrafelen en te begrijpen. De wegen van Hemelse Vader zijn hoger dan onze wegen (Jesaja 55:8-9).
Symboliek moet ons helpen dingen te begrijpen die anders moeilijk in woorden te vatten zijn. Parabels zijn een prachtig voorbeeld. Ook de verordeningen in onze kerk zijn dat. Ter info, verordeningen is een beetje Mormon lingo. In de katholieke kerk zou je dat sacramenten noemen.
Symboliek heeft ook de pracht in zich om veel dingen tegelijk uit te beelden, maar tevens het gevaar om niet alles te zien zoals het moet.
Ik zat recent met een vraag omtrent de symboliek van de doop. Mormonen houden vast aan de doop door volledige onderdompeling door water. Als dopeling ben je, net als de doper trouwens, volledig in het wit gekleed en wordt je helemaal onder water gebracht en terug naar boven gehaald. Dit wordt trouwens door twee priesterschapsdragers die als getuigen optreden, gecontroleerd. Als er ook maar 1 haarspriet boven komt drijven, moet de doop opnieuw gedaan worden.
Sommige andere religies dopen met veel minder water. De katholieke kerk bijvoorbeeld giet een beetje water over het hoofd van de baby of besprenkelt de baby. Ter info, ook wat betreft de leeftijd verschillen mormonen grondig van mening met anderen. Wij dopen pas op achtjarige leeftijd omdat wij geloven dat een mens enkel bevrijd moet worden van zijn eigen zonden en niet die van Adam en andere voorouders. Bijgevolg kan je ook maar zondigen als je op de leeftijd bent dat je voldoende onderscheidingsvermogen hebt tussen goed en kwaad. Anders moet je aanvaarden dat een baby die plots sterft voor zijn doop, niks verkeerd heeft gedaan en toch zijn eeuwig leven in het vagevuur moet doorbrengen. Waar is dan de rechtvaardigheid van God en de verlossende verzoening van Jezus Christus?
Maar terug naar de symboliek over de doop. Ik stelde me plots de vraag waarom de volledige onderdompeling het enige correcte was en besprenkeling zo fout? Ook in andere verordeningen in onze Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen wordt er wel symbolisch gewassen. Waarom moet bij een doop dan toch perse alles nat worden?
Met die vraag heb ik mij in gebed tot Hemelse Vader gewend, met de belofte indachtig “vraag en gij zult ontvangen” (Leer en Verbonden 4:7). Wederom heb ik de getuigenis gekregen dat deze belofte klopt als je oprecht vraagt. Niet in een hemels gedonder en openklievende wolken, wel in de ingeving om de vraag aan een bepaald persoon te stellen die dagelijks als dienaar van de Heer werkzaam is, met name onze tempelpresident. En hij heeft me inderdaad onderwezen terwijl ik duidelijk de Heilige Geest voelde bevestigen dat dit een dienaar van God was die gezonden was om het gevraagde antwoord te geven.
Het antwoord is eigenlijk simpel. De doop is symboliek, maar niet zozeer voor het weg wassen van onze zonden. Als je het als wassen bekijkt, dan zou de symboliek met besprenkelen ook als voldoende kunnen beschouwd worden. Maar als je de Schriften er op naslaat, merk je dat je moet wedergeboren worden (Alma 7:14). Je kan niet opnieuw geboren worden, als je niet eerst sterft en begraven wordt. De doop door onderdompeling is dus symboliek voor begraven worden en opnieuw verrijzen.
Maar aangezien het nogal lastig is om een put te graven, daar gaan in te liggen, een pak zand over je te krijgen en je er dan terug uit te graven, is het symbolisch begraven worden in water en terug naar boven komen, een prachtige symboliek. Tegelijk is het gebruik van water uiteraard ook het symbool voor je zonden die weggewassen worden. In Johannes 3:5 staat het heel duidelijk als opdracht gegeven: “tenzij iemand geboren wordt uit water en Geest, kan hij het Koninkrijk Gods niet binnengaan.”
Ik ben dus blij dat mijn gebed beantwoord werd en ik nu veel meer nadenk over de kracht van symbolen. Het helpt me een pak dingen weer eens anders te bekijken.
loading...
Hannah over haar autistische broer
OK, dit is een youtube filmpje dat mij aan het janken heeft gekregen, omdat het zo herkenbaar en toepasbaar is in mijn eigen leven.
Ik kan enkel maar hopen en bidden dat Lucas door het voorbeeld van Jezus Christus net zo denkt of zal gaan denken over zijn grote broer. Als dat al het enige effect van onze christelijk voorbeeld zou zijn, dan al zou voor mij het allemaal de moeite waard zijn om het evangelie te volgen.
Geniet even mee, heel stilletjes en deel dit verhaal als het je aangrijpt.
loading...
Een week in de tempel
Deze week hebben Isabel en ik doorgebracht in de Stockholm tempel. Dat is niet de dichtstbijzijnde; normaal gaan we naar de tempel in Den Haag. Of beter gezegd in Zoetermeer, want de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen heeft een norm gezet over hoe ze hun tempels namen geven. Ze krijgen altijd de naam van de dichtstbijzijnde grote stad. Dus hoewel “onze” tempel in Zoetermeer gevestigd is, noemt hij officieel de Den Haag Nederland Tempel. Idem dus voor Stockholm: de tempel ligt daar zo’n 20 km van het centrum van Stockholm in Västerhaningen.
Maar goed, waarom naar de Stockholm tempel. In de eerste plaats omdat Isabel van Zweden houdt en ze haar dus voorgenomen had om die tempel als tweede tempel te bezoeken. Maar ook omdat de tempel in Zweden een gastverblijf heeft, wat dus handig is om een aantal dagen aaneensluitend te gaan.
Ik kan dacht echt aanbevelen aan alle leden om eens een midweek of alvast enkele dagen uit te trekken en naar een tempel te gaan met bijhorend gastenverblijf. Wij hebben alleszins niet de toerist uitgehangen, maar uiteraard kan je dat ook doen. Bijvoorbeeld in de voormiddag tempelwerk en ik de namiddag de stad bezoeken.
Wij hebben echter telkens vanaf de eerste tot de laatste sessie tempelwerk verricht. Dat is enorm verrijkend, zo heelder dagen in de tempel doorbrengen.
Waarom zijn tempels speciaal?
Voor mijn niet-Mormoonse vrienden een woordje uitleg waarom en wat tempels zo speciaal maakt voor ons.
Onze normale zondagsvieringen (het avondmaal en de zondagsschool) gaan door in een kerkgebouw. Dat zijn normale gebouwen. Aan sommige daarvan zie je niet eens dat het kerk is. In onze kerken is iedereen welkom: lid of geen lid, je bent altijd van harte welkom op onze activiteiten. Ja, vaak is er meer dan alleen maar ’s zondags iets te doen omdat Mormonen een sterk gemeenschapsleven hebben, vaak in leeftijdsverband.
De tempels daarentegen zijn niet publiek toegankelijk. Ze zijn het huis van de Heer en in Zijn huis mag niks onreins binnen gaan. Je moet dus een tempelwaardig lid zijn.
Inderdaad, het volstaat niet om lid te zijn van onze kerk. Je moet al minstens een jaar lid zijn en voldoen aan de belangrijke geboden van God, zoals de wet van kuisheid, de wet van tienden, het woord van wijsheid, getrouw het avondmaal nemen enz…
Er wordt vaak gezegd dat we geheimzinnig doen over onze tempels. Ja, het klopt dat we niet publiek vertellen hoe het daarbinnen er concreet aan toe gaat. Niet omdat het geheim is, maar wel omdat dat wat daar gebeurt voor ons, Mormonen, enorm heilig is en we onszelf voorhouden dat we over zulke heilige dingen alleen praten op heilige grond, in de tempel zelf dus.
Maar op zich is er niks geheimzinnig aan. In de tempel gaan we verbonden aan met de Heer. Een verbond is een heilig contract tussen de Heer en onszelf. Op zich beloven we daar niks anders dan wat we sowieso al weten wat de geboden zijn, maar daar nemen we het echt op ons met een diepe, heilige belofte op een zeer heilige manier.
Het is ook niet dat het een geheim is hoe een tempel er van binnen uitziet. Je vindt tal van foto’s op het internet. Sommige tempels hebben bezoekerscentra waar je meer info vindt over hoe een tempel er uit ziet. En het is een Mormoonse gewoonte dat als er een nieuwe tempel gebouwd is, dat de weken voor de inwijding er opendeurdagen georganiseerd worden waarbij iedereen een geleid bezoek kan krijgen.
Werken voor de doden
En de verordeningen voor de doden dan? Ook niks geheimzinnig aan, maar soms moeilijk te begrijpen zonder een woordje uitleg en vaak misbruikt door tegenstanders van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen.
Op zich is het eigenlijk heel simpel. Mormonen geloven dat er verschillende gradaties zijn in de hemel (om het in één zin en kort door de bocht uit te leggen), afhankelijk van hoe je geleefd hebt. En uiteraard is de hoogste graad enkel voor diegene die zich aan alle geboden van onze Hemelse Vader hebben gehouden. Die geboden omvatten oa dat je je laat dopen in de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen en dat je ook de verordeningen in de tempel hebt volbracht.
Op zich niks vreemd aan, zeg je dan. Iedere kerk zal uiteraard zeggen dat je de rituelen van hun eigen kerk moet uitvoeren. Da’s maar logisch, vind ik zelf. Maar wat doe je dan met al die mensen die nooit de kans hebben gekregen om de kerk te leren kennen of zelfs maar gehoord te hebben van het evangelie van Jezus Christus? Mensen die vroeger geleefd hebben voor de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen gesticht was of mensen die in gebieden wonen waar geen zendelingen zijn?
Zijn die dan verdoemd? Ik heb al gelezen van een koppel gelovige katholieken die te oren kregen nadat hun drie dagen oude zoontje plots stierf, dat de ziel van die jongen eeuwig in het vagevuur zou verblijven omdat hij niet gedoopt was. (Noot terzijde: wij geloven dat een kind tot de leeftijd van toerekeningsvatbaarheid – meestal acht jaar – niet bewust kan zondigen en dus ook de doop der bekering niet nodig heeft.)
Hoe rijm je dat met een liefhebbende rechtvaardige God? Hij is alleen maar rechtvaardig als hij van iedereen hetzelfde verwacht, dus ja, iedereen moet gedoopt worden op de juiste manier en alle andere verplichtingen voldoen. Maar het zou eveneens onrechtvaardig zijn, moest dat alle anderen verdoemen gewoon omdat ze de kans niet hebben gekregen.
Wij geloven dat God aan beide zaken kan voldoen: iedereen lief hebben en toch rechtvaardig zijn in het volgen van Zijn eigen wetten. Daarom verrichten Mormonen verordeningen voor de doden. Ik weet dat vele andere kerken ons daar op aan vallen en daar tal van redenen voor aanhalen. Net zo goed halen wij ook argumenten uit de Schriften, maar voor ons telt de openbaringen die de profeten hierover hebben ontvangen. Moesten we per slot van rekening in niks verschillen van andere kerken, dan hadden we geen aparte religie nodig, niet?
Super rustig
Voor mij is de tempel een plek waar ik enorm dicht bij God kan zijn. Het is er enorm rustig, je bent er echt helemaal van de wereld weg, fysiek en spiritueel. Anderen zullen het een vorm van meditatie noemen, maar ik voel daar echt veel beter de communicatie stromen tussen mij en mijn Hemelse Vader.
Ik heb het ooit mooi als volgt horen omschrijven en het beschrijft hoe het aanvoelt: als je buiten loopt, zijn er wolken. Af en toe zijn er opklaringen waardoor je de hemel kan zien. In de tempel is er echter altijd een opening in het wolkendek en kan je dus vrij de hemel inkijken.
Ik heb echt genoten van deze week en dit is zeker voor herhaling vatbaar. De rust en het gevoel zo dicht bij God te kunnen zijn, zo intens te kunnen bidden, geeft me een pak energie om er weer tegenaan te kunnen.
loading...
Vormen de Mormonen een sekte?
Vandaag werd ik in mijn roeping als zendingsleider geconfronteerd met de directe vraag “zijn jullie een sekte?”. Mijn eerste instinctieve reactie is antwoorden “bwa neen gij”, maar ik wilde een gefundeerd antwoord kunnen geven, zo objectief mogelijk doch op basis van de kennis die ik heb als Mormoon zelf.
Een eenvoudige definitie vinden van “wat is een sekte”, bleek niet echt mogelijk. Ik heb diverse bronnen geraadpleegd en heb daaruit voor mezelf enkele conclusies getrokken en een gemeenschappelijk lijstje van kenmerken opgesteld.
Een eerste belangrijke vaststelling is: de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen komt niet voor op de sektelijst die door parlementaire onderzoekscommissie in haar synoptische tabel werd opgesteld in april 1997 (zie dit verslag op pagina 230 en volgende).
Deze sektelijst is, voor alle duidelijkheid en eerlijkheid, een lijst van gevaarlijke sekten. Je zou dus kunnen stellen dat het niet-voorkomen op deze lijst niet uitsluit dat onze kerk toch een sekte is, maar zij het dus al wel geen gevaarlijke sekte.
Een tweede onderzoek dat ik deed was naar de erkenning van onze kerk. In ons land worden zes geloofsovertuigingen erkend als erkende eredienst: katholicisme, jodendom, protestantisme, anglicanisme, islam en de orthodoxe eredienst. ook de georganiseerde vrijzinnigheid wordt erkend.
Maar het is dus niet omdat je geen erkenning hebt, dat je per definitie een sekte bent. Boeddhisme is niet erkend, maar niemand zal het een sekte noemen.
In België mag de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen dan niet erkend zijn als kerk, in andere landen is ze dat wel. Uiteraard in haar land van oorsprong: de Verenigde Staten. Maar daar zijn nog “kerken” erkend die in ons land (en andere landen) wel als sekte erkend zijn.
Onze kerk is ook bijvoorbeeld in Nederland een erkend kerkgenootschap, net zoals in andere Europese landen. Dus het lijkt er sterk op dat de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen algemeen als kerkgenootschap wordt beschouwd, al dan niet erkend.
Volgende poging is de definitie uit praktijkwoordenboek Van Dale: “Sekte: gesloten religieuze groepering met een sterke leider”.
Da’s simpel om op te antwoorden:
- gesloten: zeker niet. Iedereen is welkom op onze bijeenkomsten, lid of geen lid. En het lidmaatschap is ook niet afgesloten: iedereen kan lid worden.
- sterke leider: ja, we hebben een levende profeet waar we enorm naar opkijken, maar hij staat er niet alleen voor. Hij wordt bijgestaan voor twee raadgevers (samen vormen deze drie het Eerste Presidium) en door de Twaalf Apostelen. Zij moeten allemaal een uitspraak bekrachtigen, vooraleer het als leerstellig erkend kan worden.
Mijn eigen lijst van kenmerken
Ik heb op basis van alles wat ik gelezen heb en omdat ik geen sluitende definitie kon vinden, een lijst opgesteld van kenmerken waaraan een sekte moet beantwoorden. Deze komen deels uit de criteria die de parlementaire onderzoekscommissie hanteerde, deels uit een lijst die de vzw Studie en Advies groep Sekten hanteert.
- Zijn we een gesloten groepering?
Neen, zoals daarnet reeds aangegeven zijn we als kerk heel open. We nodigen iedereen met open armen uit om onze bijeenkomsten bij te wonen, zowel op zondag als op andere dagen.
Het enige waar een restrictie op is, is de toegang tot onze tempels. Die is enkel mogelijk voor waardige leden. Niet dat daar geheimzinnige dingen gebeuren, wel omdat dit voor ons echt een huis van de Heer is, waar niks onrein mag binnengaan. Daar hebben we enkele heilige rituelen, die we omwille van hun heiligheid niet openbaar bespreken.
∞ - Bedrieglijke wervingsmethodes.
Ik ken weinig kerken die voor je lid wordt, zo uitgebreid les geeft over wat we geloven en hoe het er bij ons aan toegaat. Het is zelfs min of meer een voorwaarde dat je een aantal keren op zondag naar de kerk bent gekomen voor je gedoopt wordt, zodat je uit eerste hand meemaakt hoe je jezelf voelt in onze kerkgemeenschap.
We lokken ook niemand met valse beloftes: we beloven enkel de kans op het vinden van geluk. Of je effectief gelukkiger wordt, heb je zelf in de hand met de keuzes die je maakt.
∞ - Suprematie van de doctrine.
Uiteraard hechten we enorm veel belang aan onze doctrine, met name de leer van Jezus Christus. Daarin verschillen we niet van andere christelijke kerken.
Maar in de lijst van sektekenmerken beschouwt men dit als het onderdrukken van de vrije keuze. Dit is bij Mormonen net het tegenovergestelde. Wij geloven in de absolute keuzevrijheid, meer nog, wij geloven dat God dit als absolute wet heeft ingesteld, een wet waar zelfs Hij zich dient aan te houden.
∞ - Verwerpen van kritiek en eigen denken
Iedereen heeft, zoals ik aangaf, de vrije keuze om te (ge)loven wat hij of zij wil. Dit staat zelfs in onze geloofsartikelen: “Wij eisen het goed recht de almachtige God te aanbidden volgens de stem van ons eigen geweten, en kennen alle mensen hetzelfde goed recht toe: laat hen aanbidden hoe, waar of wat zij willen.”
Het is natuurlijk ook logisch dat we binnen onze kerk geloven dat Jezus Christus aan het hoofd staat en hij ons richtlijnen geeft. We hebben de vrije keuze om die te volgen of niet, maar we moeten bereid zijn om de gevolgen van die keuzes te aanvaarden.
Christus heeft dus ook wel regels voor wie zijn naam als Christen wil dragen en dus voor wie lid wil zijn van Zijn kerk. Officiële leerstellingen kunnen enkel uitgedragen worden door de leiding van de kerk (het Eerste Presidium en de Twaalf Apostelen).
∞ - Het voorspiegelen van een ideaal
Ja, ons ideaal is leven als Christus. Dat mag duidelijk wezen.
Maar het SAS voegt aan dat kenmerk toe “Omdat een dergelijk ideaal niet te bereiken valt, wordt bij de leden schuld, schaamte en angst geïnduceerd. De leiders die deze schuld, schaamte en angstgevoelens opwekken en uitbuiten, krijgen hun leden op deze wijze nog sterker in hun greep. De leden raken gefixeerd op hun tekortkomingen en verliezen hun sterke kanten uit het oog.”
Dat is dus zeker niet het geval bij Mormonen. Laat ik daar duidelijk in wezen: onze kerk is een kerk vol met niet-volmaakte mensen. Zelfs onze profeet verkondigt dat hij niet volmaakt is.
Wij streven om onszelf te verbeteren, wetende dat we regelmatig fouten maken en zondigen en dus nood heb aan bekering en de verzoening van Christus.
Onze kerk hecht ook veel belang aan studie en zelfredzaamheid. Wij sporen iedereen aan het beste van zijn leven te maken: dankbaar gebruik te maken van zijn talenten en bidden voor kracht om uit zijn zwakheden te leren.
∞ - Gebruik van een specifiek jargon
Schuldig over de ganse lijn. Leven als Mormoon is een leven dat niet echt overeenstemt met wat tegenwoordig gangbaar is in de wereld en bijgevolg hebben wij gewoontes die heel eigen namen kennen, evenals de structuren in onze kerk. Gezinsavond, verordening, begiftiging, zusterhulpvereniging, ouderlingen, jeugdwerk, vastenzondag, getuigenis, Hemelse Vader, ringen, wijken, gemeenten, … Het zijn allemaal woorden die heel specifiek thuis horen in het Mormoonse leven.
Maar schermen we ons daarmee af? Neen, ook daarin willen we openlijk getuigen wat het voor ons betekent. Lees maar eens het verhaal van Chrisy Ross over “Mormon Lingo”.
∞ - Publieke bekentenis van zonden om schuldgevoelens op te wekken
Zonden bekennen doe je in de eerste plaats aan Hemelse Vader (daar ga ik dus met mijn lingo) en aan jezelf. Sommige zonden dien je ook in een privé gesprek te bespreken met je bisschop, niet om zijn vergeving te krijgen, wel om hulp en begeleiding te krijgen hoe je je kan bekeren van die zonde.
Zelfs heel ernstige zonden die kunnen leiden tot excommunicatie, zoals bijvoorbeeld misbruik van kinderen, worden niet publiekelijk behandeld, maar achter gesloten deuren, voor een disciplinaire raad (dus ook daar weer geen sterke leider die op zijn eentje beslist).
∞ - Het ontnemen van de vrijheid om de groepering te verlaten
Wil je stoppen? Stop dan gewoon. Kom niet meer, wordt inactief of ga een stap verder en vraag om je te schrappen van de ledenlijst. Dan wordt het alsof je nooit lid bent geweest.
Vallen we ex-leden of minder-actieven lastig? Ja en neen. Ex-leden laten we helemaal met rust. Wie zich laat uitschrijven, heeft een duidelijke keuze (keuzevrijheid, remember?) gemaakt. Leden die minder actief worden, die krijgen wel al eens een telefoontje of een bezoek om te horen wat er scheelt. Niet om hen onder druk te zetten, maar we zouden slechte christenen zijn als we niet bezorgd zouden zijn om het heil van onze broeders en zusters.
∞ - Contact verbreken met familie
No way. Mormonen hechten enorm veel belang aan familie. Dat zullen we nooit vragen. Het omgekeerde gebeurt soms wel: familie die niks meer te maken wil hebben met de bekeerling. Dat is jammer en we zullen altijd er naar streven om die communicatielijnen terug open te krijgen.
∞ - Het is “wij tegen zij”
Neen, opnieuw heel duidelijk niet. De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen richt zich niet tegen de maatschappij. Integendeel! Opnieuw kan je daar een geloofsartikel over vinden: “Wij geloven onderdanig te moeten zijn aan koningen, presidenten, heersers en magistraten, door het gehoorzamen, eerbiedigen en hooghouden van de wet.”
De wetten respecteren van de maatschappij waarin je leeft, is dus voor ons heel belangrijk. Wij geloven in de democratie. Onze leden worden zelfs aangemoedigd om ook in die democratie te dienen waar mogelijk.
∞ - Buitensporige financiële eisen
Ik zal daarin heel duidelijk zijn. Wij volgen het gebod dat je in de Bijbel kan vinden omtrent tienden. Wij staan 10% van onze inkomsten af aan de kerk om de werking van de kerk te bekostigen en zo mee te helpen aan de opbouw van Gods koninkrijk.
Altijd 10%. Nooit meer. Ook niet onder de vorm van dure verplichte cursussen en uitstappen. Er staat zelfs uitdrukkelijk in ons handboek dat deelname aan activiteiten altijd gratis moet zijn.
Is 10% buitensporig? Dat moet iedereen voor zichzelf uitmaken. Ik weet dat ik meer dan 50% afgeef aan de staat in ruil voor allerlei diensten. Zo weet ik ook dat ik 10% afgeef aan de kerk, waar ik in ruil veel meer zegeningen voor ontvang.
∞ - Weren van anders-denkenden
Uiteraard is er een gemeenschappelijk geloof in een kerk. Je kan moeilijk verwachten dat je lid kan zijn van een organisatie en dan keihard tegen die organisatie en haar waarden ingaan.
Zijn we hard tegen kritiek? Neen, zelf nadenken is iets wat we verwachten. Zelfs voor de doop vragen we om in gebed te gaan en aan God te vragen of je bevestiging krijgt van de waarheid van onze boodschap.
Worden er soms leden buitengezet? Ja, soms op basis van overtreding van fundamentele geloofsredenen en bij gebrek aan bekering. En ja, soms ook omdat hetgeen men verkondigt, niet overeenstemt met onze leer. Maar neen, er wordt niemand uitgesloten omwille van wat hij denkt, wel soms op basis van wat hij doet.
∞
Mijn conclusie na dit zelf-onderzoek
Moest ik ooit gedacht hebben dat de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen een sekte zou zijn, dan was ik er geen lid van geworden. Instinctief wist ik maar al te goed het antwoord op deze vraag, maar na eens deftig alle antwoorden uitgeschreven te hebben, meen ik in alle eerlijkheid te kunnen zeggen aan de persoon die me de vraag stelde: “neen, we zijn geen sekte”. Maar ik laat het oordeel aan iedereen zelf over; ik hoop slechts dat de informatie uit deze post kan helpen om een gefundeerd antwoord te geven.
loading...
Wonen bij Mormonen
Ik heb gisteravond het gratis eboek “Wonen bij Mormonen” van Hanneke Koppers gelezen.
Interessant om eens de wereld door de ogen van een uitwisselingsstudente te zien, hoe ze worstelt met zichzelf en haar nieuwe omgeving. Ze komt duidelijk terecht in een gezin dat niet open staat voor de wereld. Haar eerste gastgezin houdt krampachtig vast aan de eigen wereld. OK, als je een gaststudent opvangt, is het de bedoeling dat ze deel uitmaakt van je gezin, dat je haar aanmoedigt en vooral uitnodigt om op te steken van jouw leefwereld en cultuur, maar dat opdringen is volgens mij een stap te ver.
Getuige daarvan is het verhaal over het antwoord waarom men republikeins stemt: “omdat ze dat al generaties doen en stel daar geen vragen over”. Mijn haar kwam recht bij zoveel kortzichtigheid.
Als je dit boek leest, lees je naar mijn aanvoelen een soort aanklacht tegen het starre Mormoonse denken. Laat ik duidelijk stellen dat dit niet eigen is aan Mormonen. Volgens mij kan je enggeestige mensen in elke cultuur vinden. Zelfs in mijn familie ken ik mensen die op de vraag “waarom stem je altijd op de socialisten” zullen antwoorden “omdat onze familie dat altijd al deed voor alles wat de socialisten vroeger goed hebben gedaan”.
Wat ik al prachtig vond van het moment dat ik uitzocht of de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen iets voor mij was, is het elfde geloofsartikel van onze kerk:
Wij eisen het goed recht de almachtige God te aanbidden volgens de stem van ons eigen geweten, en kennen alle mensen hetzelfde goed recht toe: laat hen aanbidden hoe, waar of wat zij willen.
OK, ik geef toe dat het dikwijls een moeilijk evenwicht is voor ons als Mormonen. Je moet begrijpen dat wij enorm gelukkig zijn met de openbaringen die we hebben van onze profeten en met onze kennis van Gods heilsplan. Het aloude spreekwoord zegt “gedeelde vreugd is dubbele vreugd”. Dat verklaart voor een heel pak waarom Mormonen uiteraard graag over hun geloof praten. We zijn geen duistere sekte, noch zijn we constant op jacht naar zieltjes. We praten gewoon graag openlijk over ons geluk en delen dat graag met anderen.
Er is uiteraard ook de opdracht van onze Heer: “Gaat heen in de gehele wereld, verkondigt het evangelie aan de ganse schepping.” (Marcus 16:15). Ook die opdracht nemen we als Mormonen serieus. Daarom dat jonge mannen (en vrouwen) op 18- of 19-jarige leeftijd gedurende twee jaar de wereld intrekken om fulltime het Woord te verkondigen. Soms doen ze dat door op deuren te kloppen of door mensen in het station aan te spreken, maar evengoed op basis van verwijzingen van leden.
Maar we hebben zeker respect voor iedereen. Ik zal zelf vrijelijk over mijn geloof praten, mijn goede vrienden hebben inmiddels allemaal een boek of foldertje gehad zodat ze minstens weten of de kans hebben te weten waarom ik zo veranderd ben, maar ik ga niet iedere week op 100 deuren kloppen of iedereen in mijn vriendenkring gaan bezweren “bekeert u of er gebeuren grote ongelukken”.
Dus om terug te komen op de ervaringen van Anouk: de eindscene is echt wel typerend voor Mormonen. Het feit dat ze bad op haar eigen manier en een kruisteken maakte, kon op veel bijval en respect rekenen. Als mede-christen zijn we gewoon blij als iemand anders ook gelooft in Christus, al is het op een andere manier.
Mocht er dus ergens een uitwisselingsstudent zijn die ook eens wil proberen bij Mormonen te wonen, hij of zij mag mij altijd een seintje geven.
loading...
Durven adverteren
Een paar weken geleden was ik in London en heb ik op een avond naar de musical “The book of Mormon” gaan kijken. Voor wie daarover meer wil weten: het is een satirisch stuk van de makers van South Park.
Wat ik bijzonder vond, was dat de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen in Engeland budget had vrijgemaakt om te adverteren in het programmaboekje. Slogans zoals “the book is always better” en “you’ve seen the show, now read the book” sierden mooie advertenties. Ik ben er van overtuigd dat er mensen zijn die na een gezellige avond en een paar schaterlachpartijen toch vragen hadden over waar wij in geloven. Goed dat ze dan onmiddellijk de weg gewezen werden naar www.mormon.org. Ik heb nog diezelfde avond tegen Isabel gezegd dat als ik missiepresident zou zijn in Engeland, ik elke avond een paar elders liet rondzwerven bij het Prince of Whales Theatre.
Blijkbaar heeft de kerk in Engeland begrepen dat er behoorlijk wat kansen te grijpen zijn mits goede advertenties. Want vandaag zag ik een reportage dat de advertentiecampagne nog verder werd uitgebreid:
Ik vind dit dus schitterend. Ik ben er van overtuigd dat op die manier vele mensen een eerste keer in aanraking komen met ons geloof. Een aantal zal zelf op zoek gaan naar meer informatie, maar het zal zeker ook gewoon het werk van de zendelingen vergemakkelijken.
Ik kan dus enkel maar hopen dat we in Vlaanderen en Nederland ook budget krijgen om iets gelijkaardig te doen. En in afwachting kan ik jullie alleen maar aanraden eens een kijkje te nemen op www.mormoon.org.
loading...
Mormonen zijn overal
Vandaag heb ik iets grappig meegemaakt. We zijn met Nucleus bezig om een nieuwe website te maken. We hadden vandaag een meeting met de projectmanager en chief developper van onze website bouwer.
Dezelfde project manager werkt ook aan de site van Dagmar Buysse. Zijn naam kwam ter sprake toen we de planning bespraken en merkten dat beide projecten in dezelfde week vielen. Toen vertelde de project manager dat hij een “merkwaardig relatiegeschenk” had gekregen. Dagmar had me al verteld dat hij een Boek van Mormon had gegeven, dus ik reageerde meteen “oh, da’s niet raar, ik kan er u ook één geven”.
De verbazing was duidelijk bij onze gesprekpartners. “O, u bent dus ook Mormoon”. Op dat moment kwam Kevin binnen en zei “ja, en ik ook”.
Funny, je zag zo hun gezicht van “wow, die Mormonen zijn echt overal”. Maar het superleuke aan de ervaring was, dat de developper wel wilde weten waar dat Boek van Mormon over gaat, en we hebben hem dus een exemplaar meegegeven.
Zo zie je maar dat je niet met velen moet zijn, om toch een degelijke indruk te maken. Mormonen hebben een duidelijke grotere invloedscirkel dan je zou kunnen vermoeden.
loading...
Geloofsbelijdenis van een ondernemer
Vandaag verscheen in De Tijd een stuk over ondernemen en geloof. Afgelopen week lanceerde de reporter een oproep op Twitter en hoewel ik hem zelf niet gezien had, hadden een aantal Tweeps er op gereageerd, mij kennende als ondernemer én gelovige.
Dit artikel is het resultaat van het gesprek dat we nadien hadden.
loading...
Mijn ontdoping is eindelijk geregistreerd
Vorig jaar had ik gebruik gemaakt van de site Ontdoping.be, maar zonder gevolg.
Nu was me dat eigenlijk totaal ontglipt, omdat het niet zo super belangrijk was. Veel belangrijker was mijn doop in de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen de Laatste Dagen. Per slot van rekening is dat voor mij de enige doop die met de nodige autoriteit is uitgevoerd.
Desalniettemin schoot het me terug te binnen naar aanleiding van het aftreden van paus Benedictus. Die paus werd verketterd door de goegemeente, maar hoewel er in de rooms-katholieke kerk veel slechts gebeurt, beschouw ik die paus toch niet als een slecht mens. Hij zal het zelf niet gewild hebben en hij heeft veel dingen verkondigd die de wereld niet graag hoort, maar die wel de woorden van God zijn.
Hoedanook, het was de aanleiding om het deze keer aangetekend te doen, met alle nodige informatie.
Ik heb daar volgend formulier voor gebruikt:
Betreft: schrapping uit het doopregister
Geachte,
Ondergetekende (naam en voornamen) …………………………
geboren te ………………………op …………………
wonende te ….. ……………………………, ………………………… straat, nr……
zoon/dochter van ……………………………………….…(naam en voornaam van je vader)
en van ……………………………………………………( naam en voornaam van je moeder)
‘gedoopt’ in de sint-………………………-parochie te ……………………………… in ……
(‘gevormd’), in de sint-…………..…………-parochie te …………………………… in ……
(‘gehuwd’) in de sint- ………….…………-parochie te ……………………………… in ……
(de respectieve parochies opgeven – het jaartal volstaat)
vraagt hierbij dat zijn/haar naam uit de desbetreffende registers zou worden geschrapt.Graag bevestiging van de door u ondernomen actie.
Hoogachtend,
(handtekening, naam en adres)
Voor wie dat ook wil doen, hier zijn alle adressen:
- Bisdom Antwerpen – Schoenmarkt 2, 2000 Antwerpen
- Bisdom Brugge – Heilige Geeststraat 4, 8000 Brugge
- Bisdom Gent – Bisdomplein 1, 9000 Gent
- Bisdom Hasselt – Vrijwilligersplein 14, 3500 Hasselt
- Bisdom Mechelen-Brussel – Wollenmarkt 14, 2800 Mechelen
- Diocèse de Liège – Rue de l’Evêché 25, 4000 Liège
- Diocèse de Namur – Rue de l’Evêché 1, 5000 Namur
- Diocèse de Tournai – Place de l’Evêché 1, 7500 Tournai
Ik heb mijn brief voor de zekerheid ook in kopie naar het bisdom Gent gestuurd omdat ik in dit bisdom ook voor de kerk gehuwd ben.
En deze week ontving ik deze brief:
Wat mij betreft, is het dus in orde. Nu heb ik proper dat hoofdstuk afgesloten en kan ik zeggen dat ik enkel lid ben van de ware kerk van Jezus Christus.
loading...