Eigen jobs eerst - Vorst slaat vroeg toe dit jaar
Categorie: In Vlaanderen
Tags: geen
Het leed dat duizenden gezinnen treft door het debacle in Vorst (je kan het volgen op de voet op de site van Het Nieuwsblad met hun speciale pagina), doet een mens wel eens stil staan bij een aantal feiten.
In de eerste plaats wil ik - voor ik verder ga - zeggen dat mijn hart bloedt bij dit sociale leed en dat dit de reden is waarom ik me hieronder over een aantal zaken opwindt.
Zoals eerder deze week reeds in de editoriaal van Het Laatste Nieuws te lezen stond, is Europa duidelijk maar een héél dun laagje geworden. De beslissing van de VW directie is duidelijk uiterst nationalistisch te noemen. De productie van de Golf gaat naar de fabriek in Wolfsburg, die per geproduceerde eenheid duurder is dan Vorst. Economische motieven kan je het dus moeilijk noemen.
De gevolgen zijn wel puur Belgisch. Ook hier in de buurt werken er mensen die in toeleveringsbedrijven werken. We spreken over een totale tewerkstellingsverlies van 13.000 banen. 13.000 gezinnen, dus ruwweg 40.000 mensen worden hierdoor getroffen.
Het Vlaams Belang kan zich in de handen wrijven: als tegenreactie op een "eigen jobs eerst" beslissing vanuit Duitsland, zal ook het "eigen volk eerst" aanhang vinden bij tienduizenden Vorst-slachtoffers.
Ik ben altijd pro-europees geweest, maar nu kan ik het effe ook niet meer verdedigen bij wie me om mijn mening vraagt.
Sinds dit jaar en zeker de komende jaren valt er heel wat Europese subsidiesteun weg in onze "achteruitgestelde" regio's en voor onze landbouw. Logisch, want dat geld is nodig voor de nieuwe - en armere - lidstaten om "hen snel op te krikken tot op ons niveau". De oude - rijke - leden van de EU moeten de nieuwe steunen. Maar blijkbaar steunen de oude leden mekaar niet eens meer...
Ik vraag me zelfs af of "de economie" wel zit te wachten en mee zal helpen om het niveau in die nieuwe landen snel op te krikken. Wat voor zin heeft dat? Vele grote bedrijven zijn naar ginder getrokken met hun productie net omdat de menselijke productiekost daar veel lager is. Als de menselijke kost daar even hoog wordt als hier, zal er enkel een nieuwe delokalisatie gebeuren.
Er is ook de perceptie dat "Poolse arbeiders onze jobs hier al komen inpikken". Een VB boutade, want het blijft een vaststelling dat ondanks ons hoog werkloosheidscijfer, er vele jobs niet ingevuld geraken. Een gecontroleerde instroom van nieuwe gastarbeiders is sowieso nodig om onze economoe draaiende te houden. Maar dan wel een instroom van mensen die hier werken (en niet profiteren van ons sociaal systeem) aan onze voorwaarden en dus ook meebouwen aan onze welvaartsstaat (en dat die mensen dan, wanneer ze het nodig hebben, genieten van ons sociaal systeem, daar heb ik geen probleem mee).
Tel daar nu het net gebeurde bij op en Verhofstadt mag blij zijn dat het geen verkiezingen zijn noch dat er een referendum over de Europese grondwet moet gehouden worden. Want wat is Europa voor ons waard? Niet veel, blijkbaar, als de grootste EU-lidstaat zomaar op zichzelf kan terugplooien.
Alleen daarom al, zeg ik als pro-europeaan, verliest de EU en de Europese Commissie haar geloofwaardigheid en bijgevolg slagkracht indien hiertegen niet opgetreden wordt.
Bedrijven worden constant op de vingers getikt als ze de Europese liberale spelregels overtreden, als ze kartels vormen, prijsafspraken maken, enz... Wordt er nu iets gedaan nu een Duitse firma een duurdere Duitse fabriek verkiest boven een Belgische?
Mijn lievelingsvak op de humaniora was geschiedenis. Uit geschiedenis kan je veel leren en ik geloof dat geschiedenis zich makkelijk herhaalt, maar deze keer hoop ik van niet. In de jaren '30 heeft Duitsland zich nog al eens - eerst op economisch vlak - nogal op eigen gebied teruggetrokken en nationalistisch gedragen. Een paar jaar later is daar grote miserie van gekomen, remember...
Ook nu zullen er ongetwijfeld stemmen opgaan dat Duitsland een te groot land is, dat er niks tegen te doen valt... Nu is het een economische beslissing, wat gaan we doen als het andere beslissingen worden?
Tegelijk is dit dossier het bewijs dat we beter zorg hadden moeten dragen voor enkele economische kroonjuwelen, voor een betere infrastructuur en investeringsklimaat voor multinationals. Verhofstadt kan nu wel zeggen "tja, dat is nu eenmaal zo als de beslissingscentra in buitenlandse handen zijn...", welnu, is het dan niet duidelijk waarom ik zelfs in gemeentepolitiek wilde dat we tegen de verkoop van Electrabel en nadien van Suez zouden stemmen?
Wat houden we nog over in Vlaanderen? Alles is verkocht. Albert Frère heeft al lang uitverkoop gehouden, Davignon ook. Sabena bestaat niet meer. Belgacom is voor de helft in buitenlandse handen. Telenet en onze kabels dus ook. Geen enkel groots economisch gegeven is nog Belgisch, laat staan dat we er enige Belgische invloed kunnen op uitoefenen. Ik hou dus mijn hart vast als steeds meer economieën op hun eigen grondgebied gaan terugplooien.
Want ons landje is een land dat leeft van het buitenland. Als we niet kunnen exporteren, dan zijn we dood. Als we niet kunnen werken voor het buitenland, gaan we failliet.
Als laatste punt wil ik eens met een scheef oog naar de vakbonden kijken. Hebben zij ook geen boter op hun hoofd?
Want Vorst mag dan wel een rendabele fabriek zijn binnen de VW-groep, een leuke reputatie had ze niet. Toen Dutroux ontsnapte, lag de band stil bij Vorst. Tot op vandaag snap ik nog altijd het oorzakelijk verband niet.
Ik hoorde vandaag nog iemand op kantoor zeggen "ja zeg, als er ene ging pissen in Vorst, lag de band stil"...
De gouden tijden zijn voorbij, vakbonden moeten leren dat het geen tijden meer zijn om alsmaar meer te vragen. Het is misschien tijd om iets terug te geven in ruil voor behoud van veel meer dan wat nu verloren zal gaan.
In Duitsland gaat men langer werken voor hetzelfde loon. Neen, leuk is dat niet, ik sta daar ook niet voor te springen (hoewel ik al lang gemiddeld veel meer dan 40u per week werk). Maar is meer werken voor evenveel geld niet oneindig veel beter dan niet werken voor niks?
Als ik mijn huis kan houden en de hypotheek kan afbetalen door elke week 2u langer te werken of ik vergelijk met een gedwongen verkoop die ik met alle tijd van de werkloosheidswereld kan aanschouwen, dan zou ik snel gekozen hebben.
Sorry voor al wie nu zere tenen heeft...
Maar realiseer eens dat vakbonden soms tegengestelde belangen hebben. In België worden de werkloosheidsuitkeringen door vakbonden uitbetaald. Voor deze dienstverlening worden ze door de Belgische staat uiteraard vergoed.
Maar dat betekent dat iedere werkloze geld opbrengt voor een vakbond... rare hersenkronkel, nietwaar? Ik ben niet tegen de vakbonden, maar op dat punt ben ik achterdochtig. Er is een oud spreekwoord "wiens brood men eet, diens woord men spreekt"... dus stel ik me al wel eens de vraag wiens woord door de vakbonden wordt gesproken.
Ik ben voor een vakbond die opkomt voor het belang van de (hard)werkende mens, voor alle hardwerkende mensen. En er dus voor zorgt dat ze kunnen blijven werken. En soms betekent dat ook dat de baas (vooral in KMO's) ook moet kunnen blijven werken. Je kan als vakbond een bedrijf kapot maken, maar win je daarmee?
Ik hoop dat dit sociaal drama in Vorst iedereen eens goed wakker schudt. Wat lastenverlagingen op ploegenarbeid helpt dus niet, dus quod erat demonstrandum est, het in de schoenen van de hoge (patronale) lasten schuiven, is ook niet langer een makkelijk excuus.
Het is hoog tijd dat Europa bewijst wat Europa waard is. Zijn we een verenigde staten van europa waarin het iedere staat voor zichzelf is binnen het systeem (zoals het trouwens dus ook is in de VS) of zijn we een sociale unie waar supranationale belangen hoger wegen dan de nationale?
Europa heeft nu de kans een antwoord te geven...
In de eerste plaats wil ik - voor ik verder ga - zeggen dat mijn hart bloedt bij dit sociale leed en dat dit de reden is waarom ik me hieronder over een aantal zaken opwindt.
Zoals eerder deze week reeds in de editoriaal van Het Laatste Nieuws te lezen stond, is Europa duidelijk maar een héél dun laagje geworden. De beslissing van de VW directie is duidelijk uiterst nationalistisch te noemen. De productie van de Golf gaat naar de fabriek in Wolfsburg, die per geproduceerde eenheid duurder is dan Vorst. Economische motieven kan je het dus moeilijk noemen.
De gevolgen zijn wel puur Belgisch. Ook hier in de buurt werken er mensen die in toeleveringsbedrijven werken. We spreken over een totale tewerkstellingsverlies van 13.000 banen. 13.000 gezinnen, dus ruwweg 40.000 mensen worden hierdoor getroffen.
Het Vlaams Belang kan zich in de handen wrijven: als tegenreactie op een "eigen jobs eerst" beslissing vanuit Duitsland, zal ook het "eigen volk eerst" aanhang vinden bij tienduizenden Vorst-slachtoffers.
Ik ben altijd pro-europees geweest, maar nu kan ik het effe ook niet meer verdedigen bij wie me om mijn mening vraagt.
Sinds dit jaar en zeker de komende jaren valt er heel wat Europese subsidiesteun weg in onze "achteruitgestelde" regio's en voor onze landbouw. Logisch, want dat geld is nodig voor de nieuwe - en armere - lidstaten om "hen snel op te krikken tot op ons niveau". De oude - rijke - leden van de EU moeten de nieuwe steunen. Maar blijkbaar steunen de oude leden mekaar niet eens meer...
Ik vraag me zelfs af of "de economie" wel zit te wachten en mee zal helpen om het niveau in die nieuwe landen snel op te krikken. Wat voor zin heeft dat? Vele grote bedrijven zijn naar ginder getrokken met hun productie net omdat de menselijke productiekost daar veel lager is. Als de menselijke kost daar even hoog wordt als hier, zal er enkel een nieuwe delokalisatie gebeuren.
Er is ook de perceptie dat "Poolse arbeiders onze jobs hier al komen inpikken". Een VB boutade, want het blijft een vaststelling dat ondanks ons hoog werkloosheidscijfer, er vele jobs niet ingevuld geraken. Een gecontroleerde instroom van nieuwe gastarbeiders is sowieso nodig om onze economoe draaiende te houden. Maar dan wel een instroom van mensen die hier werken (en niet profiteren van ons sociaal systeem) aan onze voorwaarden en dus ook meebouwen aan onze welvaartsstaat (en dat die mensen dan, wanneer ze het nodig hebben, genieten van ons sociaal systeem, daar heb ik geen probleem mee).
Tel daar nu het net gebeurde bij op en Verhofstadt mag blij zijn dat het geen verkiezingen zijn noch dat er een referendum over de Europese grondwet moet gehouden worden. Want wat is Europa voor ons waard? Niet veel, blijkbaar, als de grootste EU-lidstaat zomaar op zichzelf kan terugplooien.
Alleen daarom al, zeg ik als pro-europeaan, verliest de EU en de Europese Commissie haar geloofwaardigheid en bijgevolg slagkracht indien hiertegen niet opgetreden wordt.
Bedrijven worden constant op de vingers getikt als ze de Europese liberale spelregels overtreden, als ze kartels vormen, prijsafspraken maken, enz... Wordt er nu iets gedaan nu een Duitse firma een duurdere Duitse fabriek verkiest boven een Belgische?
Mijn lievelingsvak op de humaniora was geschiedenis. Uit geschiedenis kan je veel leren en ik geloof dat geschiedenis zich makkelijk herhaalt, maar deze keer hoop ik van niet. In de jaren '30 heeft Duitsland zich nog al eens - eerst op economisch vlak - nogal op eigen gebied teruggetrokken en nationalistisch gedragen. Een paar jaar later is daar grote miserie van gekomen, remember...
Ook nu zullen er ongetwijfeld stemmen opgaan dat Duitsland een te groot land is, dat er niks tegen te doen valt... Nu is het een economische beslissing, wat gaan we doen als het andere beslissingen worden?
Tegelijk is dit dossier het bewijs dat we beter zorg hadden moeten dragen voor enkele economische kroonjuwelen, voor een betere infrastructuur en investeringsklimaat voor multinationals. Verhofstadt kan nu wel zeggen "tja, dat is nu eenmaal zo als de beslissingscentra in buitenlandse handen zijn...", welnu, is het dan niet duidelijk waarom ik zelfs in gemeentepolitiek wilde dat we tegen de verkoop van Electrabel en nadien van Suez zouden stemmen?
Wat houden we nog over in Vlaanderen? Alles is verkocht. Albert Frère heeft al lang uitverkoop gehouden, Davignon ook. Sabena bestaat niet meer. Belgacom is voor de helft in buitenlandse handen. Telenet en onze kabels dus ook. Geen enkel groots economisch gegeven is nog Belgisch, laat staan dat we er enige Belgische invloed kunnen op uitoefenen. Ik hou dus mijn hart vast als steeds meer economieën op hun eigen grondgebied gaan terugplooien.
Want ons landje is een land dat leeft van het buitenland. Als we niet kunnen exporteren, dan zijn we dood. Als we niet kunnen werken voor het buitenland, gaan we failliet.
Als laatste punt wil ik eens met een scheef oog naar de vakbonden kijken. Hebben zij ook geen boter op hun hoofd?
Want Vorst mag dan wel een rendabele fabriek zijn binnen de VW-groep, een leuke reputatie had ze niet. Toen Dutroux ontsnapte, lag de band stil bij Vorst. Tot op vandaag snap ik nog altijd het oorzakelijk verband niet.
Ik hoorde vandaag nog iemand op kantoor zeggen "ja zeg, als er ene ging pissen in Vorst, lag de band stil"...
De gouden tijden zijn voorbij, vakbonden moeten leren dat het geen tijden meer zijn om alsmaar meer te vragen. Het is misschien tijd om iets terug te geven in ruil voor behoud van veel meer dan wat nu verloren zal gaan.
In Duitsland gaat men langer werken voor hetzelfde loon. Neen, leuk is dat niet, ik sta daar ook niet voor te springen (hoewel ik al lang gemiddeld veel meer dan 40u per week werk). Maar is meer werken voor evenveel geld niet oneindig veel beter dan niet werken voor niks?
Als ik mijn huis kan houden en de hypotheek kan afbetalen door elke week 2u langer te werken of ik vergelijk met een gedwongen verkoop die ik met alle tijd van de werkloosheidswereld kan aanschouwen, dan zou ik snel gekozen hebben.
Sorry voor al wie nu zere tenen heeft...
Maar realiseer eens dat vakbonden soms tegengestelde belangen hebben. In België worden de werkloosheidsuitkeringen door vakbonden uitbetaald. Voor deze dienstverlening worden ze door de Belgische staat uiteraard vergoed.
Maar dat betekent dat iedere werkloze geld opbrengt voor een vakbond... rare hersenkronkel, nietwaar? Ik ben niet tegen de vakbonden, maar op dat punt ben ik achterdochtig. Er is een oud spreekwoord "wiens brood men eet, diens woord men spreekt"... dus stel ik me al wel eens de vraag wiens woord door de vakbonden wordt gesproken.
Ik ben voor een vakbond die opkomt voor het belang van de (hard)werkende mens, voor alle hardwerkende mensen. En er dus voor zorgt dat ze kunnen blijven werken. En soms betekent dat ook dat de baas (vooral in KMO's) ook moet kunnen blijven werken. Je kan als vakbond een bedrijf kapot maken, maar win je daarmee?
Ik hoop dat dit sociaal drama in Vorst iedereen eens goed wakker schudt. Wat lastenverlagingen op ploegenarbeid helpt dus niet, dus quod erat demonstrandum est, het in de schoenen van de hoge (patronale) lasten schuiven, is ook niet langer een makkelijk excuus.
Het is hoog tijd dat Europa bewijst wat Europa waard is. Zijn we een verenigde staten van europa waarin het iedere staat voor zichzelf is binnen het systeem (zoals het trouwens dus ook is in de VS) of zijn we een sociale unie waar supranationale belangen hoger wegen dan de nationale?
Europa heeft nu de kans een antwoord te geven...
gepost door David | Permalink | Mail dit naar een kennis
Categorie: In Vlaanderen
Tags: geen
Reacties
Beste David, wat is het nu? Herkauwend wat onze grote politiekers en hun mediavrienden reeds voorkauwden, schuif je de schuld voor de VW-Vorstramp vooreerst in de schoenen van het nationalisme. Die stelling maak je sterk, via uw schoolse sympathie voor het vak geschiedenis, met een verwijzing naar de Duitse houding in de dertiger jaren,( vergetend dat het Verdrag van Versailles Duitsland zo goed als in die positie dwong). Licht insinueer je naar een mogelijke nieuwe Duitse dreiging. Het VB-gevaar in het achterhoofd, daarvoor dient in ieder artikel - zij het bedekt of onbedekt- gewaarschuwd, het wordt ons dagelijks in de maag gespiest, wat je een alinea erboven ook niet naliet.
Enfin, dit neemt niet weg dat de rest van uw verhaal wel hout snijdt en de gratuite voorafgaande stelling over de nationalistische prioriteiten ontkracht.
(Betreffende de Belgische arbeidskost, valt er nog aan toe te voegen dat deze (volgens Agoria) binnen twee jaar de hoogste is in de EU; in tegenstelling met de leiding van de Belgische politiek en hun syndicaten kijken industriëlen meestal iets verder dan hun neus.)
Beste Erik,
Op een cynische ondertoon wilde ik voornamelijk vertellen dat ik, terwijl ik pro-Europa ben, teleurgesteld ben. Onze EU kopieert het liberale - nu ja, alleen daarover kan je dagen discussiëren - concept van de VS.
Er waren vroeger pogingen om ook een sociaal luik te schrijven aan het EU-concept. Nu is het puur economisch en een beetje milieugericht.
Tesamen met de verschillende mislukte goedkeuringen van een Europese grondwet is wat er nu gebeurt een teken aan de wand dat de burger mijn inziens niet meer enorm veel waarde zal hechten aan de Europese eenmaking.
Blijkbaar tilt u er zwaar aan dat ik enige vraagtekens plaatst bij iets wat mogelijks een nationalistische beslissing is geweest?
Het is tegenwoordig enkel nog correct denken om dit op de korrel te nemen contra Vlaams Belang, maar is not done tegenover andere binnen - en/of buitenlandse groeperingen.
Ik stelde ook dat het niet aan één enkel feit alleen zal gelegen hebben. U hecht zelf meer geloof aan de rest van mijn verhaal. Ik wilde gewoon enkele bemerkingen mee geven die we allemaal moeten in ons hoofd prenten om hier lessen van te leren.
David
@ David. Je maakt een denkfout. Ik heb ergens gelezen dat er in Duitsland 20.000 arbeiders werken in een Golf-fabriek (kan dat wel niet terugvinden).
Maar aangezien de Golf niet zo goed verkoopt kan je aannemen dat zij niet aan 100% werken (bvb maar aan 80%). Dus als ze daar aan 100% werken is het volume van Vorst overgenomen en spaar je de kost van bijna een volledige fabriek uit. Dus een enorme efficiëntie-verhoging. Op dat moment kan de kostprijs misschien dalen onder het Belgische niveau en de Golfjes een stuk goedkoper maken (dus meer winst bij gelijke verkoopprijs, of gelijke winst en meer verkopen). Dus je kan het evengoed omdraaien : had VW sneller beslist om Vorst te sluiten dan hadden ze misschien als groep minder marktaandeel verloren en op andere plaatsen rendabeler gewerkt en nu geen drastische ingreep moeten doen.
Dus de oorzaak van de ingreep kan je mi op andere plaatsen toewijzen : het feit dat het model niet zo goed verkoopt, en het te duur is in verhouding met andere merken. Dus een inschattingsfout van de groep, met teveel productieplaatsen voor te weinig verkoop. Ze hebben gedacht lang hun economisch model te kunnen blijven toepassen en hebben niet ingespeeld op de gewijzigde situatie.
Op dezelfde wijze hebben onze politici een denkfout gemaakt : ze dachten met wat goedkoper te zijn dan de Duitsers toch aan de bak te kunnen komen en blijven. Niets is minder waar. Als het moederbedrijf slecht presteert, zal het in eerste instantie haar eigen vestigingen onder handen nemen. Want de thuismarkt blijft belangrijk. En het loonkost-voordeel in België is niet echt relevant (zie Knack van deze week). Ook de acties van vakbond, maar ook de beperkte maatregelen van de overheid - te veel milieureglementen en andere voorschriften - geven ons geen goed imago. Erger je kan hier nauwelijks winst maken (hoge fiscaliteit, en de arbeider krijgt maar weinig van zijn loonkost, dus die is niet rap tevreden).
@Noname: toegegeven, je redering snijdt hout. Het concentreren van productiecapaciteit zal inderdaad positief wegen op de productiekost.
Maar dan komen we op het punt dat ook jij stelt, dat een bedrijf eerst voor de thuismarkt kiest. Als het niet om nationalistische redenen zou gaan, maar puur economische redenen om dichter bij de grootste markt te produceren, dan kom ik weer uit bij mijn punt van mijn blog omtrent het ontbreken van beslissingscentra in ons land.
Hoegin schreef ook al:
bron: http://hoegin.blogspot.com
Het was wel een kroniek van een aangekondigde dood. Ik denk dat ook de repuatie van een moeilijk arbeidsklimaat (band lag om de haverklap stil) er ook toe bijgedragen heeft.
Wat ik wel niet snap is dat alle constructeurs klagen over de tegenvallende verkoop, maar dat ik van maand tot maand meer stilsta in de files en alsmaar meer en meer auto's zie... Er werden er nog nooit zoveel verkocht als nu en toch gaat het in de automobielindustrie slechter.
Heb je daar een verklaring voor?
Ik vond trouwens nog een leuke uitspraak bij Hoegin:
Wat dus weer neerkomt op het feit dat we in België nog lang de gevolgen zullen moeten dragen van het steeds uitdeinend liberalisme dat zogezegd alles goedkoper zou maken. Ik weet één ding: alles wat geliberaliseerd is, kost mij tegenwoordig meer dan vroeger of als het al in eenheidsprijs is gedaald, dan is de kwaliteit meer dan evenredig mee gezakt.
Ik ben eerder van mening dat men bij VW Duitsland meer mogelijkheden heeft om de efficiëntie op te drijven dan bij VW Vorst [defacto zoals I am Noname het stelt]. Gecombineerd met een mogelijke vrees van politieke & publieke repercussies in Duitsland tegen VW heeft men voor zekerheid heeft gekozen en op Duitsland. Dat heeft niet zozeer met 'nationalisme' te maken maar met marktfalen door Inmenging.
Leuk is dat nu iedereen zich richt op 'nationalisme' en terloops het VB op de schenen stampt door te verwijzen naar 'Eigen Volk Eerst' ipv zich te concentreren op de werkelijke problemen, nl. 'teveel Staat'.
Een liberale markt? Een 'liberale' vrije markt veronderstelt vrijheid & minder Staat. Daar is in België -naar mijn mening- weinig sprake van, ibid voor in de nabije toekomst. Die situatie is nog erger in het Franstalige landsdeelte (60% WN VW Vorst...toevallig). In Duitsland zal men wellicht door de staatsstructuur meer flexibiliteit aanbrengen op regionaal niveau (dankzij de deelstaten) dan in België. Dat VW Vorst nogal stakingsgretig is draagt natuurlijk bij de keuze om VW Vorst de kop in te drukken. De locatie van VW Vorst is ook niet meteen meegegeven voor een exportpositie.
De fout ligt -volgens mij- niet zozeer bij Volkswagen maar eerder bij de vakbonden en de Staat (los van het politieke beleid). De EU steekt evenzeer stokken in de wielen v/d vrije markt door reglementering en heeft dan nog niet eens een democratisch draagvlak; de EU is de spreekwoordelijke Leviathan van Hobbes.
De vraag is nu of de vrees voor politieke & publieke repercussies vanwege de Duitsers op VW werkelijk doorweegt en ingegeven zijn door 'nationalisme' & niet door 'vrije markt'.
Gevolg van de vrije markt zoals omschreven door Charles Murray is een toename van 'volksmacht' t.a.v/d Staat en de economie. Waardoor producenten niet enkel produceren voor winst & nauwer verbonden zijn met hun gemeenschap, hun heimat...in casu Duitsland. Nationalisme gaat uit van een emotionele status, daar ligt het verschil.
Ik meen dat deze chaos juist het gevolg is van Staatsinmenging die het hele systeem ontregelt...en wat zal men nu willen doen? Naar nog meer controle gaan, zo glij je af naar de USSR.
Dan nog...wie zegt dat we niet te maken hebben met een tijdelijk scenario zoals bij FORD Genk?
(Ah, heb nooit gesteld dat Staatsinmenging alleen negatief is). Er is nu al sprake van het overbrengen van Polo productie uit VW Pomplona en mogelijke inbrenging van Audiproductie.
@ David.
Heb zojuist een post gemaakt over de uurlonen in Europa. zie mijn blog
Het doel van Europa was een gemeenschappelijke markt, door een Europese gemeenschappelijke fiscale afscherming en daarbinnen een vrije markt die de uurlonen naar elkaar zou laten toegroeien. Dit heeft zeker plaats gegrepen binnen de EG van de zes, en nadien telkens wat meer in functie van de toetredingen (EU). Maar het is wel een feit dat door de snelle uitbreiding dat tempo van naar elkaar toegroeien vertraagd werd. Plus de "arme" landen, denk aan Spanje, Portugal, Griekenland maakten er een punt van om wat "onder de prijs" te blijven, terwijl Engeland de zaak "besodemieterde" door aan sociale dumping te doen, de reglementen enkel in het eigen belang te interpreteren en niet in de federale - Europese methode, terwijl zij steun eisten ipv als grootmacht mee de zaak te financieren.
Door de recentere uitbreiding, waarbij de nieuwe lidstaten nog armer waren was het hek van de dam. Anderzijds vreesden de niet-EU-landen voor een "fort-Europa" en op dat punt heeft Europa toegegeven. In plaats van de import van buiten de EU (uitgebreid) tegen te houden hebben ze op vraag van de Noordse lidstaten de grenzen verder open gezet (zij hebben traditioneel een veel vrijere markt) en hadden een hoge levensstandaard.
Natuurlijk kan je die uitbreidingen in vraag stellen. Maar ze stroken wel met de grondgedachten van de EU : een Europese samenwerking met zoveel landen als mogelijk om eventuele oorlogen te voorkomen, door het economisch naar elkaar toe groeien.
Het niet doen (openstellen van de grenzen) zou de globaliseren afgeremd hebben ; dus de ontwikkeling wereldwijd tegenhouden en zou dus nog voor een grotere stroom immigranten gezorgd hebben en misschien nog meer risico op een nieuwe wereldbrand.
In de "arme" landen weet men ondertussen ook via het internet wat er in de wereld mogelijk is. Dus ze buitenhouden was ze miskennen, en zou misschien nog sneller op een "wraakactie" uitdraaien. Anderzijds de import afremmen zou ons een ontwikkelingsachterstand bezorgd hebben en zou ertoe geleid hebben dat onze industrie verouderde omdat ze zich beschermd voelde. Dus feitelijk zaten we op een historische wipplank : door de technologische evolutie kon de economie zich sneller verplaatsen. Ons afschermen zou ons een achterstand gegeven hebben. Ons niet afschermen verarmde ons, omdat de werkman in competitie moet gaan met de derde wereld die ons technologisch bijbeent. De uitbreiding had alvast als voordeel dat de oost-blok-landen snel aansloten en dat een militaire negatieve evolutie binnen Europa kon voorkomen worden.
Vervolg : dus de liberalisering van de markt daarvoor was er geen alternatief mogelijk. Trouwens juist die grote markt is onze redding geweest na twee wereldoorlogen.
: de socialisten hebben de mensen altijd een "goed leven" voorgehouden, terwijl ze beter op de rem gestaan hadden en dus :
Waar het werkelijk om gaat ("ons Belgisch probleem"
a) de bruto uurlonen niet laten stijgen (om zodoende de verschillen tussen de EU-landen te dempen = +/- methode Frankrijk),
b) als compensatie geopteerd voor meer tewerkstelling (= minder werkloosheid) eerder dan hogere uurlonen;
c) op die manier de nood aan technologische automatisering wat afgeremd;
d) zodoende de werkloosheid tegengegaan en dus de prijsstijging van de uurlonen afgeremd door meer aanbod op de arbeidsmarkt;
e) en de delokalisatie afgeremd
f) de budgettaire toestand verbeterd (door minder werklozen);
g) de staatshervorming doorgedrukt (toegelaten) om een efficient overheidsbeleid (korte beslissingslijnen) mogelijk te maken
h) zodoende de mistoestanden in Wallonië voorkomen en dus de begrotingsproblematiek voorkomen.
ij) de fiscaliteit verminderd en zodoende bij een gelijk bruto-loon een hoger netto-loon verschaft aan de werkman;
k) bij lagere fiscaliteit : de bestaande bedrijven meer rendement gegeven en dus meer verankering.
Dalende prijzen : die zijn een feit. Alleen door de gestegen fiscaliteit /wettelijke verplichtingen (veiligheid, kwaliteit vd producten en dergelijke, patronale verplichtingen) wordt die ruimere marge ingenomen door veel extra verplichtingen die aan de bedrijven opgelegd worden. Dus de consument ziet er weinig van. Anderzijds de grote multinationale groepen kopen goedkoper en maken meer winst "ergens" in de wereld. Niet bij ons, want dan moeten ze het afgeven. Via het internet is alles uit te zoeken en snel te organiseren (toch veel sneller dan pakweg 10 jaar geleden) en kan je tal van structuren opzetten die zeer snel reageren op wijzigende fiscaliteit (mi sneller dan de overheid kan aanpassen).
Dus die fiscaliteit is ook het fundament van de onmogelijkheid tot verankering. En de logische benadering van die problematiek : waarom zo een hoge fiscaliteit ? Wel dan kom je op de staatsschuld terecht en de onwil van de Walen (politici) om te besparen (de PS-benadering). Want zij gaan ervan uit dat de Vlamingen die rekening uiteindelijk toch betalen, aangezien zij zelf via de transfers en de lage tewerkstelling er niks aan doen.
@Briggs:
Op zich is een Duitse arbeider per uur duurder. Dat kan je lezen op de blog van I am Noname. Dus het uitwinnen van de kost kan quasi enkel in het voordeel van het optrekken van de capaciteit naar 100% zijn.
Het feit dat VW Duits is en men eerst kiest voor de thuismarkt, zal ook diverse redenen hebben.
Vooreerst is Duitsland nu eenmaal een grotere afzetmarkt dan Vlaanderen en Wallonië. Als Duitsers dan toch het chauvisnistisch gevoel hebben dat men hen nu toedicht, dan zal het een positief effect scoren op de Duitse afzetmarkt dat het merk voor zijn eigen heimat heeft gekozen. Het ene impliceert automatisch het andere...
Vergeet ook niet dat de vakbonden in Duitsland de helft van de zitjes inneemt in de raad van toezicht. Dat is geen staatsinmenging, maar een inmenging van een heel andere soort die ook al veel kan verklaren. Daar zit de reden waarom de Duitse arbeider een langere werkweek heeft aanvaard voor hetzelfde loon. De keerzijde van de deal met IG Metall was dan ook dat er elders gesnoeid kon worden. Europese solidariteit, toch nog niet veel van gezien in vakbondsmilieus.
met Renault heeft men toen ook wel samen mooi op straat gelopen, maar men heeft niet gans Renault platgelegd. Vakbonden doen soms rare dingen, maar het hemd is nader dan de rok... Ook voor een vakbond.
Je suggereert ook dat een verdere federalisering meer flexibiliteit kan aanbrengen in de werking van de liberale vrije markt. Daar ben ik het met je eens maar ik stel me wel de vraag wanneer een staatsniveau dat dichterbij staat ook niet automatisch meer staatsinmenging inhoudt, of alvast niet meer risico inhoudt hiervoor?
Interessant wat je daar schreef omtrent de toename van de volksmacht in een vrije markt; ik ben niet zo vertrouwd met het werk van Charles Murray (ik ken hem eigenlijk enkel maar zijdelings door zijn controversiële theorieën uit The BellCurve). Maar het is vergelijkbaar met wat ik hier hoger beschrijf: het economisch nationalisme van een bedrjf kan het marktgedwongen gevolg zijn van het chauvisme van zijn voornaamste afnemers.
Is een staatseconomie beter? Ze is alleszins beter in het verbergen van chaos en de mislukkingen. En als ze goed wordt uitgevoerd, is ze beter voor sommigen. Er zijn er in de voormalige USSR genoeg die niets liever willen dan terugkeren naar het communisme.
Is een volledig vrije markt alleszaligmakend? Neen, want dan geldt er maar één principe. Euro's verplaatsen.
En daar zit net het probleem: iedere euro die ik in mijn zak steek, is er eentje die uit andermans zak komt. Ofwel uit die van mijn bazen, en dan zijn het bedrijven die minder winst maken. Ofwel steel ik hem van iemand, maar dan heeft die ook minder. Meer geld voor de ene betekent minder geld voor de andere.
Dat in het achterhoofd houdend moet je de vraag stellen wat de rol van de Staat daarin moet zijn: iedereen zoveel mogelijk euro's geven en dus de euro (legitiem) stelen van hem die hem verdiend heeft (door winst of arbeid) of de vrije markt laten spelen, ook al stel je vast dat die met de meeste euro's in zijn zak ook nog het meest te beslissen heeft over die met het minst euro's in zijn zak?
Waar ik refereerde of suggereerde aan een nationalistische beslissing door VW, dan bedoelde ik inderdaad een soort van economisch nationalisme, niet het emotionele nationalisme waar totaal andere uitspattingen bijhoren. Maar tegelijk wil ik stof tot nadenken geven of het economisch nationalisme niet al te makkelijk leidt tot het enge emotionele nationalisme, De meeste oorlogen zijn ontstaan op economische basis. De EG is er gekomen om "nooit meer oorlog" te bewerkstelligen door een economische eenmaking - een stelling waar ik achter sta.
Net daarom vrees ik ook voor een omgekeerd effect. Niet omwille van deze ene gebeurtenis, maar wel als de Europese gedachte op lange termijn het onderspit moet delven: als de europese inwoners die gedachte niet meer delen omdat ze er niet meer in geloven, dan is de basisidee van "nooit meer oorlog door economische eenmaking" uitgehold en is die rem misschien weg en staat de poort naar nieuwe Europese hommeles weer open.
Waarmee ik dan opnieuw op het punt kom dat Europa hier zich mee moet moeien. Dit is een test voor de nieuwe EU. Men wil de lusten spreiden, dan moet men ook de lasten spreiden. En af en toe moet men dan zelfs de bevolking van oudere lidstaten die het gemiddeld heel wat beter hebben dan de nieuwe lidstaten, ook een wortel toewerpen. Zoniet mislukt dit hele Europese project. En dan kunnen we misschien stellen dat dit mede door de (te?) snelle uitbreiding van de Unie komt dat we hieron onszelf voorbij hollen.
@Noname: ik ben onder de indruk van je betoog. Je weet duidelijk waarover je praat.
In onze discussie hier spitst de vraag zich meer en meer toe op de zin en de plicht van Europa in deze materie. En dat was inderdaad net één van de punten die ik in mijn post al opwierp, daarmee een standpunt vertolkend wat ik de afgelopen dagen nogal vlot over de tong hoorde gaan: wat is het de (on)zin van Europa.
Ik noem mezelf Vlaams én Europees. Als de EU al één doel heeft, dan is het "nooit meer oorlog". De geschiedenis van de Kool- en Staalunie waar dit alles uit gegroeid is, heeft ons geleerd dat het vrede moet zijn door (economische) samenwerking. Een kei van een waarheid, als je het mij vraagt. Niet voor niks vallen mensen die samenwerken makkelijker verliefd op mekaar en ontstaan er zo vele relaties op de werkvloer. Niet voor niks is de integratie in Limburg met de Italiaanse mijnkompels beter gelukt dan met de Marrokaanse inwijkelingen in Schaarbeek. Samenwerken is één van de beste receptn voor begrip en vrede.
Ik wil even alle twijfel wegnemen waarom ik pro Europa ben en waarom ik in deze zo bezorgd ben over de rol die Europa nu kan én moet spelen om die (economische) vrede te bewaren.
Persoonlijk heb ik het ook moeilijk met de snelle uitbreiding. Bijplakken aan de rand terwijl de kern niet eens op orde is, is de chaos alleen maar vergroten. Want wat is de EU? Vraag dat eens aan de gemiddelde Europese Johannes-met-de-kafka-op.
De euro? Kan niet, slechts een paar spelers doen mee in dat spelletje.
Vrij verkeer van personen? Schengen, zeg je dan... Hmz, ook niet de ganse groep...
Je geeft zelf de voorbeelden van hoe er uitzonderingen bestaan, zelfs voor een "I want my money back"-rebate-UK.
Het unanimiteitsprincipe is fijn voor een klein clubje vrienden, niet voor een heen-en-weer reizend administratief en legalistisch monster van LochNess dat eens per maand zijn kop opsteekt in Straatsburg om dan weer te verdwijnen naar Brussel. Niet te verwonderen dat iedereen wel gelooft dat het bestaat en leeft, maar niemand het kan bewijzen.
Maar zoals je (terecht) zegt, wat was het alternatief? De boel afsluiten? Neen, zou ons een enclave bezorgd hebben waarvan je zou schrikken als je die zou verlaten.
En toch, door de niet-afscherming zijn we verarmd. Maar ik schreef het al eerder: iedere euro in mijn zak is een euro minder in andermans zak. Onze voorsprong in Europa is niet uit het niets gekomen. De jarenlange uitbuiting van wat nu de Derde Wereld is, is daar niet vreemd aan.
Ik had het gisteren nog over de dure koperprijs met iemand. Die kon niet begrijpen waarom het zoveel duurder was dan vroeger. Ironisch (want ironie is mij zeker niet vreemd) zei ik "ja, dat komt er van als je die zwarten die in de Congolese kopermijnen werken nu een loon moet geven in plaats van een caramel"... Het stemde mijn gesprekspartner tot diep nadenken. Zelf dacht ik nog wel "en ook omdat de oligarchische industrie nu nog meer euros in hun zakken wil steken, want als die Congolees er nu ook geld voor krijgt, dan moeten zij er nog meer voor krijgen dan vroeger".
Ik ben het niet met je eens over dalende prijzen. Zelfs in koopkracht uitgedrukt, gaan we achteruit. OK, er zijn producten an sich goedkoper geworden, maar toch... Deze discussie had ik al eens met mijn vader. Hij argumenteerde dat hij voortaan voor 17 euro de ganse dag kon bellen met kinderen en kleinkinderen, zo lang en zoveel hij wilde. Terwijl vroeger een telefoon naar een Gentse vriend best beperkt werd tot 10 minuten. Klopt, maar ik vroeg hem eens op te tellen hoeveel hij de laatste maand aan telecommunicatie had uitgegeven: zijn vaste lijn met gratis-bellen-naar-vaste-lijnen, zijn GSM en die van mijn moeder én zijn Internetabonnement. Was zijn uitgavepost telecom nu meer of minder dan 15 jaar geleden... Het werd stil, de lijn was precies verbroken alsof het niet meer zo gratis was.
Als ik je argumentatie lees over multinationals die elders goedkoper gaan werken, het internet dat zorgt voor meer mondialisering, dan vraag ik me toch af wat er nog rest aan tegenargumenten voor protectionisme? Als die multinationals hun elders goedkopere producten niet meer mogen importeren, als ze enkel de keuze krijgen ze nog lokaal te maken; wat dan? Laat de Chinezen maar goedkoop produceren, we heffen een import taks van 5000%.
Allemaal gekheid natuurlijk, want dan keren we zelf terug naar toestanden waar onze eigen arbeidersklasse sociaal uitgebuit was en dan is priester Daens voor niks geëxcommuniceerd geweest. 50 jaar geleden konden onze arbeiders zich geen VW veroorloven, nu rijzen ze allemaal met een VW, maar kunnen ze hem niet meer maken voor de prijs die ze er zelf voor willen betalen, bij wijze van spreken.
vervolg:
Het probleem zit hem dat in de huidige mondialisering niet iedereen met dezelfde regels speelt. Een Chinees krijgt nu eenmaal veel minder geld in zijn of haar handen voor zijn of haar arbeid. Wij hebben het geld, zij hebben de (goedkope) arbeid in Azië. Een volstrekst normale stroom van goederen en geld (in tegenovergestelde richtingen, zoals gewoonlijk) is de normale gang van vrije markt-zaken.
Het gekke aan het systeem is, dat er op een dag een einde aan komt. Want wat zien we nu in dit kleine microvoorbeeld? Als de arbeid vertrekt, volgt het geld de arbeid. Maar als hier dus het geld opgeraakt, wie gaat dan het geld ginderachter betalen?
In een ideaal systeem komt dat alles vroef of laat in evenwicht en zullen alle partijen als gelijke partijen met elkaar handelen. De gedroomde linkse droom: een eerlijke verdeling tussen Noord en Zuid, tussen Oost en West. En dat als gevolg van een rechtse vrije markt.
Het enige probleem in dit hele sprookje is dat het geld wordt afgeroomd: door de staat en door een multinationale oligarchie.
Eerst dat laatste: een bedrijf moet winst maken. Punt uit. Daar draait het bedrijfsleven om, dat is de enige ultieme drijfveer. Maar waar leg je als maatschappij de bovengrens? Is het nog normaal dat een bedrijf als Microsoft zonder verpinken zegt dat ze hun laatste kwartaal 3,5 miljaard dollar winst maakt? Of een Fortis die een negatief bericht uitstuurt omdat ze maar 884 miljoen euro winst maakte in drie maanden tijd? Gevolg: iets meer kosten besparen. Rara, wat is de manier - zoals je zelf aangeeft - om in Europa kosten te besparen?
De Staat moet in zulke zaken normaal voor een herverdeling zorgen. Daarom zijn onze belastingsschalen progressief. De rijken dragen meer bij tot het systeem dan de armen. Of zou toch moeten... maar ons complex belastingssysteem verhindert dat en het wordt goedgepraat door "we moeten de grote bedrijven bevriend houden zodat ze hier blijven en voor werkgelegenheid zorgen". Ja, deze thread is een gevolg van hoe we zien hoe ze hier blijven en voor werkgelegenheid zorgen.
Maar de Staat roomt op zichzelf ook veel af en vormt daarom ook een rem op de economische aantrekkelijkheid. Daarover alleen al kunnen we pagina's vullen. Onze staatsservice deint alsmaar verder uit. Voor alles bestaat tegenwoordig wel een beambte, een straathoekhelper, een consulent, ... Als gemeentelijk politicus moet ik er soms mee lachen. Ja, we moeten tegen drugs zijn en er iets aan doen. Maar of die twee vriendelijke meisjes met hun diploma van een sociale hogeschool nu echt zo veel verschil hebben gemaakt omdat ze met nieuwjaar antidrugscartoons lieten drukken op bierkaartjes? En moeten we nu echt een ambtenaar hebben die uitrekent hoeveel subsidie we krijgen bij het bouwen van een nestkastje voor de bedreigde koolstaartzwartpimpelmees? Sorry voor de gevizeerden hier, ze dienen louter als voorbeeld, maar ik heb geen uitgever zoals JM De Decker die me pagina's vol laat schrijven met deze goedkope voorbeelden. Ik wil maar zeggen: zijn we nog wel juist bezig met op ieder onderdeel van onze samenleving een regel te plakken en vervolgens mensen aan het werk te zetten om deze regels te controleren en anderen om emnsen helpen deze regels te begrijpen en door de controles helpen te geraken?
Omgekeerd kan je echter ook stellen: zo hou je een hele hoop mensen bezig. Wat moet de Staat anders met dat geld doen? Die mensen in de werkloosheid dumpen? Daardoor minder geld nodig hebben en dus minder belastingen heffen zodat we fiscaal gezien aantrekkelijker worden? Zou dat helpen? Kunnen we het hier ooit zo fiscaal/financieel aantrekkelijk maken dat we het halen van de nieuwe wereldeconomieën in Bangkok of Mumbay? Ik denk het niet en het risico dat minder belastingen gewoon betekent meer winst komt om de hoek loeren.
vervolg - deel 2 (laatste deel):
, heb ik dankzij het schitterende digitale TV-spul (waardoor TV kijken me nu dus meer kost dan vroeger, maar met meer gemak) nog eens naar de uitzendingen van <i>Het Leven Zoals Het IS - De luchthaven - 5 jaar</i> later gekeken. Op 21 november 2001 ging Sabena failliet. 13.000 man op straat in één klap. Doordat de Staat op de liberale vrije markt niet langer mocht tussenkomen. Dat is 3 keer zoveel als nu. En toch is vliegen goedkoper dan ooit en vliegt de mens meer rond dan ooit (tot grote tevredenheid van de farma-industrie die nu ook antimalaria producten in België kan verkopen).
Draai en keer het hoe je wil, maar altijd zal in een vrije markt het geld stromen in de richting van het geld. Cohesiekrachten, noemen ze zoiets. Rijk wordt rijker, arm wordt armer. Het communistisch systeem heeft gefaald, het huidig mondialistisch kapitaalsysteem lijkt ook op weg om te falen.
En als dat faalt, ontstaat bittere armoede. En uit bittere armoede ontstaat nijd en afgunst. En uit die twee ontstaan oorlogen. En waren we net niet begonnen om dat te vermijden?
We zijn emotioneel geraakt: 4000 man op straat, het is niet niks. Om mezelf te leren dat weer even in een andere context te zien (en dan vermijd ik bewust de zinsnede "om dat te leren relativeren"
Er moet nog veel veranderen en van één ding ben ik zeker: we moeten flexibel zijn. Wij als werkmens, de bedrijven als werkgevers, de vakbonden als bewakers van een eerlijk arbeidsklimaat, de staat als regelgever, controleur en herverdeler. En dat laatste zal beter kunnen door minder logge overheden: kleiner en dichter bij de mensen.
Des te meer bepaalde bevoegdheden supranationaal worden toegewezen aan Europa, des te groter is mijn inziens de noodzaak om de complementaire beslissingsbevoegheden die aansluiten bij de hogergenivelleerde bevoegdheden, te delegeren naar een lager niveau in de overheidsstructuur, in casu Vlaanderen. Alels moet in balans zijn. Als je op bepaalde punten langs de ene kant een groot log apparaat creëert, moet je de nadelen daarvan counteren door meer slagkracht te geven aan kleinere "lokale" besturen.
Maar dat brengt me naar een heel andere discussie over meer kracht voor de gewesten, de (on)zin van de provincies, enz... en dat wordt een discussie op zich.
@ David. "op het punt kom dat Europa hier zich mee moet moeien"
Ik meen van niet. De EU moet zich niet moeien met de interne markt. Het is aan de lidstaten om zich te organiseren. Bvb de hoge lonen in België staan haaks op onze positie en economische belangen. We zijn in de EU (meestal) een onderaannemer, dus moeten we er voor zorgen dat onze positie (prijszetting) veel beter is dan bij onze concurrenten. Wat mij opgevallen is (oa zie Kanaal Z) dat de lonen bij VW Vorst redelijk goed waren. Heeft dit feit het economisch model van VW Vorst niet uitgehold (door de sterke vakbond - 60 vrijgestelden dus +/- 1% van het werknemersbestand)? Op mijn blog (de uurlonen = één aspect van het economisch probleem) dat zijn de bruto-uurlonen maar wat zou de vergelijking van de netto-lonen gegeven hebben ? Daar heb ik het raden naar. Ik vrees dat daar de werkelijke knoop zit.
Natuurlijk de "interventie" van de EU zou erin kunnen bestaan dat België meer op de rooster gelegd wordt of dat ze normeren inzake de fiscaliteit om de levensstandaard binnen de EU landen te laten convergeren (dus in België stoppen of relatief dalen en in de nieuwe landen sterk toenemen).
Maar de solidariteit tussen de werknemers : stel dat VW de helft van zijn klanten zou verliezen ... dan kan je niet naar voor schuiven dat het personeel maar half-time moet werken, want dan ben je als producent verplicht om fabrieken te sluiten anders is het bedrijf niet rendabel. Dus de facto heeft de solidariteit zijn grenzen, als er afgeslankt moet worden zit het hemd altijd nader dan de rok.
Meer flexibiliteit ? Je zou volgens de sectoren bvb kunnen bepalen dat men een volle wedde verdient door minimaal 30 uur per week te werken (een "gewoon" loon). Volgens de wensen / noden van het bedrijf kan je dan verplicht meer werken tot bvb 40 per week (en een "hoger" inkomen verwerven). En in samenspraak met vakbond op bepaalde momenten extra overuren doen die dan "in stock" zitten voor de maanden waar men minder gewerkt heeft (of eventueel uitbetaald worden als de zaak goed loopt). Of de werknemer kan opteren om "maar" 30 uur te werken (zodat er meer personeel kan aangeworven worden).
Maar deze benadering vraagt een totale omwenteling van ons marktdenken en de relatie werknemer / werkgever en onze fiscale en organisatorische structuur. Het zou alvast als voordeel hebben dat de kosten van tijdelijke werkloosheid geen impact zou hebben op de werking van de overheid (gemeenschap) en dat de wensen van de werknemer en werkgever in dezelfde lijn zouden liggen (meer werken = sneller investeringen afschrijven = sneller winst maken). De rol van de vakbond zou er dan kunnen in bestaan om "goede" contracten in de wacht te slepen (vlot verkopende modellen) en te bemiddelen tussen de arbeiders onderling over wijze hoe het werk gedaan moet worden (verdeeld worden). En winst maken moet dan "lineair" belast worden (bvb 20% rond) om de marktwerking niet te verstoren (winst maken als doel en niet afremmen door hogere tarieven).
Wat de EU wel zou kunnen doen is de import van bepaalde landen af te remmen door een lineaire "sociale" taks te innen van twee of vier procent, voor goederen die bvb komen uit landen waar er geen of nauwelijks sociale voorzieningen zijn en dus in wezen aan eens soort sociale dumping doen (denk nu aan China). Tenzij men een regeling zou ontwerpen waarbij de sociale bijdragen verminderen in functie van het aandeel export. Maar dat zijn eigenlijk symptomatische benaderingen. Naar mijn oordeel moet je de markt meer laten werken. Ik ben dus liberaal in die zin dat ik de natuurlijke stimuli verkies boven de "opgelegde", maar slechts voor zover die liberale aanpak ons systeem niet ondergraaft. Alles heeft zijn limieten. De economie in dienst van de mens. En niet omgekeerd.
Waar ik evenwel meer voor vrees is dat de situatie van VW Vorst (het gebrek aan rendabiliteit) eigenlijk een symptoom is van het algehele gebrek aan "rendabiliteit" (= leefbaarheid) van ons landje.
(btw : thanks linkpage).
@Noname: Dat is dus een punt waarop we grondig van mening verschillen.
Europa is opgericht in de eerste plaats als economische unie. Zelfs de voorloper van stalen en kolen had maar één doel: de economieën van Frankrijk en Duitsland zo aan mekaar klinken, dat een oorlog tussen deze twee grootmachten ondenkbaar zou worden.
Ikzelf vind dat het Europees verdrag dringend moet uitgebreid worden met een sociaal luik. Maar zelfs los daarvan klopt het dus niet dat de EU zich niet moet bemoeien met de interne markt. Dat is nu net een deel van het probleem in het VW verhaal: het is nog steeds "hun" markt tegen de "onze", terwijl moest het allemaal "onze" Europese markt zijn - ook op emotioneel vlak - de perceptie al anders zou liggen.
Het sociale luik is mijn inziens nodig om dat dat ons-gevoel te versterken. Als je in een unie met open grenzen toelaat dat binnen de club de ene op een andere manier mag produceren dan de ander, dan creëer je een verschillend niveau van lidmaatschap en dan komt er afgunst.
Ik vind het dan ook het beste wat kon gebeuren aan de richtlijn Bolkestein (dit even terzijde aangezien het meer een debat wordt over Europa en het nut van de EU): dienstenverkeer mag vrij zijn, maar het was fout om te stellen dat dit mocht aan de voorwaarden van het land van herkomst. Sorry, neen: wij hebben jaren geknokt om ons sociaal systeem op poten te zetten, het is nu zoeken naar een manier om het te laten overleven en het profitariaat ervan in te dijken, dus kan je het al helemaal niet laten ondermijnen door dienstenleveranciers die de elementaire regels van dit systeem aan hun laars kunnen lappen.
Er moet dringend een sociaal verdrag komen in Europa. Verder uitbreiden zonder daar aan te werken, kan gewoon niet. Momenteel leeft de uitbreiding gewoon als doel op zich. Neem nu bv Turkije: er kan m.i. gewoon niet verder gepraat worden als de Cypriotische kwestie niet eerst opgelost geraakt. Want als men dara een Belgisch compromis gaat opplakken, hoe kunnen we dan nog spreken van vrij verkeer. Een Cyprische boot mag geen Turkse haven in, maar een Italiaanse boot met Cyprische goederen zou wel mogen. Laten we niet hypopcriet doen: voor iedereen gelden dezelfde regels in de club. Ook op sociaal vlak: binnen de unie kan geen sprake zijn van sociale dumping. Het opkrikken van de welvaart in de nieuwe staten is een doel, maar het zou zelfmoord zijn als dit niet doordacht gebeurt. Het zal niemand helpen in het voormalige Oost-Blok nieuwe markteconomieën op poten te zetten en van West-Europa een achtergesteld gebied te maken. Want waar moeten die nieuwe economieën dan hun producten kwijt geraken?
Maar we hebben daarin nog een lange weg te gaan en ik vrees dat de uitbreiding te snel gaat. Zelfs JL Dehaene schrijft in zijn "Er is nog leven na de zestien" dat men (misschien bewust) de technische moeilijkheid van de integratie van de nieuwe lidstaten heeft verzwegen al sinds de jaren 70. Ook Wilfried Martens heeft in zijn memoires "Luctor et emergo" een heel hoofdstuk gewijd aan de noodzaak van een sociaal luik. Martens schrijfsels zijn droog en wat taai te verteren, maar als je op dat punt doorbijt wel een aantal punten waarin ik me kan vinden.
Maar met dit alles zijn we serieus afgeweken van het onderwerp. VW blijft in the spotlight staan en ik vind het jammer dat men de arbeiders en bedienden nu zo laat zweten over hun toekomst. Die Audi A1 is een lapje voor het bloeden, ik vrees nog steeds dat men nu niet sluit om de extra premies en kosten verbonden aan een algehele sluiting te vermijden. Daar zou best snel een heel pak duidelijkheid moeten op tafel gegooid worden. Ik weiger te geloven dat een directie van zulk niveau gewoon eens op een loopje beslist "bwa, daar in Vorst 4000 man de deur uit" en niet alle scenario's eerst heeft overlopen en uitgetekend. De antwoorden op de vele vragen zijn er al, het feit dat men ze nu nog niet geeft is puur uit tactische overwegingen en is spelen met vakbonden en politiek, maar het ergst van al: spelen met mensen. Dan was een volledige sluiting dramatischer geweest, maar socialer, mij dunkt...
(ps thx 4 link back)
De deelstaat Nedersaksen heeft ook wel een belangrijke input (20% aandelen VW) dus is er wel ergens sprake van Staatsinmenging. Dat een vakbond (IG metall) voor eigen werk gaat kiezen lijkt mij logisch, hoewel zij ook rekening moeten houden met de rendabiliteit van het bedrijf.
De volksdemocratie die ik meen te ontwaren bij Charles Murray (What it means to be a Libertarian) is niet van toepassing bij VW, maar zelfs in een vrije markt bestaat het 'gevaar' van terugplooiing op de heimat maar deze zal sterker marktgebonden [rationeler] zijn dan heimatgebonden. De EU en de Belgische Staat staan volgens mij eerder in de weg van zulke vrije marktprincipes. Samenwerking op Europees niveau is nodig om te komen tot een vrije markt zone...alleen meen ik dat dit niet zal lukken dmv de EU. (http://www.libertarian.nl/NL/archives/000005.php).
Het probleem met een 'sociaal luik' is dat je regeltjes gaat opwerpen. Het is mijn mening dat je naar een 'natuurlijke' balans moet. Een evenwicht die enkel in een Libertarische situatie kan tot stand komen (door de 'volksdemocratie')
.
Waarom komt de VW Tiguan niet naar VW Vorst ipv de Audi A1?
@ David. Het is mi logisch dat men geen sociaal luik ontwerpt binnen de EU. Als je sociale verplichtingen oplegt remt dit het vrije-markt-principe af dat er voor moet zorgen dat de economiën integreren. Trouwens die sociale maatregelen zijn een vrije keuze van de landen die deel maken van de EU. Als je jezelf uit de prijzen drukt moet je er de gevolgen van dragen.
Ook de schaalvergroting was een oogmerk van de EG. Samen zo groot worden als onze voornaamste concurrenten en dus op een gelijke schaal produceren. Of groter worden en dus in de mogelijkheid zijn om beter te produceren. Dus dat verklaart ook ten dele het succes van Vlaanderen. We zitten in de samenvoeging van drie grootmachten, hebben goed gelegen havens, knowhow, en goed opgeleide arbeiders. Dus als je prijs goed zit (of nog maar gelijk zit), kan je beter presteren dan die landen. Vandaar dat een goed logistiek gebeuren fundamenteel is voor een voorspoedige groei van onze economie. Maar als je duurder wordt of relatief duurder (en je het leven gemakkelijk maakt door extra vele sociale voorzieningen en de kosten daarvan afwentelt op de toekomstige generaties) zit je rap in de problemen (want de belasstingdruk nivelleert de behoefte om extra te presteren).
En dat is het fundamentele probleem van onze maatschappij (economie). Er zijn teveel sociale maatregelen die niet aangepast zijn aan de wijzigende maatschappij. We denken nog teveel om levenslang in één fabriek te werken. Alsof die fabriek veertig jaar auto's kan produceren en aan de top kan blijven, terwijl de wereld nog nooit zo rap om ons heen (en rond de EU) gewijzigd is.
We maken teveel reglementen die behoudsgezind zijn ... dus voorkomen dat de werkgever snel afdankt als het eventjes tegenzit ... Natuurlijk is dat niet sociaal. Maar heeft die arbeider er iets aan dat die fabriek hem niet kan afdanken ? Als men bij VW vorig jaar zonder pardon 1.000 man afgedankt had ... dan was het bedrijf nu misschien performanter, en zaten er nu misschien 4.000 arbeiders op rozen. Die aanhoudende eisen van de vakbonden hebben het bedrijf onrendabel gemaakt. En iedereen is daar het slachtoffer van. Ook de toeleveranciers die goedkoop gewerkt hebben in de overtuiging dat ze werkzekerheid nastreefden eerder dan grote lonen.
Snel afdanken door de werkgever ? Is dat wel fout ? Want dat wil ook zeggen dat als de markt verandert hij snel personeel moet aanwerven ... en dus extra moet betalen om werkers aan te trekken. Dus kan die werkgever sneller meebewegen met de wijzigende markt en sneller zich op nieuwe markten focussen.
Maar ook de overheid is veel te sociaal. Als je 50% van je inkomen afgeeft aan de staat verlang je een wederdienst. Dus een gemakkelijk leventje. Veiligheid. Ziekenzorg. Herverdeling. Maar kan de overheid die veiligheid waarborgen ? Neen. Ze kan dat enkele jaren, tot en met tien of meer jaar die illuzie bieden, maar finaal gaat iedereen erdoor achteruit. Tot de grote revolutie, nadat er tal van slachtoffers gevallen zijn.
Dus als de EU een economische integratie nastreefde tussen de grote spelers moest men wel ervoor zorgen dat de markten integreerden en de concurrentie maximaal speelde om de zwakke spelers eronder door te laten gaan, en de sterke spelers zo snel als mogelijk de vrijgekomen ruimte te laten bezetten en zodoende een performantere economie te laten ontstaan; "dat" voorkomen was tegen de geest van de EU. En daarom moet men sociale maatregelen tegengaan. De beste sociale maatregel bestaat erin om iedereen zoveel als mogelijk te laten presteren tegen een verantwoord loon, en iedereen maximaal zelfvoorzienend te laten zijn. En dus de herverdeling te minimaliseren, en iedereen te laten presteren in functie van zijn mogelijkheden. Niet iedereen kan dus de top behalen, maar als je maar met de massa mee bent heb je het goed. En ik ben natuurlijk akkoord dat de "onderste groep" de mensen die echt niet beter kunnen sociale bescherming moeten krijgen. Om te voorkomen dat er bedelaars in de straat lopen en de burger geschermd moet worden door een politiemacht om de "have not's" van je lijf te houden. Maar in een situatie waar iedereen de helft van zijn inkomen afgeeft en eist dat hij van de andere zijn helft krijgt kan niet positief eindigen.
Natuurlijk, ondertussen is de situatie gewijzigd, is er nog weinig sprake van integratie maar eerder van afbouw. Want die nieuwe lidstaten zijn drastisch goedkoper. En de import wordt niet meer afgeremd ... de globalisering en informatisering laat toe om wereldwijd te kopen en te verhandelen. En in die verre landen heeft men honger, en bestaan er helemaal geen sociale voorzieningen, dus daar is het werken of eronder door gaan. Letterlijk.
Maar zo extreem mag je het niet zien. Bekijk de lonen van de Duitse arbeiders. Die zijn een stuk duurder dan bij ons en toch behouden zij hun werk. Al dan niet door tussenkomst van de vakbonden en politici. Maar ze werken ondertussen langer, en daarmee kunnen ze gemakkelijk het volume auto's dat bij Vorst geproduceerd werd overnemen en erbij doen. Nogal evident dat de Duitse VW-leiding in die zin beslist heeft. De Duitse fabrieken op halve kracht laten werken zorgt er alleen voor dat je vaste kosten stijgen per geproduceerde auto, en dus je winst-potentie doet afkalven. Een andere oplossing bestaat er gewoon niet, tenzij we het kapitalistisch systeem de rug toekeren en de economie overlaten aan de verre landen die ons dan eronder door zullen doen gaan.
Dus die "overdreven" sociale voorzieningen zorgen ervoor dat de maatschappij uit verband geraakt. We vergrijzen. Natuurlijk voor een deel als gevolg van de WO2 en de babyboom nadien. Maar de schrik voor het leven, doet de mensen dichter bij elkaar hokken en zorgt voor kindjes. Door dat te voorkomen vergrijzen we en moet dat gat opgevuld worden. Maar zoals men het hier gedaan heeft zie ik daar geen heil in. Die mensen die naar hier gekomen zijn, kwamen omdat het hier "goed leven" was, niet om bij te dragen. Of om hier te overleven, omdat ze hier meer kansen hadden, meer dan in hun land van herkomst, dat ze achter gelaten hebben en dus in plan gelaten hebben, ook hun medeburgers in plan gelaten. Ofwel zijn ze fundamenteel anders ingesteld en hebben ze er geen boodschap aan om ons systeem vooruit te helpen. Of gewoon omdat er hier meer voorzieningen waren dan in hun land van herkomst. Omdat ze met hun centen hier meer konden doen, en minder risico liepen dan in hun land van herkomst. Ik som gewoon de redenen op waarom ik tegen de huidige immigratie ben. Er zijn natuurlijk ook positieve elementen.
maar ook automatisch de werkgevers beschermen tegen "onverantwoorde" initiatieven van bvb vakbonden of de hebzucht van de overheid (die zo graag spendeert). Of, in de zin van solidariteit tussen de mensen, zodat ouderen die geen kinderen hebben ook door de gemeenschap verzorgd worden als dank voor hun actieve steun aan de maatschappij toen ze jong waren. Bijvoorbeeld gratis basis-gezondheidszorg. Dus wetgeving ontwikkelen die evenwichtig is en iedereen maximaal zijn rechten beschermt maar ook iedereen aan zet om zijn plichten op te nemen.
Ofwel zijn ze gewoon niet overtuigd om zich hier aan te passen, omdat ze nog altijd denken dat het bij hen thuis nog is zoals zij het zich ingebeeld hebben, maar daarbij vergeten dat het bij hen ondertussen ook al totaal veranderd is.
Dus tal van redenen waarbij je telkens ziet dat de reglementen (hoe goed bedoeld ook) averechts werken. Dus als de VB-kiezers vonden dat die immigratie moest afgeblokt worden, wel dan had men daarop moeten ingegaan hebben. Maar evenzeer moest men ervoor gezorgd hebben dat er minder wetten waren, en reglementen zodat die burger rapper de gevolgen van zijn daden zou voelen. Dus de VB-politici niet uitsluiten, maar ze betrekken in het beleid en ze tov hun kiezers confronteren met hun retoriek en de onzin die ze vertellen. Maar anderzijds ook "fermer" zijn tov de immigranten, en duidelijk stellen dat als ze naar hier komen omdat het hier beter is, omdat het hier vrijer is, omdat ze hier minder gedwongen worden, maar dat ze dan ook meer op hun eigen benen moeten staan en de gevolgen van hun keuze moeten dragen. Dus ook wat harder werken. Willen ze hun ouders over laten komen. Geen probleem, zij betalen ervoor. Gedragen ze zich niet ? Terug naar vanwaar ze komen. Over het "speciale" godsdienstig aspect (dat ook een belangrijke rol speel) onthoud ik mij hier.
Overdrijf ik ? Wel laat ik het zo stellen. Bij veel sociale maatregelen zal het hier achteruit boeren. Dreigt de EU uit elkaar te vallen. Steekt de kop van de "oorlog" weer omhoog en ga je dus weer dat drama tegemoet. Uiteindelijk is de EU / EG niets anders dan een gecontroleerde economische oorlog in vervanging van de "klassieke" oorlog. En dus zeker geen land van melk en honing.
Voor de EG/EU was er een economisch onevenwicht tussen de buurlanden en zodoende ontstond er oorlog. Wil men die oorlog buiten houden, dan moet onze Eu-economie performanter zijn dan de economie buiten de EU. Anders verzwakt ons systeem en vroeg of laat krijgen we interne problemen en strubbelingen.
Maar die economie kan maar performanter zijn als we in al onze geledingen van onze maatschappij performanter zijn. Dus moet je ook degene die zich maximaal inzet naar verhouding belonen, om te voorkomen dat we allen samen stagneren. De sociale maatregelen kunnen enkel dienen om te voorkomen dat door toevallige tegenspoed een belangrijk deel van de mensen door omstandigheden buiten hun wil "eronder door" gaan. Maar het mag geen vangnet worden.
Dus sociale maatregelen moet je mi zien in de vorm van een duidelijke wetgeving, die "eerlijk" is en iedereen zijn rechten waarborgt. Wetgeving moet gericht zijn op het voorkomen dat de werkgevers in staat zouden zijn om de werknemers tegen elkaar uit te spelen (dus de bescherming van de "niet-risico-nemenden" tegenover de "risico-nemenden"
En komt dat ooit tot een stabiele toestand ? Neen, want er is technische ontwikkeling, rampspoed, klimaatswijziging, tegenvallende landbouwresultaten, ziekte, dus allemaal redenen die we niet in de hand hebben, en we ons keer op keer moeten voor inzetten om die tegenslagen te boven te komen of de achterstand die we economisch oplopen terug in te halen.
Dus maar om af te sluiten over VW
!
Naar alle evidentie is het zoals jij het zegt.
Maar de VW-leiding speelt niet met de mensen. Zij rekent en zoekt hoe ze maximaal haar positie kan verstevigen en haar toekomst veilig kan stellen. VW-Vorst opdoeken ? Neen dat wil de VW-leiding niet, ze is niet tevreden met de situatie, maar wil niet ineens de boeman zijn, ze wil de rol van Renault niet overnemen. Ze geeft de arbeiders en de overheid de kans om zich beter te positioneren, ze wil haar kansen in de toekomst niet verspelen. Wil de overheid haar economisch systeem herschrijven, dan moet die overheid dat doen. Desnoods bij wet verplichten dat de werklieden 38 uur moeten werken (toch maar zoals bij Opel als ik het mij goed herinner ?). Maar ze zou ook regelingen kunnen uitwerken om de belastingen op arbeid te verminderen door een goed overheidsbeleid na te streven.
In voorkomend geval (38 uur per week) zou de loonkost van de Belgische autoindustriearbeider dalen tot :
(34 eur x 35): 38 = 31.31 eur per uur.
We weten dat de arbeider daar maar ongeveer de helft zuiver aan over houdt. (50% belasting waarvan een derde voor betaling van de staatsschuld).
Dus zonder die staatsschuld : zou die man evenveel verdienen met een loon van maar
25.9 eur (31.3 : 2 = 15.6 netto + 10.3 eur lasten per uur).
En dan zie je dat die werkman zijn loon zich ineens situeert tussen dat van zin collega's van Nederland, Engeland en Frankrijk.
En dan heeft hij nog een sikkepit moeten toegeven op de sociale voorzieningen. Geeft hij daar nog wat aan toe, dan zit hij +/- op het niveau van de
Spaanse arbeider. Verliest hij dan zijn sociale voorzieningen ? Op het eerste gezicht wel. Maar als er in dergelijke situatie veel minder werklozen zijn, kunnen de kosten daarvan ook drastisch verlagen. Als de overheid afslankt ... dan moeten er ook minder belastingen betaald worden. Als de bedrijven beter presteren zullen ze meer winst maken, en dan betaalt die werkman nog minder belastingen en houdt hij netto meer over en krijgt hij op die manier loonsverhoging.
Weeral ... als ... als ... als ...
inderdaad, als als als...
Ik ben dus geen neo-liberaal die meer zelfbehoud wil en meer zelfregulering. Ik vind dat de staat een verzorgende rol mag spelen, zeker voor de zwakkeren. Het stoort mij dan ook veel meer dat we hier inderdaad 54% afgeven aan lasten, maar dat onze pensioenen bv wel bij de laagste in Europa zitten.
Globaal gezien vind ik ons sociaal systeem bij de beste van de wereld, maar het vastklampen aan zaken, het verkrampt conservatieve... die houding moet er uit.
We moeten flexibeler zijn en met we bedoel ik in de eerste plaats de burger.
VW is een voorbeeld van waar de burger de flexibiliteit enkel van de overheid verwacht. De overheid moet maar een bedrijf twee jaar bijspringen in zijn personeelskosten door truukjkes met verlengde technische werkloosheid. De burger kan rustig blijven zitten en kan nu verder staken.
Die mentaliteit moet dringend veranderen. Ik moet in alle eerlijkheid bekennen dat ik het niet volledig kan vatten waarom het not done is dat men 2u langer zou werken, maar op het eind van de maand hetzelfde bedrag in het handje krijgt. Dat zijn 2 uurtjes per week waarin men alvast minder geld kan opdoen en toch de gemoedsrust hebben dat je kinderen straks onder een dak kunnen slapen en morgen weer naar school kunnen gaan.
Waarschijnlijk is het omdat ik een andere mentaliteit heb: ik werk vlotjes 12u per dag om mijn werk gedaan te krijgen, maar wetende dat de kosten hier betaald zijn, wetende dat mijn oudste zoon die autisme heeft, toch naar een speciale school kan gaan in Gent, ... In een maand zoals deze werk ik met plezier soms wat extra om wat extra centjes te hebben zodat ik mijn kindjes kan zien stralen bij hun sinterklaas cadeau.
Daarom snap ik niet waarom de vakbonden nu doorgana met die staking. Als VW morgen zegt "jamaar, nu komt die A1 niet naar Vorst, jullie hebben het al te bont gemaakt", wel, ik zou dan de eerste zijn om hen te begrijpen.
Maar dat er "overdrijvingen" zitten in het sociaal systeem, dat is zeker waar. Het reeds eerder aangehaalde voorbeeld op deze blog van het feit dat het soms puur financieel stukken voordeliger is om thuis te blijven dan te gaan werken: dat is een aanfluiting van ons sociaal systeem.
Om af te ronden: ik hoop dat de vakbonden alleszins snel echt aan de kant van hun leden zullen gaan staan en beseffen dat opnieuw aan het werk gaan de beste garantie openhoudt naar de toekomst.
@ David.
Bij het nalezen achteraf vond ik dat ik het nogal "grof" geformuleerd had, en dus een "contra-reactie" zou krijgen, maar al bij al neem je het nog goed op.
Mijn visie is gewoon dat het overmatig socialiseren zoals de PS-SPa dat doet even nefast is als overdreven liberalisme, of het gebrek aan "goed beleid". Dus allemaal een soort van extremisme. Een onaangepast beleid dat doorgedrukt wordt door degene die er veel bij te verdienen hebben. En dus nauwelijks in het belang van de betrokkene, de kiezer, de burger.
Wat extra werken ... Kan ik maar volledig inkomen. Het is lachwekkend om vast te stellen dat bepaalde mensen voor een kleine opslag akkoord zijn om dagelijks uren met de auto of trein te rijden. Want als je het uitrekent verdienen ze per uur netto minder. Maar dat hebben ze niet gezien. En zodoende zijn ze niet akkoord om gewoon wat langer te werken dicht bij huis. Het is vermoedelijk allemaal een probleem van perceptie van de betrokkene. Een beetje zoals met Jean Marie. Hij is een brulboei, als men hem opkotert en negeert, en niet fair behandelt. Maar als je aandachtig luistert wat hij "werkelijk" vertelt ... dan is hij redelijk realistisch.
Wat je aanhaalt, 54% lasten en toch maar schamele pensioenen ... hoe komt dat nu, denk je ? De macht gaat steeds meer naar de overheid, en de burger wordt onderworpen, de democratie kalft af. Of wat denk je bij de uitverkoop van België door onze regering ? Dat loopt duidelijk slecht af.
Zojuist een aardige uitleg gelezen - tekstje van Louis Ide over de ziekenkassen (zie NVA-website). Stemt evenzeer tot nadenken. Eigenlijk samengevat : het probleem is dat er veel machtscentra zitten buiten de democratie, die niet gecontroleerd worden en dus een nefaste invloed hebben. In het voorbeeld de ziekenkassen, die de zaken (uit eigenbelang ?) naar hun hand zetten ? Is het bij VW niet een beetje gelijkaardig ?
maandag 11 december 2006 om 13:26
David schreef:
blog comments powered by DisqusSommige stukken waren inderdaad stukken waarvan ik dacht "alle, wat heeft dat er mee te maken", maar ik nam al wel aan dat het uitlokkers waren.
Ik ben het volledig met je eens dat extremen nooit goed zijn, noch extreem links, noch extreem rechts, niet extreem katholiek noch extreem extreem.
Net daarom voel ik mij waarschijnlijk zo goed in een centrumpartij. Ik heb al meermaals al lachend gezegd een vlaamsgezinde milieubewuste sociaalvoelende liberaaldenkende christendemocraat te zijn.
Ik ben niet tegen de zuilen an sich, zolang ze de rol an lobbygroep blijven spelen. Dat is een uitermate nuttige rol in een democratie m.i.: het belang om als politicus op gestructureerde wijze voeling te houden met de burger kan ondermeer via het middenveld. Zelfs de VLD ziet dat nu in.
Dus ik kan beamen dat net zoals de vakbonden er bij de ziekenkassen moet over gewaakt worden dat hun doel niet hun belang overstijgt. Maar dat wil evenmin zeggen "weg met de ziekenkassen" want ze vervullen een taak binnen onze samenleving.
Ach, de democratie is niet de makkelijkste staatsorm, maar wel het beste wat we voor handen hebben. Een spel dat regelmatig verandert en waar we het dus moeten aandurven om regelmatig de regels aan te passen.